{T16}Ομάδα έτοιμη για επιτυχίε{T16}ς

Ηταν παγωμένο και αμήχανο το κλίμα στο «Απόστολος Νικολαΐδης» από τα τραγικά γεγονότα που είχαν συμβεί το βράδυ της Δευτέρας. Αλλά φρόντισε να το φτιάξει ο Παναθηναϊκός με την εικόνα του. Και με το ποδόσφαιρο που έπαιξε απέναντι στη Μαρσέιγ. Θα ήταν κρίμα κι άδικο μια τέτοια βραδιά, με την ποιότητα του ποδοσφαίρου που είχε η ομάδα του Γιοβάνοβιτς, να μην είχε ως πρόσημο μια νίκη. Μια νίκη που από μόνη της θεωρείται μεγάλη, αλλά αφήνει και ζωντανές ελπίδες πρόκρισης πλέον. Είναι πολλοί εκείνοι που λένε πως το βράδυ της Τετάρτης είχαμε μια εμφάνιση και ένα αποτέλεσμα από τα παλιά. Από την εποχή που ο Παναθηναϊκός απολάμβανε τις ευρωπαϊκές του βραδιές και έριχνε στο κανναβάτσο μεγάλες ομάδες.

Και ήταν μια βραδιά που απέδειξε ότι πλέον ο Γιοβάνοβιτς μπορεί να αλλάζει αρκετά, αλλά η ποιότητα της ομάδας του να μην επηρεάζεται. Ο Παναθηναϊκός παρατάχθηκε με δύο νέα πρόσωπα δεξιά (Βαγιαννίδης – Μαντσίνι αντί Κώτσιρα – Παλάσιος), έπαιξε με διαφορετικά εξτρέμ (Μαντσίνι – Βέρμπιτς), δεν έχει ακόμα τον Αϊτόρ, παίζει με τα 2/3 του άξονά του με νέα πρόσωπα (Τζούρισιτς – Βιλένα), είχε στον πάγκο το πιο βαρύ συμβόλαιό του, τον Μπερνάρ. Παρ’ όλ’ αυτά έβλεπες μια ομάδα που δεν ξέφευγε από αυτό που θέλει ο προπονητής να βλέπει. Ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, έλεγχος του ρυθμού και ένα τέμπο που το όριζε εκείνος.

Ανεξάρτητα από το αν θα πάρει την πρόκριση ή όχι (στα μάτια μου παραμένει αουτσάιντερ απέναντι σε μια ομάδα που κοστίζει 300 εκατομμύρια ευρώ), ο Παναθηναϊκός σου δίνει – όχι την εντύπωση αλλά – τη σιγουριά πως θα είναι και πάλι διεκδικητής του πρωταθλήματος. Και πως στην Ευρώπη δεν θα αποτελέσει πυροτέχνημα. Είναι έτοιμη ομάδα, έχει κάνει ενέσεις ποιότητας (Τζούρισιτς και Βιλένα τον ανεβάζουν επίπεδο) και με την προσθήκη ενός αμυντικού μέσου εγνωσμένης αξίας θα γίνει ακόμα καλύτερος.