Είναι αντιδημοκρατική η απαγόρευση στον Τραμπ;

Για την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου του Κολοράντο να απαγορεύσει τον Ντόναλντ Τραμπ από τις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών εκφράστηκαν αντιδράσεις από ορισμένες προβλέψιμες και μερικές όχι και τόσο προβλέψιμες πλευρές. Οι υποστηρικτές του πρώην προέδρου φυσικά τον θεωρούν ως μεγάλο μάρτυρα, που προσωρινά εμποδίζεται από σκοτεινές ελίτ να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο και να πάρει την εκδίκησή του. Σε αυτό το ηθικό παιχνίδι, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, το οποίο δέχεται κατηγορίες ότι είναι αντιδημοκρατικό, μπορεί τώρα να παίξει τον σωτήρα βάζοντάς τον ξανά στο ψηφοδέλτιο και κάνοντας τον λαό τον απόλυτο κριτή του Τραμπ.

Ορισμένοι φιλελεύθεροι διαμαρτύρονται για τις πολιτικές συνέπειες της απόφασης, ανησυχώντας ότι η απαγόρευση του Τραμπ να είναι υποψήφιος θα προκαλέσει χάος και βία. Και η Αριστερά, υποπτευόμενη μια «φιλελεύθερη συνωμοσία κατά της δημοκρατίας», δεν είναι χαρούμενη: κατηγορεί τους φιλελεύθερους που χαιρετίζουν τον αποκλεισμό του Τραμπ επειδή θέλουν να βραχυκυκλώσουν την πολιτική διαδικασία – αποκαλύπτοντας έτσι βαθιά δυσπιστία για τη δημοκρατία ή τουλάχιστον ηττοπάθεια για την αντιμετώπιση του Τραμπ. Ολες αυτές οι ανησυχίες είναι εσφαλμένες.

Το ανώτατο δικαστήριο του Κολοράντο αντέκρουσε πλήρως τους ισχυρισμούς του Τραμπ, ειδικά αυτούς που αγγίζουν το παράλογο. Οι δικαστές υποστήριξαν ότι τα κόμματα δεν μπορούν να λαμβάνουν αυτόνομες αποφάσεις σχετικά με το ποιον θα βάλουν στο ψηφοδέλτιο – με αυτή τη λογική, θα μπορούσαν να προτείνουν ένα 10χρονο για την προεδρία. Η πλειοψηφία του δικαστηρίου υποστήριξε επίσης ότι η έκθεση της Βουλής των Αντιπροσώπων για τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου δεν είναι κάποια κομματική επίθεση στον κακόμοιρο Τραμπ και ως εκ τούτου θα μπορούσε να γίνει δεκτό ως αποδεικτικό στοιχείο. Στη συνέχεια βασίστηκαν σε αυτά τα στοιχεία για να δείξουν ότι ο Τραμπ είχε ξεκάθαρα εμπλακεί σε εξέγερση.

Γνωρίζουμε ότι λίγοι υποστηρικτές του θα επηρεαστούν από τα στοιχεία. Αλλά είναι πιο ανησυχητικό το γεγονός ότι κάποιοι φιλελεύθεροι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η σύνεση υπαγορεύει ότι ο Τραμπ πρέπει να είναι υποψήφιος και απλώς να ηττηθεί στις κάλπες. Ορισμένοι φαίνεται επίσης να υποθέτουν ότι, εάν ο Τραμπ έχανε τον Νοέμβριο του 2024, ο πολιτικός τους εφιάλτης θα σταματήσει. Ομως, κάποιος που δεν έχει αποδεχτεί την ήττα στο παρελθόν, εμμένει στο «μεγάλο ψέμα» και ενισχύει την αυταρχική ρητορική δεν είναι πιθανό να το παραδεχτεί.

Η πιο αριστερή κριτική είναι η πιο ενδιαφέρουσα. Αποκαλύπτουν πόσο λίγη πίστη έχουν στους ανθρώπους καθώς φαίνονται να ελπίζουν ότι, ως διά μαγείας, σοφοί γέροι (συνήθως είναι άντρες) όπως ο πρώην ειδικός εισαγγελέας Ρόμπερτ Μιούλερ, που ενεργούν για τεχνοκρατικούς «θεσμούς», θα λύσουν μια πρόκληση μέσω του νόμου όταν αυτή θα έπρεπε να λυθεί πολιτικά.

Το μόνο ερώτημα είναι: με αυτή τη λογική, είναι παράνομα τα μέτρα που προορίζονται για την προστασία της δημοκρατίας, αλλά όχι κατά κάποιον τρόπο για τη συμμετοχή του λαού στο σύνολό του; Εάν ο Τραμπ είχε παραπεμφθεί και καταδικαστεί μετά τις 6 Ιανουαρίου, θα είχε κάποιος το επιχείρημα ότι αυτή ήταν η λάθος διαδικασία και ότι θα έπρεπε απλώς να συνεχίσει να συμμετέχει στις εκλογές ό,τι κι αν συμβεί;

Ο Γιαν Βέρνερ Μίλερ είναι καθηγητής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον