Αμνηστία στους αυτονομιστές, το αντίτιμο για την κυβέρνηση

Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 23ης Ιουλίου ήταν ξεκάθαρο ότι εάν ο Πέδρο Σάντσεθ επιθυμούσε να ανανεώσει την πρωθυπουργική θητεία του και να παραμείνει επικεφαλής και της νέας κυβέρνησης, δεν του αρκούσε η συνεργασία με το αριστερό Sumar της Γιολάντα Ντίαθ. Ηταν αναγκασμένος να κερδίσει τη στήριξη ή, έστω, την ανοχή των αυτονομιστικών κομμάτων. Κυρίως εκείνων της Καταλωνίας, των οποίων οι ηγέτες παραμένουν στη φυλακή μετά την απόπειρα να οργανώσουν δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία τo 2017. Ειδικά δε το Junts του ευρωβουλευτή Κάρλες Πουτζντεμόν, ο οποίος ουσιαστικά ζει εξόριστος, είχε ξεκαθαρίσει πως δεν επρόκειτο να στηρίξει τον ηγέτη των Σοσιαλιστών εάν δεν διασφάλιζε τη δέσμευσή του για χορήγηση γενικής αμνηστίας.

Η Καταλωνία

Το Σάββατο, λοιπόν, ο Σάντσεθ έκανε το αποφασιστικό βήμα έπειτα από αρκετές εβδομάδες ταλαντεύσεων και διαπραγματεύσεων. «Η Καταλωνία είναι έτοιμη για την πλήρη επανένωσή της. Οι εκπρόσωποι άνω του 80% των Καταλανών υποστηρίζουν αυτό το μέτρο. Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, στο όνομα της Ισπανίας, για το συμφέρον της Ισπανίας, υπερασπιζόμενος τη συνύπαρξη όλων των Ισπανών, τάσσομαι σήμερα υπέρ της αμνηστίας στην Καταλωνία για όλα τα γεγονότα που συνέβησαν στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας» δήλωσε, ανοίγοντας τον δρόμο για να παρουσιάσει ένα σχήμα το οποίο θα κερδίσει την ψήφο εμπιστοσύνης στο 350μελές κοινοβούλιο – αποφεύγοντας, παράλληλα, την εκ νέου προσφυγή στις κάλπες.  Η αλήθεια, βεβαίως, είναι πως ούτε η απόφαση ήταν εύκολη ούτε η υλοποίησή της θα προχωρήσει χωρίς εμπόδια. Κι αυτό διότι παρά το γεγονός ότι ο Σάντσεθ φαίνεται να έχει διασφαλίσει τη συναίνεση των περισσότερων στελεχών του κόμματός του, του PSOE, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Ισπανών αντιτίθεται στην ιδέα της αμνηστίας. Για του λόγου το αληθές, σύμφωνα με μια από τις πιο πρόσφατες που επικαλέστηκε το ραδιόφωνο Onda Cero, μόνο το 26% διάκειται θετικά απέναντι σε αυτό το σενάριο έναντι ενός 70% που λέει «όχι».

«Ανένδοτος» από Λαϊκό Κόμμα και Vox

Αυτός, εξάλλου, είναι και ο λόγος που η αντιπολίτευση, τόσο το Λαϊκό Κόμμα όσο και το ακροδεξιό Vox, έκαναν το συγκεκριμένο θέμα «σημαία» τους στην πορεία προς τις πρόσφατες εκλογές – έστω κι αν δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν τις αναγκαίες 176 έδρες που θα έδιναν στον Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό τη δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση.  Μάλιστα, στις 8 Οκτωβρίου και καθώς οι προθέσεις του Σάντσεθ είχαν αρχίσει να ξεκαθαρίζουν, τα δύο κόμματα οργάνωσαν μια εντυπωσιακή σε συμμετοχή συγκέντρωση στη Βαρκελώνη με βασικό αίτημα τη μη χορήγηση αμνηστίας στους «προδότες» και «διασπαστές» της Ισπανίας – ενώ έχουν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να κηρύξουν ανένδοτο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για την πολιτική σταθερότητα στην τέταρτη μεγαλύτερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Εριξε τη ζαριά του

Σε αυτό το φόντο, ασφαλώς δεν είναι τυχαίο ούτε το γεγονός ότι ο ίδιος ο νυν υπηρεσιακός πρωθυπουργός – και ασκών την περιοδική προεδρία της ΕΕ το τρέχον εξάμηνο – έχει δηλώσει πως η εξέλιξη αυτή δεν αποτελούσε την πρώτη του επιλογή και ότι απλώς αναγκάστηκε να την κάνει προκειμένου «να υπάρξει μια προοδευτική κυβέρνηση και να αποτραπεί μια συγκυβέρνηση της Δεξιάς με την Ακροδεξιά.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν ήταν αυτό το σχέδιό μας για τη συγκεκριμένη στιγμή, όμως στην πολιτική, όπως ακριβώς και στη ζωή, δεν μπορούμε πάντα να επιλέγουμε τη στιγμή κατά την οποία θα υλοποιήσουμε τα σχέδιά μας» είπε χαρακτηριστικά στις αρχές του μήνα, επικαλούμενος την «αρετή της αναγκαιότητας».

Ο Σάντσεθ, σε κάθε περίπτωση, είναι ένας πολιτικός που δεν διστάζει να ρισκάρει και αποφάσισε να ρίξει και σε αυτή την περίπτωση τη «ζαριά» του. Μένει να φανεί αν θα τα καταφέρει.