Η Χαβάη θρηνεί τους νεκρούς {CR}και την κληρονομιά της

Οι φωτιές έχουν σβήσει στο νησί Μάουι του συμπλέγματος της Χαβάης, με χιλιάδες στρέμματα δάσους και κτίρια να έχουν δώσει τη θέση τους σε στάχτες και ερείπια. Οσο για τα σωστικά συνεργεία, συνεχίζουν το μακάβριο έργο τους, αποκαλύπτοντας την έκταση της καταστροφής και αυξάνοντας διαρκώς τον αριθμό των θυμάτων από την πιο φονική πυρκαγιά στις ΗΠΑ εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα, που χθες είχε φτάσει επισήμως τους 93. Το πιθανότερο, πάντως, είναι πως ο τελικός απολογισμός θα είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς οι αγνοούμενοι ανέρχονται σε εκατοντάδες. Οπως δήλωσε και ο αρχηγός της αστυνομίας, τα ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά είχαν καλύψει μόλις το 3% της έκτασης που κλήθηκαν να ψάξουν, ενώ οι αναφορές έκαναν λόγο για πολλούς που αναγκάστηκαν να πέσουν στον ωκεανό για να σωθούν από τις μανιασμένες και ανεξέλεγκτες φλόγες.

Την ίδια στιγμή, εγείρονται σοβαρά ερωτήματα αναφορικά με την αντίδραση των Αρχών. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι σειρήνες που υπάρχουν σε όλο το νησί προκειμένου να σημαίνουν συναγερμό για επερχόμενες φυσικές καταστροφές δεν ήχησαν ποτέ, ενώ οι εκτεταμένες διακοπές ρεύματος είχαν ως αποτέλεσμα να μη λειτουργήσουν και άλλα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης (όπως τα μηνύματα στα κινητά τηλέφωνα). Αυτός είναι και ο λόγος που η γενική εισαγγελέας Αν Λόπεζ ανακοίνωσε τη διεξαγωγή επείγουσας έρευνας για τις αποφάσεις που ελήφθησαν και τον τρόπο που λειτούργησε το σύστημα, όπως και για τα μέτρα πρόληψης που είχαν ληφθεί.

Οσο για το κόστος της αποκατάστασης των καταστροφών και της ανοικοδόμησης, οι πρώτες εκτιμήσεις είναι πως αυτό θα ανέλθει σε 5,5 δισ. δολάρια. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα πράγματα που δεν θα είναι ποτέ τα ίδια, όσα χρήματα και αν διατεθούν. Οπως η παλιά πόλη της πρώην πρωτεύουσας της Χαβάης, της Λαχάινα – στην τοπική διάλεκτο σημαίνει «βάναυσος ήλιος» -, που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού.

Τουρισμός και ιστορία

Ενδεικτική είναι η περιγραφή που κάνει η ισπανική «Εl Pais»: η Λαχάινα «είχε μια διπλή ταυτότητα. Από τη μία, ήταν ένα ειδυλλιακό τουριστικό λιμάνι, το οποίο επισκέπτονταν κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, τους οποίους προσέλκυαν ο ήλιος της, τα ποικιλόμορφα μαγαζιά της και οι γαστρονομικές της προτάσεις. Από την άλλη, αποτελούσε μια πύλη προς το παρελθόν του αρχιπελάγους, την εποχή τόσο της ανεξαρτησίας όσο και της αποικιοκρατίας, καθώς και έναν πυλώνα της ταυτότητας της Χαβάης».

Πολλά από τα κτίρια που καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές, άλλωστε, είχαν τη δική τους ιδιαίτερη ιστορία. Το ξενοδοχείο Pioneer Inn, για παράδειγμα, κατασκευασμένο πριν από 122 χρόνια, είχε φιλοξενήσει συγγραφείς όπως ο Μαρκ Τουέιν και ο Τζακ Λόντον. Το αρχαιότερο κτίριο, το Baldwin, αποτελούσε σύμβολο της άφιξης των πρώτων ιεραποστόλων που εγκαταστάθηκαν εκεί, έχοντας μετατραπεί πλέον σε μουσείο και κέντρο διατήρησης της πολιτικής κληρονομιάς. Το δε μουσείο Wo Hing είχε χτιστεί από καντονέζους μετανάστες και αποτελούσε πλέον μνημείο της κοινότητας των Κινέζων στη Χαβάη. Επίσης, στο κοιμητήριο Waiola έχουν ταφεί πολλοί βασιλιάδες, πριγκίπισσες και κυβερνήτες της Χαβάης.

Ισως, όμως, ένα από αυτά που «πόνεσαν» περισσότερο είναι η καταστροφή του αρχαιότερου συμβόλου, ενός δέντρου 150 ετών, που είχαν φέρει από την Ινδία χριστιανοί ιεραπόστολοι και έφτασε να καλύπτει με τα κλαδιά και τη σκιά του ένα ολόκληρο πάρκο έκτασης 2.000 τετραγωνικών μέτρων.