Bullying: ατιμωρησία, αδιαφορία, ανοχή

Είναι Τετάρτη μεσημέρι, η είδηση παίζει σε όλα τα σάιτ. Θύμα και πάλι ένας μαθητής, αυτή τη φορά όμως οι θύτες ήταν δύο: «Επαιζαν τρίλιζα στα οπίσθια 7χρονου μαθητή – η διευθύντρια είπε να μη δώσουμε συνέχεια καταγγέλλει ο πατέρας του παιδιού» έγραφε ο τίτλος της είδησης και συνέχιζε: «Ενα ασύλληπτο περιστατικό συνέβη σε δημοτικό σχολείο του Βόλου με 7χρονο παιδί να ζει έναν εφιάλτη από την ακραία συμπεριφορά άλλου μαθητή μεγαλύτερης ηλικίας και σωματικής διάπλασης. Οι γονείς καταγγέλλουν ότι είχε μετατρέψει την καθημερινότητα του γιου τους και άλλων παιδιών σε κόλαση. Ο γιος μας εκδήλωνε άρνηση να πάει στο σχολείο δήλωσε ο πατέρας του μικρού, ενώ σε μία συγκλονιστική ανάρτηση η μαμά του εξιστορούσε τα βασανιστήρια στα οποία υπέβαλε ο μαθητής τον γιο της και άλλα παιδιά».

Οι γονείς κατέφυγαν στη διευθύντρια του σχολείου, μπας και επιλαμβανόταν, έστω και καθυστερημένα μίας άθλιας κατάστασης, την οποία προφανώς όφειλε εκ της θέσεώς της να είχε σταματήσει. Δυστυχώς, «η διευθύντρια μας είπε ότι, για το καλό του παιδιού είναι προτιμότερο να λήξει αυτή η ιστορία και να μη δώσουμε συνέχεια. Μπορείτε να καταλάβετε πώς αισθανθήκαμε και πώς αισθάνθηκε ο γιος μας, ο οποίος υπέδειξε τον άλλο μαθητή αλλά μας είπε ότι φοβάται γιατί δεν θα του κάνουν τίποτα. Πρόσθεσε ακόμη, ότι αν διώξουν τον μαθητή που έκανε bullying στο παιδί μας μπορεί να βρεθεί κάποιος άλλος που να κάνει τα ίδια πράγματα στον γιο μας. «Τι θα κάνουμε τότε, θα τον διώξουμε κι αυτόν;» ήταν τα χαρακτηριστικά της λόγια και όπως καταλαβαίνετε ήρθαμε σε αδιέξοδο».

Ανεβάζω την είδηση στο Twitter. Δεν χρειάστηκαν παρά ελάχιστα λεπτά για να μαζευτούν από κάτω σχόλια γονέων που περιέγραφαν τόσο προσωπικά βιώματα με περιστατικά bullying, όσο και την παγερή αδιαφορία εκπαιδευτικών. Ενα κακοπαιγμένο έργο γεμάτο αρνητικούς πρωταγωνιστές με θύματα μικρά παιδιά που αρνούνται να πάνε σχολείο, φοβούνται, παρουσιάζουν ψυχολογικά προβλήματα, κάποιες φορές αυτοκτονούν. Σχολικές αίθουσες – ζούγκλα, με διευθυντές και καθηγητές που έχουν παραδώσει αμαχητί τα όπλα, ξεχνώντας τον πραγματικό τους ρόλο, που δεν είναι μόνο η παράδοση της διδακτέας ύλης, αλλά η διάπλαση της προσωπικότητας των μαθητών. Βέβαιοι για τη μονιμότητα της θέσης, με ανύπαρκτες διαδικασίες αξιολόγησης «δεν είδαν, δεν ήξεραν, δεν άκουσαν». Και κάποιες λίγες φωτεινές εξαιρέσεις που τιμούν το λειτούργημά τους, πληρώνοντας βαρύ κόστος, όντες απροστάτευτοι από ένα κράτος θεατή, που απλά καταγράφει την έξαρση του φαινομένου σε ένα κλίμα γενικευμένης ατιμωρησίας και ανοχής. Και μία νέα γενιά που ακούει το ψέμα – μόνιμη επωδό πως είναι «η πιο έξυπνη και μορφωμένη», κάτι που διαψεύδεται από τους ίδιους τους αριθμούς. Μόλις πριν από λίγες μέρες δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του διεθνούς διαγωνισμού PISA 2022 για τις μαθητικές επιδόσεις στην κατανόηση κειμένου, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες, όπου τα Ελληνόπουλα σημείωσαν χαμηλότερες επιδόσεις από τον μέσο όρο όλων των χωρών – μελών του ΟΟΣΑ, κατέλαβαν τις χαμηλότερες θέσεις στη λίστα των ευρωπαϊκών χωρών και βρίσκονται συνολικά στην 44η ανάμεσα σε 81 χώρες. Καθόλου παράξενο για μία γενιά που ακούει μόνο κολακείες και αντιμετωπίζεται ως ένα τμήμα παντελώς άμοιρο ευθυνών, με δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις, αφού «νέοι είναι και το αίμα τους βράζει».

Ετσι, κανείς δεν αντιδρά με τόλμη απέναντι στα καθημερινά περιστατικά bullying, τα οποία καταγράφονται ναρκισσιστικά από κινητά για να ανέβουν στα social media των θυτών. Τους οποίους κανείς μάλλον δεν μπαίνει στον κόπο να τους επιπλήξει, να τους συνετίσει, έστω να τους μιλήσει. Και να τους πει πως η ανηλικότητα δεν αποτελεί άλλοθι για την αγένεια, το μίσος και τον κωλοπαιδισμό. Και πως όταν συμπεριφέρεσαι σαν ένας ανήλικος παλιάνθρωπος, δυστυχώς θα γίνεις ένας ενήλικος παλιάνθρωπος.