Τα αυτογκόλ του Μπακογιάννη

Τώρα που έχουν τελειώσει όλα, και ξέρουμε νικητές και ηττημένους των εκλογών, θέλω να αναφερθώ στην περίπτωση του Κώστα Μπακογιάννη, του απερχόμενου δημάρχου Αθηναίων. Δεν θυμάμαι άλλη περίπτωση υποψηφίου, που να χτυπήθηκε τόσο αλύπητα για την οικογενειακή του καταγωγή, όσο ο Μπακογιάννης. Ηταν πάντα ο γιος της Ντόρας και ο ανιψιός του Κυριάκου, παρά το ότι είχε ήδη διαγράψει τη δική του, θετική διαδρομή στην αυτοδιοίκηση. Αδικήθηκε, αλλά περισσότερο αδίκησε ο ίδιος τον εαυτό του, με επιλογές που θα μπορούσε να αποφύγει, και με άλλες που έκανε και αποδείχθηκαν καταστροφικές. Η επιλογή του ας πούμε να ζητήσει debate με τον Χάρη Δούκα, πραγματικά θα αποτελέσει κάποια στιγμή case study για τις πολιτικές επιστήμες – έκανε γνωστό τον αντίπαλό του σε μια ευρεία μάζα πολιτών, που δεν γνώριζαν όχι τις θέσεις του, ούτε καν το πρόσωπό του. Γιατί το έκανε, μόνο εκείνος το γνωρίζει. Εμείς μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Οπως να το αποδώσουμε στην ανησυχία του, ότι τελικά αυτός ο Δούκας, άγνωστος μεν, αλλά μπορούσε να τον απειλήσει στον δεύτερο γύρο, ως εκφραστής ενός μετώπου εναντίον του. Οπότε, σκέφτηκε ίσως, τον πάω σε debate και άσχετος όπως είναι με την τηλεόραση, τον ξετινάζω με δυο-τρία επιχειρήματα. Εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι ο Μπακογιάννης είχε μεν το πάνω χέρι στο debate, αλλά αυτή η αίσθηση είχε απήχηση μόνο σε έναν κόσμο, που θα τον ψήφιζε έτσι κι αλλιώς. Οι υπόλοιποι έμαθαν ότι αυτός ο καθηγητής, κάτι έχει να τους πει. Και έτσι (τους) κέρδισε…

…και το μέλλον

Αυτή η ανησυχία, πρέπει να πω, τον είχε καταλάβει σε τέτοιο βαθμό την εβδομάδα μεταξύ των δύο γύρων, ώστε έγιναν και κινήσεις οι οποίες ήταν λάθος, γιατί τελικά μέτρησαν εις βάρος του. Γνωρίζω, για παράδειγμα, ότι έπειτα από δικό του (πιεστικό) αίτημα, ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να τον συνοδεύσει στη βόλτα στην Πλατεία Βικτωρίας, τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές. Και πως ύστερα από ανάλογης έντασης αίτημα, έκανε το ίδιο και ο περιφερειάρχης Νίκος Χαρδαλιάς, στο Κουκάκι. Ομως οι νεοδημοκράτες ψηφοφόροι, που είχαν έτσι κι αλλιώς απόσχει κατά τον πρώτο γύρο των εκλογών, δεν συγκινήθηκαν. Ο Μπακογιάννης θεωρούσαν ότι ήταν το απόλυτο φαβορί – και ήταν! – άρα δεν χρειαζόταν να τρέξουν να τον ψηφίσουν. Ασε που ήθελαν να στείλουν και ένα μήνυμα στον Κυριάκο.

Το δεύτερο που έχω να πω πάντως, είναι ότι ο Μπακογιάννης έκανε προσωπικά, μια αξιοπρεπέστατη διαχείριση της ήττας του, όπως αξιοπρεπής ήταν και η καμπάνια που έκανε, χωρίς αγριότητες, λαϊκισμούς και υπερβολές. Αντίθετα με το επιτελείο του, που εξέμεσε τα μύρια όσα για τον Δούκα, και την εκλογή του – ως και ότι τον ψήφισαν μαζικά οι κασιδιάρηδες κυκλοφόρησαν. Συμβαίνουν αυτά έπειτα από ένα εκλογικό σοκ, όμως ο Μπακογιάννης είναι μόλις 45 ετών και έχει όλο το μέλλον μπροστά του στην πολιτική.

Θα πρέπει απλώς να βρει τον τρόπο, και κυρίως τη δύναμη να επανέλθει. Αφού βέβαια περάσει κι εκείνος την απαραίτητη έρημο που ανοίγεται μπροστά του…

Γκρίζα σημεία κατόπιν εκλογής

Για τον νικητή δεν έχω να πω πολλά. Προεκλογικά τα πήγε καλά, επέμεινε σε ένα πλάνο δώδεκα σημείων για να αλλάξει η Αθήνα και να γίνει βιώσιμη για τους κατοίκους της, αλλά μετεκλογικά, ειδικά στη συνέντευξή του στο Mega, τα γκριζάρισε κάπως. Ναι, οι εκλογές ήταν αυτοδιοικητικές, ναι, οι συνδυασμοί, και ο δικός του, γενικά, υποδύονται τους ανεξάρτητους, αλλά πίσω από αυτούς (και τον δικό του!) ήταν ένα, τουλάχιστον, κόμμα. Το δικό του το λένε ΠΑΣΟΚ. Και όταν αυτό το κόμμα βγαίνει το βράδυ των εκλογών και λέει, νίκησα γιατί κέρδισα με δικό μου υποψήφιο τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας, δεν προσπαθείς να πεις ότι είσαι ανεξάρτητος, γιατί έτσι υπονομεύεις και το κόμμα που σε ανέδειξε και τη στρατηγική του. Οι εκλογές, όλες οι εκλογές, είναι πολιτικές. Και οι συγκεκριμένες που σε ανέδειξαν δήμαρχο Αθηναίων, επίσης. Αρα, τι ακριβώς μας λες;

Εκτός πια κι αν ο Χ. Δούκας έκανε τις δηλώσεις, επηρεασμένος ακόμη από την προεκλογική περίοδο, οπότε, συγχωρείται. Αρκεί να μην το επαναλάβει…

Φιλική συμβουλή

Η δύναμη της συγγνώμης είναι η πιο μεγάλη δύναμη στις ανθρώπινες σχέσεις. Κάποιος το είχε πει αυτό, δεν είμαι πρόχειρος αυτή την ώρα να αναφέρω ποιος, αλλά μήπως δεν έχουμε καθημερινά παραδείγματα να ισχυροποιούν τον κανόνα; Τα έχουμε. Αν και πολλοί και διάφοροι τον αμφισβητούν, υπογραμμίζοντας συνήθως ότι «από τότε που εφευρέθηκε η συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο», όμως εγώ θα επιμείνω στη δύναμή της. Και βουνά μετακινεί, που λέει ο λόγος. Πρόσφατο παράδειγμα, ο Τζανακόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ, ένα (ακόμη) αψύ παλικάρι στο κόμμα της χαράς. Η (ιταμή) κατηγορία που τον βάραινε, είναι ότι έχει «βαρύ» χέρι, και δύσκολα ελεγχόμενα νεύρα. Το βράδυ των εκλογών του Ιουνίου, τότε που καθαρογράφτηκε η διαδικασία αποδρομής του ΣΥΡΙΖΑ, έπεσε στον δρόμο του (ή κατ’ άλλους πήγε ο ίδιος να τον συναντήσει) ένας φουκαράς ονόματι Παναγιώτης Ρήγας, τον οποίο, άγνωστο γιατί, τον θεώρησε υπεύθυνο για την ήττα (!!). Ατυχη συγκυρία, δυσοίωνη κατάσταση. Ευτυχώς για τον δεύτερο, έπεσαν κάτι άλλοι στη μέση και τον έβγαλαν από τα χέρια του, χωρίς περαιτέρω ζητήματα. Ο Ρήγας δεν το άφησε έτσι το πράγμα, τον έστειλε στην Επιτροπή Δεοντολογίας για διαγραφή, αλλά ενώ τον έψαχναν κανένα δίμηνο τον (αψύ) Τζανακόπουλο, για να απολογηθεί, στάθηκε αδύνατον να τον εντοπίσουν – παρότι το κόμμα δεν είναι και σαν την Πελοπόννησο μεγάλο, που λέει ο λόγος. Κάπως έτσι, ωρίμασε η στιγμή, είχε χάσει και η σύζυγος κυρία Αχτσιόγλου τις δικές της εκλογές, άλλαξε το καθεστώς στο κόμμα, και ο Τζανακόπουλος πήρε τη μεγάλη απόφαση να ζητήσει συγγνώμη από τον Ρήγα. Ο Ρήγας τώρα που είναι καλός άνθρωπος, την έκανε δεκτή τη συγγνώμη, αλλά θα του συνιστούσα το βράδυ των ευρωεκλογών να καθίσει σπίτι να δει τα αποτελέσματα. Μην πάει Κουμουνδούρου και πέσει πάλι πάνω του κανένας Τζανακόπουλος. Φιλική συμβουλή.

Τιμές στον Κώστα Σημίτη

Εχω νεότερα σχετικά με τη μεγάλη εκδήλωση προς τιμήν του κυρίου Κώστα Σημίτη. Η εκδήλωση η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού τη Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου, στις 19.00, και θα τιμήσει με την παρουσία της η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, θα ευτυχήσει να έχει τις παρεμβάσεις του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, του πρώην προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας Ρομάνο Πρόντι, του πρώην προέδρου της Κύπρου Γιώργου Βασιλείου και του επικεφαλής του Ιδρύματος Ζακ Ντελόρ, Πασκάλ Λαμί. Για το τιμώμενο πρόσωπο, για το έργο και την παρακαταθήκη του κυρίου Σημίτη, θα μιλήσουν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, ο πρέσβης κ. Αγαθοκλής, ο γιατρός Γ. Σακελλίων και ο καθηγητής Γιάννης Βούλγαρης. Η εκδήλωση οργανώνεται από το ΔΙΚΤΥΟ για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, το Ινστιτούτο Ζακ Ντελόρ και το περιοδικό «Μεταρρύθμιση», με την υποστήριξη του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών.

Μεγάλη εκδήλωση πραγματικά, να δω πόσοι από τους εν ενεργεία πολιτικούς της χώρας θα κάνουν την υπέρβαση και θα τιμήσουν με την παρουσία τους τον καλύτερο πρωθυπουργό που είχε η χώρα από τη Μεταπολίτευση και εντεύθεν (κι ας λένε ό,τι θέλουν οι καραμανλικοί της παρέας…).