Χαλινός

Κάποιοι, μάλιστα, διάβασαν το επίμαχο non paper σαν άδειασμα των πασοκοφάγων υπασπιστών του νέου αρχηγού από το ίδιο τους το είδωλο. Οποιος παρακολουθεί προσεκτικά την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, παρατηρεί πως κινείται πάνω σε ένα εκκρεμές. Μετακινείται από τις σχεδιασμένες να του προσδώσουν θεσμικό κύρος επαφές στη ρητορική της λαϊκίστικης αγανάκτησης σχεδόν μηχανικά.

Πηγαίνει από το «αν θέλετε ένα κόμμα που θα είναι μεταξύ 10% και 15% για να συνεργάζεται με το κεντροδεξιό ΠΑΣΟΚ, ώστε να φτιάξουμε μια δήθεν κεντρώα κυβέρνηση, μάλλον δεν είμαι εγώ ο καταλληλότερος» – που έλεγε στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τον Σεπτέμβριο – στο «το πιο προοδευτικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να λάμψει η αλήθεια στο θέμα των υποκλοπών» – με το οποίο απάντησε στο ανδρουλακικό ον κάμερα κάλεσμα για οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ τους.

Οι θαυμαστές του υποστηρίζουν πως κάνει κινήσεις πολιτικού ρεαλισμού. Προσαρμόζεται στη συγκυρία. Ο αντίλογος, πάλι, επισημαίνει ότι οι αποστάσεις που κάθε φορά διανύει είναι τόσο μεγάλες, ώστε νομιμοποιείται κανείς να υποθέσει πως δεν έχει τον παραμικρό ιδεολογικό χαλινό. Το σίγουρο είναι ότι η άσκηση πολιτικής ισορροπίας που επιχειρεί απαιτεί κάτι παραπάνω από φωτογένεια.