Εκδηλώσεις

Προχθές, που ήταν η επέτειος της εκτέλεσης του Πλουμπίδη, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έβγαλε δήλωση για να τον τιμήσει. Μ΄ αυτήν θύμισε πως το 2018 η Βουλή είχε διοργανώσει έκθεση για το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ στο πλαίσιο εκδηλώσεων για την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Ναζί και παρατήρησε ότι τέτοιες «επί των ημερών της ΝΔ δεν γίνονται πια». Ας πούμε ότι το υπονοούμενο δικαιολογείται λόγω εσωκομματικής μάχης. Ταυτόχρονα, βέβαια, υπογραμμίζει και τις συριζαϊκές εμμονές με το παρελθόν.

Αντικείμενο

Ως γεωλόγος – και πρώην βουλευτής, αφού δεν εξελέγη -, η Χαρά Καφαντάρη αρθρογράφησε για να στηλιτεύσει το γεγονός πως «στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο στην πατρίδα μας η κλιματική κρίση δεν αποτέλεσε αντικείμενο επαρκούς πολιτικού διαλόγου, αν και αποτελεί, επιπλέον, μια σημαντική πτυχή για όλες τις εφαρμοζόμενες πολιτικές» – οπότε ζήτησε να μπει στην ατζέντα των αυτοδιοικητικών. Εντάξει, δίκιο έχει. Ομως, ποιος φταίει που κουβεντιάζαμε μόνο για κυβερνήσεις ηττημένων;

Κλισέ

«Η Υπέρμαχος Στρατηγός, Φύλακας της Πατρίδας μας και Συνοδοιπόρος των Ελλήνων σε όλο τον κόσμο. Η δύναμη στον πόνο μας, το λαμπρό φως στο σκοτάδι. Η μάνα του Χριστού μας, η μάνα όλων μας. Σήμερα τιμούμε τη μνήμη Της, την Κοίμηση και τη μετάστασή Της. Χρόνια πολλά σε όλες και όλους!». Το τιτίβισμα ανήκει στον Νίκο Χαρδαλιά. Θα μπορούσε, πάντως, να το έχει γράψει οποιοσδήποτε κάνει πολιτική καριέρα στη χώρα. Γιατί κάθε χρόνο τέτοια μέρα όλοι καταφεύγουν στα κλισέ.

Ενωση

Είχαμε καταλάβει ότι ο Ζόραν Μιλάνοβιτς είναι λαϊκιστής κι εθνικιστής. Χθες, ωστόσο, αμφισβήτησε την ίδια την ΕΕ, αναφέροντας ότι αν η ελληνική Δικαιοσύνη είναι δείγμα της, τότε η Ενωση «καλύτερα να μην υπάρχει». Ο διοικητής της Τράπεζας της Κροατίας το 2014, δέκα μήνες μετά την ένταξη, έλεγε ότι «δεν είχαμε άλλη εναλλακτική από το να συμμετάσχουμε. Είναι ξεκάθαρο αυτό, αν είσαι μια μικρή ανοιχτή χώρα». Κάποιος πρέπει να εξηγήσει στον σημερινό κροάτη πρόεδρο πως αυτό δεν έχει αλλάξει.