Στόχος η «κύρια αντιπολίτευση»

Στο ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, όταν ρωτιούνται ποιος είναι ο στόχος τους για τους επόμενους μήνες, δεν απαντούν πως θέλουν να γίνουν αξιωματική αντιπολίτευση στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης – θα ακουγόταν μάλλον παράξενο, με δεδομένο πως βρισκόμαστε δύο μήνες ύστερα από μια διπλή εκλογική αναμέτρηση που καθόρισε τις κοινοβουλευτικές θέσεις των κομμάτων. Αντιθέτως, ο εκπρόσωπος Τύπου Θανάσης Γλαβίνας χρησιμοποιεί έναν διαφορετικό όρο – το ΠΑΣΟΚ, τονίζει, θέλει να είναι η «κύρια αντιπολίτευση» απέναντι στη ΝΔ. Κύρια, ως επί το πλείστον, από άποψη ουσίας: να είναι αυτή η δύναμη που θα τη δυσκολεύει περισσότερο, όχι μόνο τις φορές που διαφωνεί, αλλά και εκείνες που συμφωνεί μαζί της.

Εντός και εκτός Βουλής. Η «κύρια αντιπολίτευση» περνάει και μέσα αλλά και έξω από τη Βουλή. Η εντολή της ηγεσίας για σκληρή κριτική έρχεται συνοδευόμενη από την ανάγκη παρουσίασης εναλλακτικών προτάσεων εντός ενός κεντροαριστερού πλαισίου που θα αναδεικνύει τη νέα εποχή του ΠΑΣΟΚ και της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας – χωρίς αυτό να σημαίνει πως η Χαριλάου Τρικούπη δεν θα ανοίγει και θέματα που δεν αποτελούν προνομιακό της πεδίο, όπως η ασφάλεια και τα εθνικά, γνωρίζοντας πως «μετρούνται» δημοσκοπικά ως ειδικής σημασίας και εντός του δικού τους ακροατηρίου, αλλά και στους ψηφοφόρους του ευρύτερου πολιτικού Κέντρου.

Το ίδιο προφίλ επιχειρείται να χτιστεί και εκτός Βουλής. Ο πρώτος συμβολισμός έρχεται από την αυτοδιοίκηση, στο πρόσωπο του υποψήφιου δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα. Αυτές τις μέρες ο Δούκας παρουσιάζει τους δημοτικούς του συμβούλους ανοίγοντας διάλογο με τα πιο σημαντικά περιβαλλοντικά κινήματα της χώρας, μέλη των οποίων συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιό του, και θέτοντας μια ατζέντα βιώσιμης ανάπτυξης για την πρωτεύουσα – με τεχνοκρατικά χαρακτηριστικά, που δεδομένα θα αξιοποιηθούν το ερχόμενο διάστημα από το επίσημο κόμμα. Με την ευρύτερη έννοια, η αυτοδιοίκηση, ακόμα και σε επίπεδο δήμων όπου δεν έχει υπάρξει χρίσμα, επιβεβαιώνει μια σχέση που ήδη υπάρχει με την τοπική κοινωνία και η οποία κρίνεται απαραίτητη για τους στόχους που έχει θέσει μετά το πέρας του εκλογικού κύκλου.

«Εντολή» αυτονομίας. Η «κύρια αντιπολίτευση» κάνει και κινήσεις συμβολικές. Και η επιλογή να καταθέσει νομοθετική πρωτοβουλία για να βάλει θεσμικό «στοπ» στην κάθοδο καταδικασμένων για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης στις αυτοδιοικητικές εκλογές ήταν για το ΠΑΣΟΚ μια επιλογή που δείχνει συνέπεια στη διαχείριση της ακροδεξιάς απειλής από το 2013 και την περίοδο της συγκυβέρνησης – πέραν της ουσίας του θέματος, επιτρέπει στο ΠΑΣΟΚ να δώσει ένα καθαρό στίγμα σε σχέση με τους αντιπάλους του. Αυτές οι πρωτοβουλίες, μέρος της στρατηγικής του φθινοπώρου, συμπληρώνουν τη στρατηγική αυτονομίας του χώρου – μια στρατηγική που φάνηκε και στον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν τα χρίσματα στη Χαριλάου Τρικούπη: το ΠΑΣΟΚ φρόντισε να μην ακολουθήσει τις επιλογές των άλλων και τις φορές που, σε περιφερειακό επίπεδο, οι στηρίξεις είναι κοινές (Δυτική Μακεδονία και Θεσσαλία με τον ΣΥΡΙΖΑ, Κρήτη με τη ΝΔ) ήταν εκείνο που έκανε πρώτο γνωστές τις επιλογές του. Στο ίδιο πλαίσιο, αποκρούεται η όποια πρόσκληση σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ (όπως η πιο πρόσφατη νύξη του Κώστα Ζαχαριάδη στο «Βήμα της Κυριακής»), καθώς στελέχη και των δύο κομμάτων επισημαίνουν, όταν τους ρωτούν οι συνομιλητές τους, πως «είναι κοινό μυστικό» ότι τα δύο κόμματα θα δώσουν μια σχεδόν υπαρξιακή μάχη χαρακωμάτων μέχρι τις ευρωεκλογές και τον καθορισμό των νέων συσχετισμών στον προοδευτικό χώρο – απλώς το καθένα τη δίνει με τον τρόπο του, ο οποίος για τον ΣΥΡΙΖΑ περνάει από τα προσκλητήρια συνεργασίας και για το ΠΑΣΟΚ από τις αρνήσεις του.