Το διαρκές ατόπημα του Πρωθυπουργού

Μέσα στον ορυμαγδό των νέων αποκαλύψεων για τις παράνομες υποκλοπές, που αντί να λύνουν το πρόβλημα το γιγαντώνουν, ήρθε η πραξικοπηματική αλλαγή των μελών της ΑΔΑΕ, το Συνέδριο των Ανεξάρτητων Αρχών και η σχετικά με το θέμα οξυμμένη αντιπαράθεση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών. Στο Συνέδριο οι ειδικοί αποφάνθηκαν με σχεδόν ομόφωνη κρίση ότι για την κυβέρνηση οι Ανεξάρτητες Αρχές δεν αποτελούν αντίβαρα όπως ορίζει το Σύνταγμα αλλά εμπόδια στην άσκηση της εξουσίας. Ο Ν. Αλιβιζάτος εγκαλεί την κυβέρνηση γιατί δεν συνεννοήθηκε με την αντιπολίτευση για την αλλαγή στην ΑΔΑΕ και ο Ε. Βενιζέλος θέτει ζήτημα νομιμότητας για να αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Εχω την αίσθηση ότι «ψάχνουμε ψύλλο στ’ άχυρα». Ο Πρωθυπουργός τις ίδιες μέρες στη Βουλή ήταν εξόχως αποκαλυπτικός. Είπε ευθαρσώς ότι δεν υφίσταται θέμα γιατί ο λαός αποφάσισε ψηφίζοντας με 41% τη ΝΔ να βάλει οριστικό τέρμα στην υπόθεση.

Δεν ένιωσε βέβαια την ανάγκη να δικαιολογήσει τις διαρκείς υπεκφυγές του. Από το αρχικό «υπάρχει θέμα – όλα στο φως», στο «να αποφανθεί η Δικαιοσύνη» κι από εκεί «γιατί ασχολείστε, δεν ενδιαφέρεται κανείς» στην προεκλογική περίοδο. Είναι άμυνα για την οφθαλμοφανή συνενοχή, την οποία δεν αρνούνται ακόμη και φιλικά μέσα μαζικής ενημέρωσης; Είναι αλαζονική συμπεριφορά, όπως κατήγγειλε δίκαια η αντιπολίτευση, ότι «ο λαός εμένα εμπιστεύεται, εγώ αποφασίζω και υποκαθιστώ τους θεσμούς»; Κατά τη γνώμη μου είναι κάτι πολύ πιο επικίνδυνο. Ετσι αντιλαμβάνεται τη λειτουργία του κράτους και των θεσμών της Δημοκρατίας και το επιβεβαιώνει η πρακτική του στη διάρκεια της διακυβέρνησής του. Είναι διαρκές το ατόπημά του. Το ζήσαμε πρόσφατα στις τοπικές εκλογές. Δεν ηγήθηκε μόνο ως φθηνός κομματάρχης βάζοντας στόχο τον έλεγχο των θεσμών της Αυτοδιοίκησης από το κόμμα του, διατρέχοντας τη χώρα για τους υποψηφίους της ΝΔ. Δήλωνε ευθαρσώς ότι επειδή ο περιφερειάρχης πρέπει να συνεργάζεται αρμονικά με την κυβέρνηση καλό είναι να ανήκει στη ΝΔ. Τι πιο πειστικό κριτήριο για την πρακτική του να θεωρεί τον περιφερειάρχη και κατ’ επέκταση τον θεσμό της Αυτοδιοίκησης το μακρύ χέρι της εκτελεστικής εξουσίας. Το ζήσαμε από την αρχή της διακυβέρνησης στη συγκεντρωτική, αδιαφανή και κυρίως επιλεκτική χρησιμοποίηση των διαθέσιμων πόρων της χώρας. Οταν το κατ’ ευφημισμόν πια «επιτελικό κράτος» συγκεντρώνει όλες τις οικονομικές αποφάσεις στο πρωθυπουργικό γραφείο μετατρέποντας τους θεσμούς και την ίδια την κυβέρνηση σε απλούς εκτελεστικούς φορείς.

Ζήσαμε πριν λίγες μέρες στη Βουλή τον Πρωθυπουργό να καταφεύγει σε ειρωνικούς και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς χωρίς να νιώσει την ανάγκη να απαντήσει στα καίρια ερωτήματα για τις υποκλοπές που του έθεσε η αντιπολίτευση και κυρίως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνησή του καταφεύγει σε άρνηση διαρκείας στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς να παίξουν τον νόμιμο και καθοριστικό τους ρόλο στην υπόθεση των υποκλοπών. Οπως αρνείται συστηματικά να ανοίξει κοινοβουλευτικά κρίσιμους φακέλους θεμάτων όπως τα Τέμπη ή οι φυσικές καταστροφές, υποβαθμίζοντας τον ρόλο του κοινοβουλίου ως ανεξάρτητης νομοθετικής και ελεγκτικής Αρχής.

Αυτή η αίσθηση αυτάρκειας, παντοδυναμίας και αλαζονείας που χαρακτηρίζει τον τρόπο που ο Πρωθυπουργός κυβερνά τη χώρα έχει κοντά ποδάρια. Είναι ένα διαρκές ατόπημα που δεν προοιωνίζεται τίποτε καλό για τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της. Οι επόμενοι μήνες θα αποβούν κρίσιμοι και καθοριστικοί και το ΠΑΣΟΚ έχοντας πάντα θεσμική προσήλωση και συναίσθηση της ευθύνης θα δώσει τη δική του μάχη για τη δημοκρατική ανατροπή.

Ο Κ. Σκανδαλίδης είναι πρ. υπουργός και πρ. βουλευτής του ΠΑΣΟΚ