Μοντέλο

Η ιδέα του θα κατατεθεί στα κομματικά όργανα και θα συζητηθεί στο συνέδριο, διευκρίνισε. Αλλά τα διαδικαστικά της υλοποίησής της μοιάζουν ανούσια μπροστά στο όραμα που συμπυκνώνει. Το κασσελακικό κόμμα, δείχνει να πιστεύει ο επικεφαλής του, θέλει να αποκτήσει ευρωβουλευτές ακριβώς όπως απέκτησε πρόεδρο.

Ο τελευταίος θα προσφέρει σε όποιους επιθυμούν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του μια πλατφόρμα ώστε «να εξηγήσουν στον κόσμο για ποιο λόγο πρέπει εκείνοι κι όχι οι άλλοι να είναι υποψήφιοι». Κι έτσι, σύμφωνα με το σκεπτικό του, θα αναδειχθούν πολιτευτές οι οποίοι δεν θα προδώσουν ποτέ τη βάση του κόμματος.

Η πρότασή του, πάντως, έχει σίγουρα αξία. Αξίζει γιατί σαν κάθε αμεσοδημοκρατική εισήγηση ευνοεί την καθιέρωση μιας δημοκρατίας που ο Μουζέλης είχε ονομάσει παλαιότερα βοναπαρτική. Μιας δημοκρατίας δηλαδή η οποία, κατά την ανάλυση του ίδιου, σε αντίθεση με την αντιπροσωπευτική, δεν έχει ισχυρούς ενδιάμεσους φορείς δράσης μεταξύ πολιτικής ηγεσίας και λαού. Οπότε, είτε ο μεν χειραγωγείται από τη δε, είτε η δε αδυνατεί να αντισταθεί σε λαϊκίστικες πιέσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαδηλώνει την προτίμησή του στο συγκεκριμένο μοντέλο ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ.