Αντίφαση

Κάποιος – όχι απαραίτητα τόσο κακεντρεχής όσο διάφοροι σύντροφοί του – ίσως επισήμαινε την αντίφαση ανάμεσα στη συγκεκριμένη θέση και σε ό,τι κηρύττει σε κάθε αδιαμεσολάβητο ή απροειδοποίητο λουτρό του στον λαό.

Την αντίφαση που εντοπίζουν όποιοι αναρωτιούνται πώς θα συνεχίσει να ηγείται της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο πρόεδρος ο οποίος δηλώνει διαρκώς ότι λογοδοτεί μόνο στον κόσμο εφόσον η κοινωνία απορρίψει την πρόταση του δικού του ΣΥΡΙΖΑ – ενδεχομένως με ένα εκλογικό αποτέλεσμα εκκωφαντικότερο κι από του περασμένου Ιουνίου.

Γιατί, για να το πούμε αφιλτράριστα, ο αυτοσυστηνόμενος στους ψηφοφόρους σαν ένας απ’ αυτούς – άρα σαν ένας που διαφέρει από τους επαγγελματίες της πολιτικής – δεν γίνεται να μην κριθεί αυστηρότερα απ’ τους άλλους (όσους δεν εμφανίστηκαν ως αυτοδημιούργητοι επιχειρηματίες που παράτησαν τη γη των ευκαιριών για να επιστρέψουν στην Ελλάδα και να πολεμήσουν τις ελίτ προκειμένου να πάρουν την εξουσία στα χέρια τους οι πολίτες).

Συριζαίοι με εμπειρία όχι μόνο της διάψευσης των προσδοκιών που οι ίδιοι καλλιέργησαν στην κοινή γνώμη, αλλά και της τελικής ετυμηγορίας της τελευταίας για τον λαϊκισμό, θα μπορούσαν να του μάθουν ότι οι ψηφοφόροι βρίσκουν λιγότερο απογοητευτικό εκείνον που υπόσχεται τα λιγότερα.