Μελαγχολία

Η φιέστα στη Ρώμη με τη συμμετοχή των Σούνακ και Ράμα στο Φεστιβάλ Νεολαίας του ακροδεξιού κόμματος Αδέλφια της Ιταλίας, της Μελόνι, μόνο μελαγχολία προκαλεί για ένα μέρος των ευρωπαϊκών ηγεσιών σήμερα.

Εδώ δεν επρόκειτο για μια εθιμοτυπική συνάντηση ή συμμετοχή αλλά για «κανονικοποίηση» από μεριάς ηγετών ενός φοβικού και λαϊκίστικου λόγου που μόνο την αντιπολιτική και την ξενοφοβία προάγει.

Είναι λάθος μήνυμα σε λάθος στιγμή και για την Ευρώπη και για τον τρόπο που πρέπει να εκπονηθεί μια σοβαρή μεταναστευτική στρατηγική που και τις ισορροπίες να διατηρεί και ένα μέρος των προσφύγων να ενσωματώνει χωρίς να διαρρηγνύει τους κοινωνικούς ιστούς.

Κι αντί οι εν λόγω αρχηγοί κυβερνήσεων να θέσουν τις δυνάμεις τους σε μια διαβούλευση ή σε μια νέα συνεννόηση με τον βαθύ πυρήνα της Γηραιάς Ηπείρου έστω κι αν δεν συνδέονται δομικά, προχωρούν μονομερώς σε αμφισβητούμενες συμφωνίες με τη Μελόνι χωρίς να υπολογίζουν τον καταστατικό χάρτη των δικαιωμάτων και του ανθρωπισμού.

Κι όμως σήμερα όσο ποτέ, οι αθρόες αφίξεις ή ακόμη και το έγκλημα της διακίνησης πρέπει να αντιμετωπιστούν υπό τον πέπλο μιας συντονισμένης πολιτικής της ΕΕ και των άλλων κρατών, ακριβώς ώστε οι όροι θωράκισης να είναι και οι πιο συμπαγείς. Κινήσεις σαν αυτές της Ρώμης ενισχύουν τις φυγόκεντρες δυνάμεις της Ευρώπης. Ενισχύουν ακόμη και το ρεύμα ενός επικίνδυνου ευρωσκεπτικισμού.