Ηρθα στον Ολυμπιακό από τον Ορφέα Ξάνθης, το 1963. Ο Νίκος έφτασε στον Πειραιά από την Ουγγαρία, έναν χρόνο μετά, το ’64. Θυμάμαι καλά εκείνες τις στιγμές. Αμέσως υπήρξε μεταξύ μας καλή επαφή και ίσως έπαιξε ρόλο και το γεγονός πως ήμασταν μικροί στην ηλικία. Αυτό που έκανε μεγάλη εντύπωση στον Γιούτσο ήταν τα άσχημα γήπεδα και εννοώ τους αγωνιστικούς χώρους. Δύσκολα έκρυβε την απογοήτευσή του, ήταν κάτι μακριά από το να χαρακτηρίσεις τα γήπεδα – χαλιά, όπως συνηθίζεται να τα λέμε. «Σε αυτά τα χορτάρια παίζετε;» ήταν μια από τις φράσεις που τον άκουγα να λέει συχνά. Του απαντούσαμε καταφατικά και μας κοιτούσε ίσως και με απορία. Προσαρμόστηκε όμως στα ελληνικά δεδομένα. Στις προπονήσεις ήταν συνεπής και δίπλα στο Καραϊσκάκη γυμναζόμασταν, προτού φτιαχτεί βέβαια αργότερα και το βοηθητικό.
