«Ευλογία να έχουμε και {CR}τους δύο στην ίδια ομάδα»

^«Π έρυσι με τον Λοντίγκιν ήμουν άδικος. Είχε πάρει παιχνίδια μόνο στο Κύπελλο. Και πέρυσι ήταν έτσι όπως ήταν φέτος. Φέτος ήδη έχει κάνει αρκετά παιχνίδια, εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία ή έννοια αν παίζει ο Γιούρι ή ο Μπρινιόλι. Πιστεύω ότι είμαστε η ομάδα με το καλύτερο δίδυμο τερματοφυλάκων. Δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμο γιατί και οι δύο είναι προσωπικότητες, με καριέρες πίσω τους. Εχουμε τεράστια εμπιστοσύνη στους ίδιους. Πραγματικά δεν είναι εύκολο. Μπράβο και στον κ. Μουντάκη που δουλεύει μαζί τους. Και στον Ξενόπουλο. Δουλεύουν πάρα πολύ, είναι καλά και οι ίδιοι μεταξύ τους. Ξέρουν πολύ καλά όλοι τους πόσο εμείς πιστεύουμε στους ίδιους. Είμαι τυχερός που οι ίδιοι κατανοούν τις συνθήκες που εργάζονται, είμαστε μία μεγάλη ομάδα, υπάρχουν πολλά παιχνίδια και πρέπει να είναι έτοιμοι. Δεν είναι σχήμα λόγου αλλά οι ίδιοι δεν ξέρουν ποτέ πριν απ’ τα παιχνίδια αν θα παίξουν. Είμαι χαρούμενος που τους έχω στην ομάδα και τους δύο. Είναι καλά παιδιά και μας δίνουν το καλύτερο δυνατό».

Με αυτά τα λόγια ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς… αποθέωσε τον Γιούρι Λοντίγκιν μετά το ματς της περασμένης Κυριακής με τον ΟΦΗ, στο οποίο αγωνίστηκε βασικός. Για πέμπτο ματς στο φετινό πρωτάθλημα. Και κάνει πράξη αυτό που λέει, ότι δηλαδή δεν ξεχωρίζει κανέναν από τους δύο τερματοφύλακες που έχει, παραδεχόμενος ότι διαθέτει ένα εξαιρετικό δίδυμο στα γκολπόστ. Δεν έχει άδικο.

Ισάξιοι

Ο Παναθηναϊκός είχε χρόνια να βρει δύο τερματοφύλακες που επί της ουσίας θεωρούνται ισάξιοι. Αλλά είναι αλήθεια πως στο παρελθόν έχουν υπάρξει ομάδες του Τριφυλλιού που είχαν… σιγουριά στο τέρμα, όποιος κι αν έπαιζε. Με πρώτη και καλύτερη; Την ομάδα που έφτασε μέχρι το Γουέμπλεϊ. Με τον Φέρεντς Πούσκας να έχει τους Τάκη Οικονομόπουλο και Βασίλη Κωνσταντίνου στο ρόστερ του. Μάλιστα είχαν συμμετοχές και οι δύο, αφού ναι μεν σε εκείνη τη μεγάλη πορεία ο Οικονομόπουλος ήταν ο βασικός, αλλά στα ημιτελικά με τον Ερυθρό Αστέρα ο Βασίλης Κωνσταντίνου είχε μπει στη θέση του στο 72′ στο πρώτο ματς και έπαιξε ως βασικός στο δεύτερο παιχνίδι στην Αθήνα.

«Είναι ευλογία σε μια ομάδα να υπάρχουν δύο καλοί τερματοφύλακες», λέει ο Τάκης Οικονομόπουλος στα «ΝΕΑ» και προσθέτει. «Εγώ είμαι υπέρ να υπάρχουν δύο καλοί τερματοφύλακες. Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση.

Μπορούν να το διαχειριστούν με ευκολία όταν έχουν φιλοδοξίες. Γιατί προσπαθούν κάθε μέρα ο ένας με τον άλλον. Υπάρχει ωραίος ανταγωνισμός. Και όταν υπάρχει ο ανταγωνισμός, τότε γίνεσαι καλύτερος. Κι εμείς είχαμε μεγάλο ανταγωνισμό τότε κι αυτό κάνει καλό και στον τερματοφύλακα, αλλά πάνω απ’ όλα στην ομάδα».

«Πιο έμπειρος ο Λοντίγκιν»

Σχετικά με τους Μπρινιόλι και Λοντίγκιν, ο Οικονομόπουλος αναφέρεται στην αξία τους, αλλά τονίζει ένα σημείο στο οποίο κατά τη γνώμη του υστερούν και οι δύο. «Είναι και οι δύο πάρα πολύ καλοί τερματοφύλακες.

Νομίζω ότι ο Λοντίγκιν έχει περισσότερη εμπειρία από τον Μπρινιόλι γιατί έχει παίξει σε ομάδα που έκανε πρωταθλητισμό, στη Ζενίτ, έχει αρκετή πείρα.

Και ξέρει να διαχειρίζεται καταστάσεις. Αλλά και ο Μπρινιόλι είναι καταπληκτικός τερματοφύλακας. Πρέπει να διορθώσουν κάτι όμως και οι δύο. Το πώς συμπεριφέρονται στις διαγώνιες μπαλιές τον αντιπάλων. Σε φάσεις που κατεβαίνει το εξτρέμ και βγάζει σέντρα προς τον κυνηγό. Πρέπει να προλαβαίνουν αυτή τη διαγώνια μπαλιά και κυρίως μέσα στη μικρή τους περιοχή πρέπει μόνο αυτοί να την πιάνουν την μπάλα. Εκεί μόνο υστερούν και οι δύο, αλλά κατά τ’ άλλα μιλάμε για δύο εξαιρετικούς και ισάξιους τερματοφύλακες».

Αλλη εποχή

Δεν ήταν μόνο το Οικονομόπουλος – Κωνσταντίνου το δίδυμο που θυμόμαστε ως ισάξιο στον Παναθηναϊκό. Μερικά χρόνια μετά από τους τερματοφύλακες του Γουέμπλεϊ, στον Παναθηναϊκό συνυπήρξαν ο Αντώνης Μήνου με τον Νίκο Σαργκάνη. Κατέκτησαν τίτλους με τους Πράσινους και σίγουρα ο ανταγωνισμός υπήρξε μεγάλος.

Ο Αντώνης Μήνου, μιλώντας στα «ΝΕΑ», θυμάται εκείνη την περίοδο και αναφέρεται στην κοινή παρουσία δύο ισάξιων τερματοφυλάκων σε μια ομάδα. «Είναι λίγο περίεργο το ζήτημα αυτό, όταν δηλαδή έχεις δύο ισάξιους θεωρητικά τερματοφύλακες να ανταγωνίζονται. Η τωρινή εποχή είναι πιο ευνοϊκή για κάτι τέτοιο, γιατί υπάρχουν περισσότερα παιχνίδια. Αρα για έναν προπονητή είναι πιο εύκολο να τους διαχειριστεί και να μοιράσει τα παιχνίδια σε αυτούς. Είναι πιο ευνοϊκό, ακόμα και για τον τρίτο τερματοφύλακα. Εμείς στην εποχή μας δεν είχαμε τόσα πολλά ματς.

Δεν είχαμε τόσες υποχρεώσεις όπως τώρα. Και αυτό σίγουρα έκανε ζημιά σε εκείνον που δεν ήταν βασικός. Θυμάμαι επί εποχής Γκμοχ υπήρξε περίπτωση που δεν είχα παίξει σε ολόκληρο το πρωτάθλημα. Οπως και όταν είχα πάει στην ΑΕΚ την πρώτη μου χρονιά. Υπάρχει ένας ανταγωνισμός που είναι λίγο περίεργος, γιατί αυτός που δεν παίζει πολύ δεν μπορεί και να ξεδώσει. Και πολλές φορές δημιουργούνται και προβλήματα, όπως στην περίπτωση τη δική μου με τον Σαργκάνη».