Η μανία με τους αριθμούς

ΙΝΤΕΡΛΟΥΔΙΟ Α

Με λένε Πυθαγόρα… Ονομα φόρος τιμής στην πρώτη μου αγάπη… Τα μαθηματικά. Η ενασχόληση με τους αριθμούς αποδείχτηκε λίαν επιτυχής, αν κρίνω από το ικανοποιητικό κεφάλαιο, που μου απέφεραν οι «δουλειές» μου. Η δεύτερη αγάπη μου είναι οι ώριμες γυναίκες. Πέρα από την ακατανίκητη γοητεία και την υψηλή συχνότητα των ερωτικών συνευρέσεων, σου ανοίγουν καινούργιους ορίζοντες, σε ταξιδεύουν σε μαγικούς ανεξερεύνητους προορισμούς. Ακριβώς όπως τα μαθηματικά, μου δείχνουν συνεχώς καινούργιους δρόμους. Οι φίλοι και οι συνεργάτες μου με αποκαλούν Καθηγητή. Κι ο λόγος είναι βέβαια οι πανεπιστημιακού επιπέδου γνώσεις μου στις δύο επιστήμες που προανέφερα. Στα μαθηματικά και στις ώριμες γυναίκες…

1.

Η ζέστη του Αυγούστου είναι αποπνικτική. Η Αθήνα καίγεται. Μοιάζει τεράστια σάουνα, κυκλωμένη από ατέλειωτα νέφη υδρατμών, που κόβουν την ανάσα σε όποιον τολμηρό διανοηθεί να βγει στους δρόμους.

Στο γυμναστήριο «Numbers», στην Πολιτεία, ο γεροδεμένος σαραντάρης τρώει με τα μάτια την πενηντάρα με το γυμνασμένο κορμί. Ή μάλλον εκείνη τον τρώει με τα μάτια της. Μάλλον αλληλοτρώγονται… Η πρώτη ημέρα περιλαμβάνει οπτική επαφή. Η δεύτερη έναν σύντομο τυπικό διάλογο. Η τρίτη ένα τυχαίο άγγιγμα στο μπράτσο. Η τέταρτη στα ντους του γυμναστηρίου.

«Μου αρέσει πολύ το σεξ μαζί σου» λέει η γυναίκα.

«Εμένα να δεις…» μονολογεί ο άντρας.

Την έκτη μέρα, καθώς χώνονται κάτω από το ντους, τον ρωτάει:

«Τόσες πιτσιρίκες εδώ μέσα, κι εσύ την πέφτεις σε μια…»

«Τρελαίνομαι για ώριμες γυναίκες,» την κόβει. «Είναι η μία μεγάλη αδυναμία μου…»

«Εχεις κι άλλη;»

Την κολλάει στον τοίχο.

«Τα μαθηματικά…»

ΙΝΤΕΡΛΟΥΔΙΟ Β

Με λένε Μυία. Πολύ σπάνιο όνομα. Πρέπει να ψάξεις στην εποχή του Πυθαγόρα για να βρεις την αφετηρία του. Εχω κληρονομήσει από τον πατέρα μου την αγάπη για τα μαθηματικά… Τρελαίνομαι για εφταψήφιους, οχταψήφιους  αριθμούς, ειδικά όταν αναφέρονται σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Σαν κι αυτόν του βιομηχάνου Καραμιτσακλέα, που παντρεύτηκα προ δεκαετίας. Ο πονηρούλης υπερώριμος εραστής «μαγεύτηκε με την πρώτη ματιά» από την προσωπικότητά μου. Τα μάτια του βέβαια δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν από το κορμί μου, αλλά έτσι επέμενε να λέει. Η δεύτερη αδυναμία μου είναι οι άντρες. Νεότεροι από μένα, ωραίοι, με ταλέντο στο σεξ  και ελαφρώς καβαλημένοι. Ιδανικά θύματα για μια χειριστική γυναίκα…

2.

Η ζέστη συνεχίζει να τυλίγει με το θανάσιμο σάβανό της την Αθήνα, που δείχνει να παραδίδεται άνευ όρων στο έλεος του καύσωνα «Αλκιβιάδης». Οι περισσότεροι λουφάζουν αποκαμωμένοι στις παραλίες, αλλά  οι δύο λάτρεις των μαθηματικών και του σεξ ιδρώνουν και καταναλώνουν χιλιάδες θερμίδες στα αποδυτήρια του «Numbers».

Ολα μοιάζουν σκηνοθετημένα από μια αόρατη δύναμη και οι δύο πρωταγωνιστές υποδύονται ρόλους, που ίσως και οι ίδιοι δεν έχουν ξεκαθαρίσει στο μυαλό τους.

Μετά από δύο εβδομάδες χορταστικού σεξ, ένα αμυδρό πλάνο φαίνεται να παίρνει συγκεκριμένη μορφή. Ο Πυθαγόρας αποκαλύπτει στη Μυία ότι έχει μια ομάδα, που διαπράττει κάποιες ληστείες εκεί τριγύρω. Οχι τίποτα σοβαρό… Κάτι ψιλοποσά. Μέχρι να κάνουν το «μεγάλο κόλπο»…

«Δηλαδή πόσα εννοείς, μωρό μου;»

«Σύνολο, να έχουμε βάλει στην άκρη καμιά εκατοστή χιλιάρικα…»  Το νούμερο φαίνεται να λειτουργεί σαν εκρηκτικό αφροδισιακό, που απογειώνει τη λίμπιντο της Μυίας. Αυξάνει υπερβολικά τον ρυθμό που κινεί το κορμί της πάνω του.

«Είκοσι χιλιάρικα για τον καθένα» συμπληρώνει ο Πυθαγόρας.

«Μήπως θα σε ενδιέφερε ενάμισι εκατομμύριο; Στρογγυλό…»

Ο Πυθαγόρας σταματάει απότομα.

«Μη σταματάς στο καλύτερο…»

«Τι εννοείς ;»

«Ενάμισι εκατομμύριο είναι εκεί και μας περιμένει…» λέει και σπρώχνει τη γλώσσα  μες στο στόμα του.

«Δηλαδή, τριακόσιες χιλιάδες έκαστος…» μονολογεί ο Πυθαγόρας.

«Αμάν πια αυτή η μανία σου με τους αριθμούς» του πετάει.

3.

Οι τελευταίοι ιδιοκτήτες του παλιού διώροφου, στους πρόποδες του Υμηττού, απεδήμησαν πριν αρκετά χρόνια «εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως, ένθα απέδρα πάσα οδύνη…». Σπασμένα παράθυρα, μισογκρεμισμένοι τοίχοι και αμφιβόλου αντοχής οροφή αποπνέουν ένα θανατηφόρο άρωμα αποσύνθεσης. Μοναδική όαση το μεγάλο υπόγειο, που διατηρείται σε μια ελάχιστα ανεκτή κατάσταση. Ενα γραφείο, έξι καρέκλες κι ένα μακρόστενο ετοιμόρροπο τραπέζι, που σίγουρα έχουν δει πολύ καλύτερες μέρες στα νιάτα τους.

Το υπόγειο αποτελεί την επίσημη έδρα της εταιρείας «Απαλλοτριώσεις Βορείων Προαστίων Ε.Π.Ε.». Και σήμερα είναι η μέρα, που συνεδριάζει το πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο για την τελική απόφαση επί της προτάσεως του Προέδρου. Πρόταση λίαν ελκυστική, παρά τον υψηλό βαθμό επικινδυνότητας. Απομονωμένη έπαυλη, εύκολο χρηματοκιβώτιο, ενάμισι εκατομμύριο και μόνοι κάτοικοι ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης και η  σύζυγος…

«Φύλακες; Κάμερες;» φυσική απορία του αντιπροέδρου.

Το βλέμμα του Καθηγητή αποπνέει αυτοπεποίθηση.

«Θα έχουμε βοήθεια από μέσα» του κλείνει το μάτι.

«Γι’ αυτό σε λένε Καθηγητή» βλέμμα θαυμασμού του αντιπροέδρου.

«Διακόσια πενήντα χιλιάρικα έκαστος» ανακοινώνει ο Καθηγητής.

«Πέντε δεν είμαστε;»

«Εξι. Είπαμε ότι θα έχουμε δικό μας άνθρωπο μέσα…»

«Αμάν πια αυτή η μανία σου με τους αριθμούς» μονολογεί ο αντιπρόεδρος.

4.

Οι τελευταίες οδηγίες του Καθηγητή είναι σαφείς. Ολα είναι προσχεδιασμένα. Ο άνθρωπός τους μέσα στην έπαυλη θα έχει φροντίσει να εξουδετερώσει τους σωματοφύλακες και να αχρηστεύσει το κύκλωμα παρακολούθησης από τις κάμερες. Εχουν περίστροφα έτοιμα για άμεση χρήση, αλλά είναι μόνο για το θεαθήναι. Για να τρομάξει ο συμπαθής βιομήχανος και να κάτσει στ’ αβγά του όση ώρα αυτοί αδειάζουν το χρηματοκιβώτιο…

Τα πέντε μέλη της ομάδας μπαίνουν στην έπαυλη χωρίς κανένα πρόβλημα. Στην είσοδο, βλέπουν το πεσμένο κορμί, σωστός κορμός δέντρου, του πρώτου σωματοφύλακα. Στο χολ, σε ύπτια θέση ο δεύτερος γίγαντας κοιμάται μακαρίως.

«Κοιμήθηκαν με τα παραμυθάκια σου;» πετάει ο Πυθαγόρας.

«Μιας και δεν είμαι καλή στα παραμύθια» το ύφος της Μυίας είναι δυσερμήνευτο «τους έριξα δυο δυνατά χαπάκια…»

Στο σαλόνι, ο βιομήχανος Καραμιτσακλέας αρχίζει να συνειδητοποιεί τη συνωμοσία, που εξυφαίνεται γύρω του. Οταν ο Πυθαγόρας πρότεινε στη Μυία να παίξει τον ρόλο του θύματος για να παραπλανήσει τον σύζυγό της, εκείνη ήταν κάθετα αντίθετη. Επέμενε να δει καθαρά ο Καραμιστακλέας την προδοσία της αγαπημένης του γυναίκας. «Με ερεθίζει τρελά αυτή η ιδέα» όπως επέμεινε.

Μισή ώρα αργότερα, με τα λεφτά στριμωγμένα στις μαύρες τσάντες, η πενταμελής ομάδα τρέχει στο βαν, που περιμένει υπομονετικά στο προαύλιο.

«Πού είναι η μαντάμ, Καθηγητά;» ο αντιπρόεδρος εκφράζει λογική απορία.

Ο Καθηγητής δείχνει να συμμερίζεται την απορία. Τη στιγμή όμως που πηδάει από το βαν, βλέπει τη Μυία να έρχεται τρέχοντας. Βάζει το περίστροφο στην τσέπη της. Βγάζει τα γάντια από τα χέρια. Οι κινήσεις της απόλυτα ψύχραιμες. Μετά, τον φιλάει παθιασμένα…

«Πάμε τώρα;»

«Γιατί άργησες;»

«Θα σου εξηγήσω αργότερα…»

5.

Ο Πυθαγόρας είχε εκμυστηρευτεί το σχέδιό του στη Μυία. Εξι μερίδια είναι πολλά. Διακόσια πενήντα χιλιάρικα ο καθένας. Θα μπορούσαν να ελαττώσουν τον διαιρέτη της μοιρασιάς.

Αντί για έξι, μόνο δύο. Απαλλάσσονται από τα άλλα τέσσερα μέλη της ομάδας και τα κρατάνε όλα για πάρτη τους.

«Παίρνουμε το χρήμα κι εξαφανιζόμαστε σε μέρη μαγικά κι ονειρεμένα» αυτοαποθεώνεται ο Πυθαγόρας.

Μετά από ώριμη σκέψη, τα διάφορα επιχειρήματα της ώριμης κυρίας καταρρέουν σαν πύργος στην άμμο με το πρώτο μικρό κύμα. Συνειδητοποιώντας το εξωφρενικό ποσό χρημάτων που τους περιμένει, νιώθει μια ακατανίκητη υπερδιέγερση. Τον σπρώχνει στο κρεβάτι και πέφτει  πάνω του.

«Εφτακόσια πενήντα έκαστος…» πετάει με μάτια που λάμπουν.

«Αμάν πια αυτή η μανία σου με τους αριθμούς» σφραγίζει τα χείλη του με τα δικά της.

6.

Η καριέρα του αστυνόμου Μπουρμπούλια έχει περάσει από σαράντα κύματα. Η μία αποτυχία διαδέχεται την άλλη κι επιπλέον οι φήμες λένε ότι, στις νυχτερινές του βάρδιες, η γυναίκα του παίζει τους μικρούς εξερευνητές στο κρεβάτι του αυστηρού προϊσταμένου του. Υπό αυτές τις συνθήκες, το ανώνυμο τηλεφώνημα για το εγκαταλειμμένο διώροφο στους πρόποδες του Υμηττού, που αποτελεί το κρησφύγετο της ομάδας που λήστεψε τον βιομήχανο Καραμιτσακλέα, μοιάζει σωστό «μάνα εξ ουρανού».

Μέσα στο καταμεσήμερο, με 40°  Κελσίου, με τον ιδρώτα να ρέει ακατάσχετα στα πρόσωπα και τα κουνούπια να εφορμούν σαν καμικάζι να ρουφήξουν τις τελευταίες ρανίδες του αίματός τους, η ηρωική έφοδος του ατρόμητου Μπουρμπούλια και των αντρών των έχει ως εύκολο αποτέλεσμα τη σύλληψη των τεσσάρων αδίστακτων ληστών. Ακολουθεί η αποθέωση όλων των Μ.Μ.Ε….

7.

Η αχόρταγη Μυία επιμένει να σταματήσουν σε έναν απομακρυσμένο χώρο, στους πρόποδες του Υμηττού, που χρησιμοποιείται τη μέρα για ερασιτεχνικά μαθήματα οδήγησης και τη νύχτα για σεξουαλικές δραστηριότητες κάθε τύπου. Ο Πυθαγόρας αρχίζει να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά με τη λίμπιντο της πενηντάχρονης ερωμένης του. «Πάλι καλά που είναι το μόνο πρόβλημα» σκέφτεται…

Η ζέστη αφόρητη, η υγρασία στα ύψη, μια πλήρης ακινησία βασιλεύει παντού. Η ηρωική προσπάθειά του να την ικανοποιήσει έχει ως αποτέλεσμα ποτάμια ιδρώτα.

Δέκα λεπτά αργότερα, καπνίζουν ημίγυμνοι, με παράθυρα ανοιχτά και το τέρας της ζέστης να κυριεύει το εσωτερικό του αυτοκινήτου, σαν τέρας σε ασπρόμαυρη ταινία  τρόμου. Στο πορτ μπαγκάζ, αναπαύονται οι μαύρες τσάντες, τιγκαρισμένες στο χρήμα. Ο Καθηγητής αυτοαποθεώνεται για το σατανικό σχέδιό του…

«Και στο τέλος αντί για ενάμισι εκατομμύριο διά του έξι, τι έχουμε, μωρό μου;» χαμογελάει αλαζονικά. «Ενάμισι εκατομμύριο διά του δύο! Τουτέστιν εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες έκαστος!»

Ξαφνικά, νιώθει  κάτι σκληρό, παγωμένο στο πρόσωπο. Μισανοίγει τα μάτια… Ενα περίστροφο κολλημένο στο πρόσωπό του. Βλέπει το σατανικό χαμόγελό της. Η ζωή περνάει σαν ένα ιλιγγιώδες φλας μπακ από την οθόνη του εγκεφάλου του. Συνειδητοποιεί ότι αυτή η απόλυτα χειριστική γυναίκα είχε διαβάσει όλες τις σκέψεις του και λειτουργούσε πάντα ένα βήμα πριν από αυτόν. Το σχέδιό της άρχιζε εκεί που τέλειωνε το δικό του. Ηταν απλά ένα πιόνι της…

Αυτό το Μυία όμως; Από πού προκύπτει; Τον έχει διαβάσει και τώρα.

«Μυία, κόρη του Πυθαγόρα. Χοντρό οιδιπόδειο με τον μπαμπά και μεγαλύτερη μανία από εκείνον στους αριθμούς…» του κλείνει το μάτι. «Ενάμισι εκατομμύριο διά ένα ίσον ενάμισι εκατομμύριο για μένα, Πυθαγόρα…»

Τραβάει τη σκανδάλη. Αναστενάζει παθητικά. Ανακλαδίζεται με χάρη στο κάθισμα. Ρίχνει το περίστροφο στην τσέπη της. Ανάβει τσιγάρο και φυσάει ψηλά τον καπνό, σχηματίζοντας συμμετρικά δαχτυλίδια…