Το «Ελάχιστο Λεξικό» του Κουσούλη

Ο ορισμός του «πολιτικού αναλυτή» δεν νομίζω ότι καλύπτει επαρκώς αυτό που είναι ο Λευτέρης Κουσούλης. Γιατί ο δημόσιος, γραπτός, λόγος του Κουσούλη δεν περιορίζεται στην ανάλυση των φαινομένων. Αναζητεί πάντα και τον ορισμό τους, στον πυρήνα του οποίου βρίσκονται η ουσία και η αιτία των πραγμάτων. Κατά μία έννοια, ο Κουσούλης φιλοσοφεί πάνω σε έννοιες που είναι, διαχρονικά, επίκαιρες πολιτικά και κοινωνικά.

Κάπως έτσι διαβάζω το «Ελάχιστο Λεξικό» – η δεύτερη έκδοση κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμός. Ο Κουσούλης δίνει σύντομους, συμπυκνωμένους ορισμούς βασικών εννοιών, χρησιμοποιώντας τον εξευγενισμό, κυνισμό που επιτάσσει η αστική του ευγένεια, αλλά και ένα υποδόριο, μόλις ανιχνεύσιμο, χιούμορ.

Μου άρεσε ο ορισμός του «λαϊκισμού»: «Η πολιτική αντίληψη που προσαρμόζεται προσχηματικά στις ανορθολογικές απαιτήσεις ενός κοινωνικού σώματος και λαού, σε βαθμό που η άρνηση της πραγματικότητας γίνεται κοινή πεποίθηση και συλλογική υπόστασή του, ο εύπλαστος και δημαγωγικά χειραγωγούμενος τελικά πυρήνας της μόνης νοητής ύπαρξής του».