Προσφέρει στην επιστήμη; Βράβευσέ τον!

Συμμετέχω σε έναν οργανισμό που από καιρό σε καιρό βραβεύει επιστήμονες για αξιόλογα επιστημονικά επιτεύγματα. Προτείναμε για βράβευση έναν ιατρό που ανέπτυξε μια πρωτοποριακή μέθοδο για τη θεραπεία σημαντικής νόσου. Συνοδεύαμε την πρόταση για τη βράβευση με το πλούσιο βιογραφικό σημείωμα του προτεινόμενου καθώς και από μία σειρά ερευνητικών του εργασιών, δημοσιευμένων στα καλύτερα περιοδικά της ειδικότητάς του. Ολες αναδείκνυαν την πρωτοτυπία της θεραπευτικής μεθόδου που ανέπτυξε. Ο προταθείς για βράβευση ασκεί ιδιωτική ιατρική στη χώρα μας. Ταυτόχρονα υπηρετεί ως κλινικός καθηγητής, μερικής απασχόλησης, διαπρεπούς ιατρικής σχολής της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ.

Ενας ομότεχνός του αντιτάχθηκε στην πρότασή μας με μόνη δικαιολογία ότι ο προτεινόμενος για βράβευση είναι ιδιώτης ιατρός. Η βράβευσή του, τόνισε, θα αυξήσει τα εισοδήματά του. Περίεργη λογική! Κανείς ερευνητής τότε δεν θα έπρεπε, αν υπηρετεί τη φαρμακοβιομηχανία, να τιμηθεί με Νομπέλ. Δεν απασχόλησε τον αντιδρώντα ούτε η πρωτοτυπία της θεραπευτικής μεθόδου, ούτε ότι το επινοήθηκε και αναπτύχτηκε στο ιδιωτικό του ιατρείο. Οι κραυγές του αντιδρώντος στη βράβευση δεν έπεισαν τα μέλη του οργανισμού και η πρότασή μας έγινε ενθουσιωδώς δεκτή. Ο εξαιρετικός συνάδελφος βραβεύτηκε.

Για να ελέγξουμε την ορθότητα της πρότασής μας απευθυνθήκαμε σε διαπρεπείς καθηγητές του ιατρικού κλάδου του βραβευθέντος που υπηρετούν σε διακεκριμένες ιατρικές σχολές των ΗΠΑ.

Ιδού τι μας έγραψαν:

«Η εργασία του Δρος … για τη θεραπεία τού … αποτελεί ορόσημο που αλλάζει το επιστημονικό μας πεδίο. Στην πραγματικότητα, η έρευνά του … θα του άξιζε να καταλάβει μια θέση πλήρους απασχόλησης καθηγητή σε ένα σεβαστό ακαδημαϊκό κέντρο σε οποιαδήποτε χώρα».

«Ο Δρ … είναι ένα μοναδικό άτομο του οποίου η λαμπρότητα συνδύασε τη διανοητική ιδιοφυΐα με τη σχετική και εστιασμένη έρευνα για να προωθήσει οριστικά την κλινική θεραπεία μιας σημαντικής … διαταραχής. Με έδρα την Αθήνα, η φωνή του ακούγεται και η επιρροή του γίνεται σεβαστή διεθνώς ως ερευνητή, δασκάλου και κλινικού ιατρού. Ως επιτομή ενός ακαδημαϊκού ιατρού, πιστεύω ότι ο Δρ … αξίζει την αναγνώριση … για την εξαιρετική και διαρκή δέσμευσή του και συνεισφορά του στην ιατρική έρευνα, εκπαίδευση και θεραπεία». «Η αφοσίωση του Δρος … στην ιατρική εκπαίδευση και την παραγωγική κλινική έρευνα καθώς και η πολύτιμη καινοτομία του ειδικά στη θεραπεία … έχει σημαντικό αντίκτυπο στις μέρες μας στην άσκηση της ιατρικής. Υποστηρίζω σθεναρά τον Δρα … για τη βράβευσή του από τον Οργανισμό σας για την εξαιρετική, συνεχή δέσμευσή του στην έρευνα, την επιστημονική πρόοδο και την εκπαίδευση νεότερων συναδέλφων του».

Θα διερωτηθεί ο αναγνώστης γιατί τότε αξίζει η αναφορά στη άκαρπη αρνητική συμπεριφορά ενός ατόμου; Γιατί το σκεπτικό αυτό αντανακλά τη μικρόνοια και τη θεσμική παθολογία της χώρας. Στη χώρα μας λειτουργούν τρεις ομάδες ιατρών: οι πανεπιστημιακοί, οι του ΕΣΥ και οι ιδιώτες. Εξαίρετοι ιατροί – θεραπευτές υπηρετούν και στις τρεις ομάδες, ωσαύτως ιατροί – ερευνητές υπηρετούν και στις τρεις ιατρικές ομάδες. Δυστυχώς τα σύνορα μεταξύ των τριών θεσμών είναι ερμητικά κλειστά. Η μία ομάδα δεν εκμεταλλεύεται το επιστημονικό δυναμικό της άλλης προς όφελος της θεραπείας των ασθενών, την εκπαίδευση των νέων ιατρών και την παραγωγή καινοτόμου ιατρικής γνώσης.

Εχω πολλάκις προτείνει τη δημιουργία εκπαιδευτικών – ερευνητικών μονάδων που να απαρτίζονται από κλινικές ή εργαστήρια και των τριών ομάδων επιστημόνων. Ετσι οι νέοι ιατροί θα εκτίθενται σε πληθώρα διδασκόντων, οι ασθενείς με βάση το νόσημά τους θα αντιμετωπίζονται από την πλέον εξειδικευμένη ιατρική ομάδα και η συνεργασία των επιστημόνων των τριών φορέων θα οδηγήσει σε σημαντικότερα ιατρικά επιτεύγματα.

Δυστυχώς προτάσεις για βελτίωση στη χώρα μας αγνοούνται και η συνένωση των ιατρικών δυνάμεων υπονομεύεται.

Ο Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος είναι ιατρός