Ενδιαφέρεται ξανά έπειτα από χρόνια

Το ματς της Εθνικής με τη Γαλλία άρεσε και στον κόσμο που πήγε στο γήπεδο και στον κόσμο που το είδε από το σπίτι. Ο κόουτς Γκουστάβο Πογέτ που δεν ήταν στον πάγκο εξαιτίας της αποβολής του στο ματς με την Ολλανδία, αλλά που κατά τα άλλα ήταν αυτός που αποφάσισε τη στρατηγική της Εθνικής μας, είδε ως καλό σημάδι ακόμα και τον τρόπο που πανηγύρισαν οι παίκτες του τα δύο γκολ.

Παρ’ όλο που ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε πολύ στην Ευρώπη, ο Πογέτ έχει ακόμα έναν λατινοαμερικάνικο τρόπο ανάγνωσης του ποδοσφαίρου γενικότερα. Κατά τα άλλα είπε ότι η νίκη κόντρα στους Γάλλους ήταν κάτι το αδύνατο, αλλά ότι του άρεσε και η αντίδραση της ομάδας στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου και το ότι υπέφερε για να κρατήσει την ισοπαλία, που άλλωστε αποτελεί και το μοναδικό στραβοπάτημα των Γάλλων στον όμιλο. Οταν έγινε η κλήρωση και ο Πογέτ και οι παίκτες του θεωρούσαν καλό ότι στο πρόγραμμα θα είχαν αντιπάλους τους Γάλλους στο τελευταίο ματς, θεωρούσαν ότι σίγουρα αυτοί θα είναι βαθμολογικά αδιάφοροι και ότι κάποιον βαθμό μπορούν να τον αφήσουν. Αλλά χωρίς νίκη στα ματς με τη Γαλλία και την Ολλανδία η Εθνική μας δεν θα μπορούσε ποτέ να προκριθεί μέσω του ομίλου των προκριματικών στα τελικά. Κι αυτό ωστόσο όλοι το ήξεραν.

Γύρισμα

Ο Ντιντιέ Ντεσάν και οι παίκτες του δεν χάρισαν την ισοπαλία στην Εθνική μας, ούτε και αντιμετώπισαν το ματς ως φιλικό. Και να το ήθελαν, δεν τους επέτρεψαν μεγάλη χαλαρότητα οι παίκτες της δικής μας ομάδας: τον Εμπαπέ π.χ. που μπήκε ύστερα από την πρώτη ώρα του παιχνιδιού τον αντιμετώπισαν με κάμποση σκληρότητα – πράγμα που τον έκανε και να θέλει να μας κερδίσει μόνος του! Ο Ντεσάν τη νίκη τη ζήτησε και την ήθελε και γιατί ήθελε η Γαλλία του να βρεθεί πρώτη στο ranking της FIFA. Δεν το κατάφερε γιατί οι Αργεντινοί κέρδισαν τη Βραζιλία στο Μαρακανά και την τιμητική πρωτιά τους την κράτησαν. Αλλά και οι Γάλλοι έκαναν μια σημαντική προσπάθεια για να κερδίσουν: είχαν ένα διπλό δοκάρι στο 90′ σε ένα γύρισμα του Κομάν και μια παρέμβαση του Ζέκα, κι ένα ακόμα με σουτ του Εμπαπέ στο τέταρτο λεπτό στων καθυστερήσεων. Και στο τέλος έκαναν και παράπονα για την έλλειψη goal line technology!

Ο Ντεσάν δήλωσε πρόσφατα περήφανος για τη σταθερότητα της απόδοσης της ομάδας του και για το γεγονός ότι έπειτα από χρόνια η Γαλλία δεν είχε σε όμιλο προκριματικών ήττες που μαρτυρούν συνήθως αδιαφορία. Η χθεσινή ισοπαλία τον πείραξε. Και γιατί – κακά τα ψέματα – η ομάδα του ήταν καλύτερη.

Υπερβολές

Εβλεπα χθες τους τίτλους με τους οποίους παρουσιάστηκε το τελικό 2-2: όλοι ήταν κομμάτι υπερβολικοί. Η Εθνική μας προσπάθησε όπως ακριβώς και με την Ολλανδία να παίξει πρώτα από όλα καλή άμυνα. Ο Πογέτ διάλεξε ένα 5-3-2 (με τον Ρότα και τον Γιαννούλη στα άκρα και τους Ρέτσο, Χατζηδιάκο και Μαυροπάνο στο κέντρο της άμυνας) και είχε την τύχη να δει τον Μπουχαλάκη να κάνει ένα καταπληκτικό παιχνίδι στη μεσαία γραμμή. Κρίμα που έμοιαζε και μόνος. Ολοι οι υπόλοιποι χαφ που χρησιμοποιήθηκαν είχαν θέληση, αλλά τίποτα πιο πολύ. Αυτό πλήρωσε η Εθνική μας – και θα το πλήρωνε κι ακριβά αν οι Γάλλοι δεν είχαν τρία δοκάρια!

Η Γαλλία στο πρώτο ημίχρονο κυκλοφορούσε αρκετά την μπάλα κι αν απλά άργησε να ανοίξει το σκορ, αυτό συνέβη γιατί ο Γκριεζμάν έστειλε την μπάλα στο δοκάρι σε μια στιγμή που η ελληνική άμυνα δυσκολευόταν ακόμα και να πάρει ανάσα παρά το ηρωικό παιχνίδι όλων. Κι όταν η Εθνική μας προηγήθηκε με 2-1 και πάλι μου έδινε την εντύπωση πως όλοι μα όλοι οι παίκτες της θα υπέγραφαν για να πάρουν την τιμητική ισοπαλία. Κι ας πέτυχαν οι Γάλλοι δύο εξαιρετικά δύσκολα γκολ: και ο Κόλο Μουανί στο 41′ και ο Φοφανά στο 74′ έδειξαν την αυτοπεποίθησή τους.

Μπάσιμο

Υπήρξαν βέβαια και πολλά ωραία κι από την πλευρά της δικής μας ομάδας αλλιώς ισοπαλία με τους Γάλλους δεν προκύπτει. Η θεαματική αλλαγή της Εθνικής μας στο δεύτερο ημίχρονο είχε να κάνει κυρίως με το ότι έχοντας δεχθεί γκολ σταμάτησε να παίζει παθητικά για να κρατήσει το μηδέν – το γκολ το είχε πλέον δεχθεί. Τα δύο όμορφα γκολ του Μπακασέτα και του Ιωαννίδη μέσα σε πέντε λεπτά δεν ήρθαν κόντρα στη ροή του ματς και δεν ήταν τυχαία. Η Εθνική μας βγήκε πιο ψηλά και πρέσαρε στην επανάληψη. Χτύπησε τους Γάλλους εκεί που είχαν αδυναμίες, δηλαδή στις πλάγιες γραμμές, όπου σχεδόν κανείς Γάλλος δεν βοηθούσε τους Ερναντές και Κουντέ.

Τα γκολ που η Εθνική μας πέτυχε δεν ήταν φάσεις δουλεμένες στην προπόνηση, αλλά προέκυψαν έπειτα από οργανωμένες προσπάθειες. Πριν από το σουτ-γκολ του Μπακασέτα έχουν προηγηθεί ένα κλέψιμο της μπάλας από τον Μασούρα και μια διπλή προσπάθεια για γκολ. Ο σκόρερ Μπακασέτας έστειλε την μπάλα στα δίχτυα ύστερα από ένα μακρινό ριμπάουντ αφού η άμυνα των Γάλλων είχε αποδιοργανωθεί. Στη δε φάση του δεύτερου γκολ, πριν ο για ένα ακόμα βράδυ μαχητής Ιωαννίδης στείλει την μπάλα στα δίχτυα, έχει προηγηθεί ένα υποδειγματικό χτίσιμο φάσης, επίθεση από τον Μπουχαλάκη κι ένα σπουδαίο μπάσιμο από τον Γιαννούλη που στην επίθεση είναι πάντα λίγο καλύτερος από την άμυνα.

Κρίμα

Η Εθνική μας έμοιαζε για περίπου ένα τέταρτο να έχει βρει πού ακριβώς πονάει η Γαλλία. Βέβαια μετά το 2-1 υπήρξε υποχώρηση. Είναι κρίμα που ο Πογέτ στο φινάλε δεν έδωσε ένα εικοσάλεπτο στον Γιάννη Κωνσταντέλια: με τον εγωισμό που έχει ο μικρός του ΠΑΟΚ θα ήθελε να απαντήσει στον Εμπαπέ με δύο δικές του προσωπικές ενέργειες. Ο Πογέτ προτίμησε να ρίξει στο ματς τους Παυλίδη και Ζέκα μετά το καταπληκτικό γκολ της ισοφάρισης από τον Φοφανά και στον Κωνσταντέλια έδωσε ένα σκάρτο δεκάλεπτο: πολύ λίγο χρόνο δηλαδή για να ζεσταθεί έστω.

Θα πάει

Σύντομα θα μάθουμε την τελευταία λεπτομέρεια του μπαράζ: το ποιος θα φιλοξενήσει το δεύτερο ματς. Για την ώρα είναι ωραίο ότι ο κόσμος ενδιαφέρεται ξανά έπειτα από χρόνια για τις τύχες και τις περιπέτειες της Εθνικής μας. Που μετά το 2-2 με τη Γαλλία στα μπαράζ του Μαρτίου θα πάει με τον Πογέτ. Και βλέπουμε…