Ζητείται πειστικό μήνυμα

Το καλοκαίρι είχα βγει για έναν καφέ με φίλο Ελληνα που ζει στις Βρυξέλλες. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή επιστρέφει στην Ελλάδα και βέβαια περιμένει τις διακοπές αυτές με λαχτάρα. Φέτος μου εξομολογήθηκε πως ανυπομονούσε να γυρίσει. «Αυτή η χώρα μου προκαλεί ανασφάλεια. Εφυγα από τη Ρόδο σοκαρισμένος από τις φωτιές και μπήκα στο υπερφορτωμένο πλοίο και ένιωθα ότι αν συμβεί κάτι, θα πνιγούμε!». Του είπα ότι μάλλον είναι υπερβολικός για τον κίνδυνο στο πλοίο αλλά μου θύμισε ότι ταξίδευε από Αθήνα για Θεσσαλονίκη κάθε χρόνο με το τρένο και έχει κάθε λόγο να ανησυχεί πλέον για όλα…

Δεν χρειάζεται να ρωτήσω πώς αισθάνεται σήμερα με όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες εβδομάδες. Ξέρω τι σκεφτόμουν εγώ όταν πέρασα μερικές μέρες στο αγαπημένο μου νησί και έντρομος παρατηρούσα ότι παντού υπήρχαν ακαθάριστα οικόπεδα με ξερόχορτα που ξεπερνούσαν το ύψος του ανθρώπου. Δεν μπορούσα να μην τρομοκρατηθώ στη σκέψη ότι η καύσιμη ύλη για μια φωτιά ήταν εκεί και περίμενε… Κι ότι δεν υπάρχουν αντιπυρικές ζώνες σε ένα νησί που είναι όλο ένα δάσος από κυπαρίσσια και ελιές.

Η χώρα είναι αντιμέτωπη με ένα τεράστιο θέμα. Εχει κλονιστεί το αίσθημα της ασφάλειας των πολιτών και χάνεται η εμπιστοσύνη στο κράτος και τους θεσμούς του. Η αντιμετώπιση του Covid-19 και η ψηφιοποίηση της δημόσιας  διοίκησης ήταν δυο ατού για την κυβέρνηση. Τώρα η εμπιστοσύνη κλονίζεται και υπάρχει κίνδυνος να γυρίσουμε σε εποχές απογοήτευσης και φόβου.

Τι μπορεί να κάνει η κυβέρνηση; Πρέπει πρώτα με θάρρος να συμφωνήσει με τους πολίτες πως το κράτος όπως το ξέραμε μέχρι τώρα είναι ανίκανο να εμπνεύσει εμπιστοσύνη. Δικαιολογίες του τύπου «η κλιματική κρίση μας ξεπερνά, η ένταση του φαινομένου είναι πρωτόγνωρη» καλύτερα είναι να μην ακούγονται. Απορρίπτονται αμέσως απ’ τον κόσμο. Ναι, αντιμετωπίζουμε ακραία φαινόμενα, άλλα ο πολίτης θεωρεί  ότι δεν προετοιμαστήκαμε αρκετά γι’ αυτά.

Χρειάζεται θάρρος από την πλευρά της Πολιτείας για να αναγνωρίσει ότι δεν έκανε όσα χρειάζονται. Παράλληλα, πρέπει να παρουσιαστεί ένα πειστικό σχέδιο με δραστικά μέτρα για αναδιοργάνωση σε όλα τα επίπεδα εξουσίας. Δεν θα πειστεί κανείς βέβαια ούτε θα νιώσει ασφαλής με τις εξαγγελίες. Θα δοκιμαστούν όλα στην επόμενη κρίση. Αν υπάρξει αποτελεσματική αντίδραση τότε, ίσως αρχίσει δειλά να ξαναχτίζεται η εμπιστοσύνη. Το πιο δύσκολο θα είναι όμως να καταφέρει η κυβέρνηση να κινητοποιήσει την κοινωνία και να πείσει ότι πρέπει όλοι να αλλάξουμε νοοτροπία.

Να παραδεχθούμε  ότι είμαστε μια κοινωνία ατομιστών (σε βαθμό μεγαλύτερο από άλλες κοινωνίες, όπως π.χ. οι σκανδιναβικές ή η γερμανική). Αν δεν καθαρίζεις το άχτιστο οικόπεδό σου και δεν τολμάει η δημοτική αρχή να σε τιμωρήσει γι’ αυτό, είναι φανερό ότι ούτε εσύ έχεις συναίσθηση κοινωνική, ούτε οι φορείς της κρατικής εξουσίας έχουν συναίσθηση του ρόλου τους… Ζητείται λοιπόν και το πειστικό μήνυμα που θα εμπνεύσει τον κόσμο και θα τον κάνει να συμμετάσχει στην προσπάθεια για ένα Νέο Κράτος!

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολόγος και διευθυντής
Μάρκετινγκ του MEGA