Δύο συν και δύο πλην για το Τριφύλλι{CR}
Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε διαδικασία ανάκαμψης, αφήνει πίσω τα πολλά προβλήματα που αντιμετώπισε αλλά το περιβάλλον πριν από τις αναμετρήσεις με την Μαρσέιγ δείχνει... ισορροπημένο
Ο Σπόραρ φέτος είναι «φωτιά». Γκολ παντού {LF}και απολύτως καθοριστικός στις δύο μάχες με την Ντνίπρο-1. Μοιάζει με τον φορ «finisher», αυτόν δηλαδή που… ταΐζουν οι μέσοι και βρίσκει με άνεση {CR}τα δίχτυα. Είναι η καλύτερη «είδηση»για τον Παναθηναϊκό μέχρι τώρα
Ας αφήσουμε το αυτονόητο στην άκρη. Ναι, δεν μπορεί κάποιος να εκφράσει κάποια αντίρρηση στο γεγονός πως πρόκειται για επιτυχία η επιστροφή του Παναθηναϊκού σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Το δε επικείμενο ραντεβού με τη Μαρσέιγ, συνιστά μια πρόκληση. Στο απώτατο παρελθόν, οι Πράσινοι θα μπορούσαν να δουν κατάματα μια ομάδα που δεν έχει την αίγλη της Γιουβέντους ή της Αρσεναλ, σύνολα που κατάφερε να νικήσει ο ΠΑΟ ή ακόμη ακόμη και κάποιες φορές να ξεπεράσει ηχηρά ονόματα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Τώρα, κάποιος μπορεί να πει και σωστά, πως το Τριφύλλι βρίσκεται σε διαδικασία ανάκαμψης, αφήνει πίσω τα πολλά προβλήματα που αντιμετώπισε, ενώ βλέπει πως εισπράττει χρήματα και άρα με σωστή διαχείριση θα λησμονήσει τις άσχημες ημέρες στο οικονομικό κομμάτι. Πόσο, όμως, έτοιμος είναι ο ΠΑΟ για τις αναμετρήσεις τόσο με τη Μαρσέιγ όσο και με τους αντιπάλους που (θα τον) περιμένουν στον όμιλο; Εδώ, ο ψύχραιμος παρατηρητής διαπιστώνει πως υφίστανται, αγωνιστικά μιλώντας, δύο συν και δύο πλην. Ισοπαλία; Ας τα δούμε:
«Πολυβόλο»
Αρχικά, ο Σπόραρ. Ο σλοβένος στράικερ την περασμένη σεζόν σημείωσε 11 γκολ με τον Παναθηναϊκό. Ηταν η πρώτη του χρονιά στα πράσινα, έδειξε ποιότητα παραπάνω σε σχέση με τον Μακέντα (που έφυγε), ωστόσο δεν επρόκειτο για παίκτη – υπόδειγμα σταθερότητας. Πάει να πει αυτό πως έχασε ευκαιρίες και γκολ, ενώ κάποιες στιγμές είδε τον Ιωαννίδη να τον… απειλεί και να κερδίζει έδαφος στη μάχη για την αρχική ενδεκάδα. Τι υπάρχει σε αυτό το πρώτο, πολύ μικρό έστω, δείγμα της τρέχουσας σεζόν; Ο Σπόραρ «τα σπάει». Γκολ παντού και απολύτως καθοριστικός στις δύο μάχες με την Ντνίπρο-1. Μοιάζει με τον φορ «finisher», αυτόν δηλαδή που… ταΐζουν οι μέσοι και βρίσκει με άνεση τα δίχτυα. Και δεν υπάρχει κάτι το πιο ωραίο σε μια ισχυρή ομάδα από ένα «εύκολο γκολ».
Ακολούθως ο Τζούρισιτς. Για την κλάση του, ουδεμία αμφιβολία. Ατραξιόν στην ενδεκάδα! Αλλά πάντα υπάρχουν απορίες για το πόσο θα ενταχθεί γρήγορα και ομαλά ένας ποδοσφαιριστής σε μια νέα ομάδα.
Ο Τζούρισιτς έχει την εμπειρία και τη διάθεση, δίνει αμέσως πράγματα. Το φανέρωσε στο Κόζιτσε. Πολύ περισσότερο στο ματς ρεβάνς με τους Ουκρανούς. Οταν όλα έδειχναν δύσκολα και το παιχνίδι πήγε να… στραβώσει για τους γηπεδούχους, με το υπέροχο αυτό στυλ του μέσου που γνωρίζει τι να κάνει και πώς να τιθασεύσει την μπάλα, έδωσε την τέλεια πάσα στον Σπόραρ. Αφήνοντας πίσω τους αντιπάλους ή κάνοντάς τους να νιώθουν μεγάλη έκπληξη. Και ο σέντερ φορ, αυτό ακριβώς ζητεί: μια πάσα ώστε να σημαδέψει σωστά!
Το σταυρόλεξο
Υπάρχουν, στον αντίποδα τα κάτωθι που πρέπει να τα φτιάξει ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο τραυματισμός του Σένκεφελντ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και ο πλέον σοβαρός που γνωρίζει ένας παίκτης. Δημιουργεί, όμως, νέα δεδομένα στην ομάδα, κυρίως γιατί μιλάμε για σέντερ μπακ γνώστη της θέσης και επί μακρόν επικεφαλής της άμυνας. Κάποιοι άλλοι θα πρέπει να αναλάβουν τον ρόλο του, μέχρι ο ολλανδός οπισθοφύλακας να γυρίσει δυνατός και ακμαίος. Θα είναι αυτός ο Μάγκνουσον; Μάλλον εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν συμπληρωματικό ποδοσφαιριστή που δείχνει να θέλει τον αξιόπιστο παρτενέρ και να λαμβάνει οδηγίες ή να βρίσκει ρυθμό. Στο κάδρο μπαίνει αναπόφευκτα ο Γεντβάι. Ο Κροάτης λίγο καιρό είναι στην ομάδα και αμέσως κλήθηκε να βοηθήσει. Δεν τον χαρακτηρίζεις άπειρο – αλίμονο.
Αλλά η ομοιογένεια παραμένει ζητούμενο και στη Λεωφόρο το βράδυ της Τρίτης το δίδυμο της άμυνας έδειξε να χωλαίνει, να μη συνεννοείται στον απόλυτο βαθμό. Τόσο στο πρώτο γκολ όσο και στο δεύτερο που σημείωσε η Ντνίπρο-1, μπορούσαν οι κεντρικοί μπακ να λειτουργήσουν διαφορετικά και σίγουρα σωστότερα.
Χωρίς την μπάλα…
Και κάπου εδώ τίθεται ένα ακόμη ερώτημα, μοιάζει αυτό ως το δεύτερο «μείον» για τον εφετινό Παναθηναϊκό. Οι Ουκρανοί είχαν την κατοχή και την πρωτοβουλία στις κινήσεις κατά το μεγαλύτερο διάστημα της ρεβάνς. Να τους έδωσε γήπεδο ο ΠΑΟ; Μάλλον όχι, εξάλλου ποτέ ο κόουτς δεν θέλει να οπισθοχωρεί η ομάδα του. Γίνεται ασυνείδητα κάτι τέτοιο. Αρα, ο Ντόβμπικ και η παρέα του βρήκαν τον τρόπο να βγουν μπροστά και να «γεννήσουν» καταστάσεις.
Κατά συνέπεια, μάλλον λείπει από τον ΠΑΟ ένας… Κουρμπέλης, αλλιώς ένας χαφ που θα τρέχει και θα πιέζει στην μπάλα και θα είναι «ενοχλητικός» όσον αφορά στην κυκλοφορία της αντίπαλης ομάδας.
Ο Βιλένα έχει αυτά τα χαρακτηριστικά; Μήπως πάρει χρόνο παραπάνω ο Τσέριν, τώρα που επιστρέφει; Το πώς θα χειριστεί τον νέο ΠΑΟ ο Γιοβάνοβιτς, είναι κάτι που προκαλεί το ενδιαφέρον των φίλων της ομάδας. Γιατί δεν επιθυμούν απλά την παρουσία στους ομίλους. Αλλά και να δουν έναν καλό σε απόδοση Παναθηναϊκό.














