Συνδικαλισμός

Ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης θα πρέπει να αισθάνεται δικαιωμένος. Μπορεί να τον αδίκησε ο ΣΥΡΙΖΑ, θεωρώντας ότι στην αντίδρασή του για τον φόνο του Αντώνη Καρυώτη εξίσωσε τον θύτη με το θύμα, συμφωνεί όμως απολύτως μαζί του η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία, που σε ανακοίνωση 470 λέξεων για το ίδιο θέμα αναφέρεται διεξοδικά στην «υπερεργασία των ναυτικών μας», στην «παραβίαση των ορίων και ωρών απασχόλησης και ανάπαυσης», στις «ελλείψεις και ιδιαιτερότητες των λιμανιών» και στην «ανεπάρκεια της Πολιτείας». Μπορεί να μην πενθεί μαζί με τον πρώην υπουργό για τους μεροκαματιάρηδες που βρέθηκαν ξαφνικά κατηγορούμενοι για δολοφονία, επισημαίνει όμως ότι «ο έλληνας πλοίαρχος και το πλήρωμα παίζουν το κεφάλι τους καθημερινά κορώνα γράμματα».

Η ΠΝΟ χαρακτηρίζει «μη ανεκτό» να κατηγορούνται και να στοχοποιούνται συλλήβδην όλοι οι έλληνες ναυτικοί για ένα «τραγικό συμβάν» (όπως χαρακτηρίζει τον φόνο του Αντώνη), η ίδια όμως κάνει ακριβώς αυτό. Συνδέοντας τη συγκεκριμένη ανθρωποκτονία με τις συνθήκες εργασίας των ναυτικών, υπονοεί ότι η πρώτη είναι αποτέλεσμα των δεύτερων. Οτι οποιοσδήποτε έλληνας ναυτικός, δηλαδή, μπορεί λόγω της «υπερεργασίας» του και του «μη εξορθολογισμού των δρομολογίων» να φτάσει να απωθήσει ξανά και ξανά έναν άνθρωπο, πετώντας τον τελικά στη θάλασσα, και στη συνέχεια να δικαιολογηθεί λέγοντας πως νόμιζε «ότι είναι μαύρος, Πακιστανός».

Η συνδικαλιστική αυτή αντιμετώπιση ενός φόνου δεν θα μπορούσε παρά να έχει την κλασική κατάληξη: την προκήρυξη μιας απεργίας. Ναι, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, τα πλοία όλων των κατηγοριών έμειναν χθες δεμένα στα λιμάνια «σε ένδειξη διαμαρτυρίας». Τα αιτήματα δεν είναι σαφή, πρέπει να είναι όμως δύο. Προς την πολιτεία: να αλλάξει το «πάγιο καθεστώς της υπερεργασίας των ναυτικών μας», ώστε να πάψουν να πετούν ανθρώπους στη θάλασσα, ακόμη κι αν είναι «παλαβοί» ή «μαύροι, Πακιστανοί». Και προς τα μέσα ενημέρωσης: να σταματήσει η στοχοποίηση όλων των ελλήνων ναυτικών, ακόμη κι αν εξαιτίας των συνθηκών εργασίας τους μπορεί να κάνουν «την επιλογή που έκαναν οι εμπλεκόμενοι» στον θάνατο του Αντώνη.

Η Ομοσπονδία κλείνει την ανακοίνωσή της επισημαίνοντας ότι «αποφάσισε και την έμπρακτη στήριξη της οικογένειας του εκλιπόντος». Δεν θα ήταν καλύτερα όμως, αντί να απεργήσουν χθες οι ναυτικοί χάνοντας προφανώς το μεροκάματο, να τοποθετήσουν σε όλα τα πλοία μια μαύρη κορδέλα στη μνήμη του Αντώνη, ίσως κι ένα μπουκέτο λουλούδια, και να τα κινήσουν κανονικά διαθέτοντας αυτό το μεροκάματο στην οικογένειά του;

Πέραν του πρακτικού αποτελέσματος, δεν θα έδειχναν με τον τρόπο αυτό ότι υπεύθυνοι για τον θάνατο του Αντώνη δεν είναι αορίστως η πολιτεία, το υπουργείο ή ο καπιταλισμός, ούτε φυσικά όσοι δεν μπόρεσαν να ταξιδέψουν χθες με τα πλοία, αλλά εκείνοι που θεωρούν ότι η ασήμαντη εξουσία που διαθέτουν τους επιτρέπει να αντιμετωπίζουν τον πολίτη με εξευτελιστικό, απαξιωτικό και υποτιμητικό τρόπο;