Το μυαλό μας

To πρόβλημα δεν είναι ο πληθωρισμός, αλλά το υψηλό επίπεδο τιμών που έχει διαμορφωθεί, όπως και η αντίληψη που έχουμε ως καταναλωτές για το πότε χειροτερεύουν ή καλυτερεύουν τα οικονομικά μας. Η συζήτηση πάνω σε αυτό το θέμα έχει απασχολήσει τον Λευκό Οίκο που πραγματοποιεί δημοσκοπήσεις προκειμένου να καταλάβει το γιατί οι πολίτες πιστεύουν ότι η αμερικανική οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο, ενώ οικονομικά μεγέθη δείχνουν το αντίθετο. Ή, ίσως, όχι όλα;

Ενα από τα προβλήματα που επισημαίνουν οι πολίτες είναι ο πληθωρισμός και τα υψηλά επιτόκια. Για να πέσουν οι τιμές, θα πρέπει να υπάρξει αποπληθωρισμός (αρνητικός πληθωρισμός), κάτι που πολλές φορές συνδέεται με ύφεση και που γενικά απευχόμαστε. Συνεπώς, οι τιμές έχουν ήδη δημιουργήσει ένα επίπεδο, το οποίο για να είναι ανεκτό θα πρέπει να αυξηθεί η αγοραστική δύναμη, δηλαδή το εισόδημα. Αν αυξηθούν οι μισθοί, τότε αυξάνεται η ζήτηση και οι τιμές πάνε πιο ψηλά.

Η αύξηση του πληθωρισμού και οι υψηλές τιμές σε σχέση με το εισόδημα εισπράττονται από τους καταναλωτές ως πρόβλημα της οικονομίας. Οταν, όμως, κάποιος πάρει αύξηση μισθού ή βρει μια άλλη δουλειά με υψηλότερες αποδοχές, αυτό εκλαμβάνεται ως προσωπική επιτυχία και όχι ως ένδειξη υγιούς οικονομίας και αγοράς εργασίας.

Ετσι, λοιπόν, σε ένα ερωτηματολόγιο για το τι θα βελτίωνε την οικονομία, το 64% των Αμερικανών που ρωτήθηκαν απάντησε ότι θα ήθελε να δει χαμηλότερες τιμές, το 20% υψηλότερους μισθούς και μόλις το 7% περισσότερες δουλειές. Δηλαδή η πλειονότητα θεωρούσε ότι η οικονομία θα βελτιωνόταν μέσω ύφεσης ή με πληθωριστικό χρήμα…

Μήπως οι πολιτικοί γνωρίζουν αυτό το «τρικ» του εγκεφάλου και δίνουν έμφαση στη μείωση τιμών και στην ενίσχυση εισοδημάτων, παρά σε πολιτικές για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας που οδηγούν σε αύξηση εισοδημάτων;