Από την πλευρά του Σουάν

Στην οδό Διδότου, κοντά στα Εξάρχεια, υπάρχει ένα πολύ καλό καινούργιο βιβλιοπωλείο, το Κομπραί (με όνομα εμπνευσμένο από τον Προυστ). Το έχουν δύο νεαρά κορίτσια και, τον λίγο καιρό που λειτουργεί, με τις επιλογές του (πολύ καλή ενημέρωση, εκτός των άλλων εκδόσεων, και από μικρούς εκδοτικούς οίκους που δεν βρίσκουν εύκολα πρόσβαση στη μεγάλη αγορά), έχει καταφέρει να έχει πολλούς πελάτες και φίλους. Ιδίως για νεότερες γενιές, το Κομπραί είναι ένας χώρος μύησης στην ανάγνωση, που προϋποθέτει κριτική σκέψη και αισθητική καλλιέργεια, ό,τι λείπει από τη χρησιμοθηρική εκπαίδευση και την ισοπεδωτική ομοιομορφία της επιφάνειας των πραγμάτων στην οποία πορευόμαστε.

Ελα όμως που μια ομάδα αδιανόητων τύπων, οι οποίοι δεν έχουν ιδέα από βιβλία αλλά μόνο από μπάχαλα, απειλούν το συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο επειδή, λέει, είναι εκεί για να συμβάλλει στον καταραμένο εξευγενισμό των Εξαρχείων, στην gentrification. Ιδεολογική βλακεία; Προφανώς. Αλλά και ένα ιδιότυπο θα το πω νταβατζηλίκι από αυτοχρισμένους ιδιοκτήτες της περιοχής, που νομίζουν ότι μπορούν να επιβάλουν όχι μόνο πού και πώς θα ζουν οι πολίτες αλλά και πώς θα σκέπτονται ή τι θα διαβάζουν.

Θα ήθελα να είμαι σε μια χώρα όπου τέτοιοι θρασείς αστοιχείωτοι δεν θα τολμούσαν να εξαπολύουν απειλές, επειδή οι απειλές αυτές δεν θα ήταν δωρεάν.