{TITM}Σχέδια για «πράσινα» και «λαϊκά» ομόλογ{TITM}α

Οι προσδοκίες για ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας έχει ανοίξει τα σενάρια και την όρεξη για εκδόσεις ομολόγων, πέραν των προγραμματισμένων, έπειτα και από το μπαράζ των διεθνών εκτιμήσεων για προσεχείς αναβαθμίσεις. Σύμφωνα με το υπάρχον σχέδιο του οικονομικού επιτελείου η Ελλάδα ετοιμάζει ακόμα τρεις εκδόσεις, οι οποίες είναι μία Σεπτέμβριο, μία Οκτώβριο και μία ακόμα για τον Νοέμβριο. Πριν από περίπου έναν μήνα, σύμφωνα με πληροφορίες, επίσης, στο τραπέζι του οικονομικού επιτελείου είχε μπει η συζήτηση για ένα ακόμα ομόλογο, το οποίο θα είχε στόχευση τους μικροεπενδυτές. Δηλαδή, μία ακόμα έκδοση, που θα αφορά ένα «λαϊκό» ομόλογο, με επιτόκιο που θα υπερκαλύπτει τον πληθωρισμό και θα απευθύνεται σε ελληνικά νοικοκυριά.

Οι επιφυλάξεις

Η πρόταση για τα «λαϊκά» ομόλογα φαίνεται να συγκεντρώνει μικρές πιθανότητες, καθώς το οικονομικό επιτελείο εμφανίζεται επιφυλακτικό. Κατ’ αρχάς, ως προς το σήμα που θα δώσει στις αγορές για εσωτερικό δανεισμό, φέρνοντας μνήμες PSI. Δεύτερον, δεν αποτελεί μία κίνηση η οποία μπορεί να προσφέρει στον εκδοτικό σχεδιασμό της χώρας και στους μικροεπενδυτές. Εξάλλου, η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από εσωτερικό δανεισμό, όπως ίσχυε το 2008 με την τελευταία έκδοση τέτοιου ομολόγου ενώ έχει στα ταμεία το υψηλό ποσό των 36 δισ. ευρώ. Επίσης, η χώρα έχει ολοκληρώσει το αρχικό της δανειακό πρόγραμμα για το 2023 και ο ΟΔΔΗΧ πρόσθεσε άλλες 4 εκδόσεις για το δεύτερο εξάμηνο συνολικής αξίας περί τα 2 δισ. ευρώ. Ερώτημα, όμως παραμένει ακόμα αν θα εκδοθεί εντός του έτους το πράσινο ομόλογο, το οποίο ενδεχομένως να παραταθεί για τις αρχές του 2024, αντί για τα τέλη του 2023. Αυτό θα το αποφασίσει ο ΟΔΔΗΧ και βάσει των συνθηκών στις αγορές με την υπόθεση να μη χαρακτηρίζεται ως εύκολη καθώς συνδέεται με αντίστοιχα «πράσινα» projects. Να σημειωθεί ότι το πρώτο «πράσινο» ομόλογο εκδόθηκε το 2009 από την Παγκόσμια Τράπεζα και υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 250 δισ. δολάρια στις διεθνείς αγορές.

Ξαπλώστρες και μεγαλοοφειλέτες

Ορθώς οι καλοκαιρινοί έφοδοι σε παραλίες, μπαρ και σε μαγαζιά εστίασης για παραβάσεις και τα μπαράζ ενημερωτικών δελτίων από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για το αποτέλεσμα των ελέγχων. Ομως δεν φαίνεται να καταφθάνουν με την ίδια ζέση οι ανακοινώσεις σχετικά με τους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου που βρίσκεται στον αέρα από αρχές Αυγούστου. Η λίστα είναι γνωστή εδώ και εβδομάδες χωρίς να έχει κουνηθεί φύλλο. Υπενθυμίζεται ότι η τελευταία φορά που είχαν δοθεί τα στοιχεία των μεγαλοοφειλετών ήταν τέσσερα χρόνια πριν και συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 2019.

«Η χώρα μου
σε μια φούσκα»

Αν θέλετε να ξεκινήσετε την εξερεύνηση του κόσμου των στατιστικών, η ευρωπαϊκή στατιστική αρχή, Eurostat, δημιούργησε το εργαλείο οπτικοποίησης δεδομένων «Η χώρα μου σε μια φούσκα». Αυτό το εργαλείο δημιουργήθηκε για αρχάριους, αποτελώντας μια ωραία προσθήκη σε κάθε τάξη, κάνοντας τα στατιστικά διασκεδαστικά για πρόσβαση και κατανόηση. Οι φούσκες αυτές – που ουδεμία σχέση έχουν με τις οικονομικές φούσκες που προκαλούν αναταράξεις, αλλά περισσότερο προσομοιάζουν με το παιδικό παιχνίδι με τις σαπουνόφουσκες – καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δεδομένων από τον πληθυσμό μέχρι την οικονομία και το περιβάλλον, δίνοντας σε όλους τους χρήστες, όχι μόνο στους μαθητές, μια μεγάλη στατιστική παιδική χαρά.

Απειλή για τις φτωχικές χώρες

Υπό νέα απειλή βρίσκεται η παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια κυρίως όσον αφορά τους πιο φτωχούς πληθυσμούς του πλανήτη, αυτή την φορά εξαιτίας προβλημάτων στην παγκόσμια παραγωγή ρυζιού που εκτινάσσουν τις τιμές του βασικού τροφίμου για εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι επιβιώνουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Οπως διαβάζουμε στον ot.gr, χαρακτηριστικός είναι ο προβληματισμός εμπόρου στη μεγαλύτερη παραγκούπολη της Αφρικής, την Kibera του Ναϊρόμπι, ο οποίος έχει αμφιβολίες κατά πόσον οι κάτοικοι, οι οποίοι καλούνται να ζήσουν με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα, θα είναι σε θέση να συνεχίσουν να αγοράζουν ρύζι. Και αυτό γιατί οι τιμές για το ρύζι που καλλιεργείται στην Κένυα εκτινάχθηκαν στα ύψη πρόσφατα, λόγω των ανατιμήσεων στα λιπάσματα και της μακροχρόνιας ξηρασίας στο Κέρας της Αφρικής που μείωσε την παραγωγή.