Η Euroleague είναι αμείλικτη

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας μιλούσε τις προάλλες για το πολύ φορτωμένο πρόγραμμα του Ολυμπιακού και για τις ελάχιστες ώρες ξεκούρασης που έχει η ομάδα του από αγώνα σε αγώνα. Γιατί ουσιαστικά μιλάμε για ώρες και όχι για ημέρες. Επαιξε ο Ολυμπιακός την Παρασκευή με την Μπαρτσελόνα. Κυριακή με την ΑΕΚ. Δευτέρα ταξίδεψε για το Μιλάνο για να παίξει την Τρίτη με την Αρμάνι. Επέστρεψε ξημερώματα Τετάρτης, για να προπονηθεί χθες και να παίξει σήμερα με την Παρτιζάν. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον Παναθηναϊκό. Αλλά δεν συμβαίνει μόνο με τους… δικούς μας. Συμβαίνει με όλους. Ισπανούς, Ιταλούς, Τούρκους, Σέρβους. Οι πάντες μπαίνουν στο γήπεδο κάθε 2-3 μέρες για να δώσουν παιχνίδια. Γι’ αυτό και πλέον οι ομάδες κάνουν τον προγραμματισμό τους με βάση ένα ρόστερ που θα αριθμεί 10-12 ετοιμοπόλεμους παίκτες.

Τα rotation επιβάλλεται να ανοίγουν, παίκτες ακόμα και χωρίς την απαιτούμενη εμπειρία επιβάλλεται να μπαίνουν στο παρκέ ακόμα και τη στιγμή που η μπάλα μπορεί να καίει. Το έκανε ο Μπαρτζώκας με τον Πάπας στο Μιλάνο στο τελευταίο πεντάλεπτο ενός ντέρμπι. Το έκανε ο Αταμάν και πάλι με τον Μαντζούκα στην Τουρκία, δίνοντάς του μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Δεν γίνεται αλλιώς. Η Euroleague είναι… αμείλικτη στο πρόγραμμά της και θέλει να φέρει το κοινό όσο το δυνατόν πιο κοντά της.

Κι αν θέλετε και μια διαφορετική άποψη; Θέλει να έχει ανταγωνιστικά παιχνίδια. Και πώς θα γίνει ακόμα πιο ανταγωνιστική; Οταν ο «μικρός» μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον «μεγάλο». Κι αν ο… μεγάλος είναι κουρασμένος, τότε μπορεί να βλέπουμε ντέρμπι σε ματς υπεράνω πάσης υποψίας. Δίνει περισσότερη αίγλη όλο αυτό. Και οι ομάδες είναι αναγκασμένες να προσαρμοστούν σε αυτό.