Ο πόλεμος των τρολ

Ηταν Οκτώβριος του 2016 όταν ξεκίνησε ανοιχτά η συζήτηση για τη σύνδεση των τρολ με κομματικά γραφεία. Αφορμή στάθηκε ένα τραγικό γεγονός, ο θάνατος ενός δημοφιλούς λογαριασμού, ο οποίος στήριζε ανοιχτά τον ΣΥΡΙΖΑ και έκανε σκληρές επιθέσεις σε όποιον ασκούσε στο κόμμα κριτική. Λίγο μετά την ανακοίνωση στις ψηφιακές παρέες του θανάτου του, γυναίκα υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε επίσημη ανακοίνωση στην οποία αποχαιρετούσε τον «συνεργάτη» της. Πολλοί ήταν εκείνοι που επιτέθηκαν στην υπουργό, κατηγορώντας την πως αμαύρωσε τη μνήμη του επιδραστικού λογαριασμού, αποκαλύπτοντας πως εργαζόταν ως μετακλητός υπάλληλος του ΣΥΡΙΖΑ. Δύο χρόνια αργότερα και ενώ έχει αποκαλυφθεί πως πολλά τρολ του ΣΥΡΙΖΑ είχαν διοριστεί ως μετακλητοί ή τους είχαν ανατεθεί κρατικά αξιώματα, το Inside story δημοσιοποίησε τη μαρτυρία ενός πρώην τρολ, ο οποίος αποκάλυπτε ότι «η στρατολόγηση από τον ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε στην πλατεία Συντάγματος την εποχή των Αγανακτισμένων», αργότερα «κεντρικό ρόλο έπαιξαν ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ» και πως «εκτός από επιδραστικούς τουιτεράδες, ο ΣΥΡΙΖΑ έβαζε να τουιτάρουν από ανώνυμους λογαριασμούς και υπάλληλοι των media που πρόσκειντο στον ΣΥΡΙΖΑ». Ταυτόχρονα το πρώην τρολ υποστήριζε πως «από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση μπήκαν στο παιχνίδι δημοσιογράφοι που εργάζονταν σε γραφεία Τύπου υπουργείων»… «Οποιος τολμούσε να υποστηρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά έτρωγε διαδικτυακό “ξύλο”». Το παιχνίδι έγινε πιο σκληρό όταν οι ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σχημάτισαν κυβέρνηση και πλέον δεν μπορούσαν να συνεχιστούν τα αντιμνημονιακά τουιταρίσματα: «οι υπεύθυνοι άρχισαν να μας ζητάνε να στοχοποιούμε πολιτικούς αντιπάλους σε προσωπικό επίπεδο και όχι πολιτικό». Η αλήθεια είναι πως στους θαμώνες των διαδικτυακών καφενείων η κυνική μαρτυρία δεν προκάλεσε έκπληξη.

Ο διαδικτυακός στρατός χρόνια τώρα στοχοποιεί, συκοφαντεί, απειλεί, διασπείρει ψεύδη, επιχειρεί να απονομιμοποιήσει ηθικά κάθε «ενοχλητική» φωνή. Αλλοιώνει την πρόσληψη της πραγματικότητας, δημιουργεί πολωτικές συνθήκες, κατασκευάζει ειδήσεις που υπηρετούν την κομματική προπαγάνδα. Στρατιές ελεγχόμενων ψεύτικων λογαριασμών φιλοτεχνούν μια στρεβλή εικόνα των γεγονότων, προκαλούν τεχνητές εντάσεις, δημιουργούν τους δικούς τους ήρωες αποθεώνοντάς τους και φέρνοντάς τους πρώτο trend ή στον αντίποδα σπιλώνουν ανενδοίαστα υπολήψεις, ακολουθώντας πιστά την γκεμπελική αρχή «συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, κάτι στο τέλος θα μείνει». Υπήρξαν άνθρωποι που καταστράφηκαν από το ιεραποστολικό μένος έμμισθων τρολ, τα οποία σε κάθε υπόθεση δίκαζαν βγάζοντας την ετυμηγορία που εξυπηρετούσε το κομματικό αφήγημα, ενώ το πραγματικό δικαστήριο λειτουργούσε υπό τη μορφή εφετείου και λίγη σημασία είχε αν δεν συμφωνούσε με την πρωτόδικη απόφαση των τρολ. Ολα αυτά είναι γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Συνεπώς, ουδεμία εντύπωση προκαλούν οι αποκαλύψεις για τον διαδικτυακό βραχίονα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που μάλλον έχει ενδιαφέρον είναι η ανικανότητα που επέδειξε το πολιτικό σύστημα στην καταπολέμηση αυτών των αντιδημοκρατικών πρακτικών και έπρεπε να έρθουν τα ίδια τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για να τραβήξουν τις κουκούλες «συντρόφων» τους, προσφεύγοντας στις δικαστικές αρχές όταν αποτέλεσαν οι ίδιοι στόχο. Τόσα χρόνια που οι πολιτικοί τους αντίπαλοι, κατασυκοφαντούνταν με ψεύδη, ο Τύπος απαξιωνόταν με συστηματικές επιθέσεις και οι δολοφονίες χαρακτήρων αποτελούσαν καθημερινή πρακτική, ουδείς είχε ενοχληθεί. Οι πολίτες παρατηρούσαν όσα συνέβαιναν μέσα από τον παραμορφωτικό φακό του Twitter, το οποίο αναπαρήγαγαν δεκάδες site κατασκευάζοντας τίτλους και εντέλει πραγματικότητα. Αλλωστε αποτελεί πλέον κοινό τόπο ότι τα social media αποτέλεσαν και έναν από τους παράγοντες που συνέτειναν στην εκλογική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ψηφιακός θόρυβος που δημιουργούσαν ήταν τόσο μεγάλος, που στο τέλος ζάλισε τους ίδιους τους κατασκευαστές του. Παραπλάνησε για τις προτιμήσεις, τα διακυβεύματα, τις τάσεις, τους ήρωες, όλα όσα πραγματικά αισθάνεται η κοινωνία.

Ωσπου ήρθαν οι εκλογές με τη συντριπτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και άρχισαν να βγαίνουν οι κουκούλες. Μια συντριπτική ήττα που απέδειξε πως τα social media που κάποιοι αντιμετώπιζαν ως ηχεία ανεβάζοντας το volume, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ηχώ.