«Ντόρα, είσαι ακόμη θυμωμένη μαζί μου;»

Την τελευταία φορά που συνάντησα τον Χένρι Κίσινγκερ ήταν πριν από πέντε χρόνια σε ένα εστιατόριο στη Νέα Υόρκη. Τον είχα δει τρεις φορές όλες και όλες στη ζωή μου. Σηκώθηκα να τον χαιρετήσω, σίγουρη ότι ήταν αδύνατο να θυμάται ποια είμαι. Με το που πλησίασα με κοίταξε και μου είπε: «Dora, are you still mad at me about the Cyprus;».

Η ευθεία καταφατική απάντησή μου δεν τον εμπόδισε από το να συνεχίσει τη συζήτηση. Ηταν σαφές ότι ο άνθρωπος αυτός έφερε βαρέως ότι εμείς οι Ελληνες δεν του συγχωρέσαμε ποτέ τον ρόλο που έπαιξε στο Κυπριακό. Τον απασχολούσε σοβαρά 40 χρόνια μετά. Ο Κίσινγκερ ήταν ένας πολιτικός ευφυής, κυνικός και γνήσιος εκφραστής της Realpolitik. Ενας ρεαλιστής των ρεαλιστών όπως είναι καταγεγραμμένος στο υποσυνείδητο του περισσότερου κόσμου. Τον έχουν αποκαλέσει με όλα τα επίθετα, από Μακιαβέλι μέχρι Σατανά. Πιστεύω ότι η μνήμη της Βαϊμάρης, ίσως και με ακραίο τρόπο, καθόρισε σε μεγάλο βαθμό το διπλωματικό modus operandi του.

Αναμφισβήτητα ήταν το πιο αμφιλεγόμενο Νομπέλ Ειρήνης, για μια ειρήνη που ακολούθησε αρκετά χρόνια αργότερα. Ηταν ένας διπλωμάτης που είχε αίσθηση των παγκόσμιων ισορροπιών στη γεωστρατηγική σκακιέρα και υπηρετούσε με κυνισμό και αποτελεσματικότητα τα αμερικανικά συμφέροντα, όπως εκείνος τα εκτιμούσε. Την άποψη του Κίσινγκερ ήθελες πάντα να την ακούς, διαφωνούσες ή συμφωνούσες – σπανιότερα συμφωνούσες – δεν ήταν μια γνώμη για πέταμα.

Αναμφίβολα ο Χένρι Κίσινγκερ ήταν η πιο εμβληματική και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της αμερικανικής διπλωματίας που άφησε ισχυρότατο αποτύπωμα στον τρόπο του σκέπτεσθαι στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και στο αμερικανικό establishment.

Η Ντόρα Μπακογιάννη είναι βουλευτής, πρώην υπουργός Εξωτερικών, Πολιτισμού ενώ έχει διατελέσει και δήμαρχος Αθηναίων