Αχτίδες φωτός στο σκοτάδι{CR}

Οταν η επικαιρότητα είναι τόσο βαριά και η πραγματικότητα σκληρή αναζητάς μια ωραιοποιημένη φυγή. Κάτι για να πιαστείς, κάτι που θα βοηθήσει να βγάλεις τη νύχτα. Και αυτή την εβδομάδα ανάμεσα σε τόσες δυσάρεστες ειδήσεις υπήρξαν αχτίδες φωτός. Οχι τόσο το ασημένιο μετάλλιο και ο άθλος των υπέροχων παιδιών του πόλο. Αλλά κυρίως τα δάκρυα του ομοσπονδιακού προπονητή. «Οφείλω μία συγγνώμη, έκανα το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου» έλεγε δακρυσμένος ο Θοδωρής Βλάχος, τη στιγμή που η Ελλάδα ανέβαινε στο δεύτερο υψηλότερο βάθρο του κόσμου, γεμίζοντας υπερηφάνεια όσους παρακολούθησαν την ξέφρενη πορεία της Εθνικής.

Στη χώρα της σηκωμένης γροθιάς, ο ενορχηστρωτής του μαγικού αποτελέσματος δεν βγήκε να κομπάσει, να δικαιολογήσει μία αστοχία που πιθανώς στοίχισε το χρυσό, να καταγγείλει κάποιον άλλον ή απλά να μιλήσει για τη μεγαλύτερη επιτυχία εθνικής ομάδας πόλο στην ιστορία της Ελλάδας. «Είναι η χειρότερη φάση της ζωής μου, συγγνώμη από τα παιδιά και όλο τον κόσμο». Αντί να απομακρύνει το βλέμμα από τη χαμένη ευκαιρία, την έφερε μπροστά σε πρώτο πλάνο, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη. Στη χώρα που περνάμε με το αυτοκίνητο χωρίς στάση το STOP ή με πορτοκαλί στο φανάρι και κάνουμε νταηλίκια και μαγκιές, ο προπονητής της Εθνικής Ελλάδος λέει με δάκρυα στα μάτια και ένα ασημένιο μετάλλιο στα χέρια «δεν ξέρω για πόσο θα μας στοιχειώνει αυτή η λάθος κίνηση».

Την ίδια στιγμή και πολλά χιλιόμετρα μακριά, ένα παιδί που ήρθε από το Μάλι της Αφρικής στην Ελλάδα πριν από τρία χρόνια ως ασυνόδευτο προσφυγόπουλο μάθαινε ότι κατάφερε να περάσει στο Τμήμα Γαλλικής Φιλολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. «Ηρθε εν μέσω πανδημίας και μέσα σε τρία χρόνια με μια υπομονή και μια επιμονή, που κανείς θα τη χαρακτήριζε μνημειώδη, κατάφερε από το μηδέν να αποδείξει σε όλους αλλά και στον εαυτό του ότι τα όνειρα είναι εφικτά.

Μετά από μια απίστευτα σκληρή χρονιά, κατάφερε να περάσει στο πανεπιστήμιο» γράφει συγκινημένος ο δάσκαλός του. Διάβαζε παντού, στο τρένο, στο λεωφορείο, όλη μέρα, δεν έχανε μάθημα. Δίπλα του στη δομή φιλοξενίας ασυνόδευτων προσφύγων ο Ντεμπά είχε τον συνομήλικό του Αμάρ απο τη Συρία. Και οι δικές του προσπάθειες επιβραβευθήκαν με μια υποτροφία σε γνωστό ιδιωτικό κολέγιο για σπουδές Πολιτικών Επιστημών. Φωτεινά παραδείγματα, υπέροχα πλάσματα που έριξαν ηλιαχτίδα στο σκοτάδι και έδωσαν φως σε μία εβδομάδα τόσο ζοφερή.