Το καυτό μου σπίτι στην Αθήνα

Εχω λάβει τελευταία μπόλικα μηνύματα από φίλους στο εξωτερικό που με ρωτούσαν αν κάνει πράγματι τόση ζέστη «όσο λένε» στην Ελλάδα. Η λέξη «ζέστη», τους απαντάω συνήθως, δεν περιγράφει σωστά την κατάσταση. «Ψήνεσαι, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς, δυσκολεύεσαι να φας, έχεις κακή διάθεση και δεν μπορείς καν να πιεις· ένα παρηγορητικό κοκτέιλ στη δύση του ήλιου είναι συνήθως το φιλί του θανάτου».

Μετά τα emojis και τα θαυμαστικά, η απάντηση είναι απαρέγκλιτα: «Εδώ πάλι, είναι όλο σύννεφα και βροχή. Θα φροντίσω να βάλω στη βαλίτσα αντηλιακό με δείκτη 30+. Ανυπομονώ!»

Δεν εξεπλάγην, λοιπόν, διαβάζοντας πως αντί να αποθαρρυνθούν από το κύμα καύσωνα της Ευρώπης, οι παραθεριστές κατευθύνονται μαζικά στη Μεσόγειο.

Τα κέρδη αεροπορικών εταιρειών τύπου Easyjet είναι τόσο υψηλά που ο σουηδός διευθύνων σύμβουλός της, ο Γιόχαν Λούντγκρεν, καυχήθηκε την περασμένη εβδομάδα πως η εταιρεία ετοιμάζεται να καταγράψει ακόμα ένα τρίμηνο με κέρδη προ φόρων – ρεκόρ. Μεταξύ Ιουλίου και Σεπτεμβρίου θα γίνουν περισσότερες από 160.000 πτήσεις. Πολύ φιλικό προς το κλίμα!

Οι Βρετανοί, σημείωσε ο Λούντγκρεν, πραγματικά δεν ενοχλούνται από τη ζέστη. Παραμένουν ψύχραιμοι και συνεχίζουν.

Μόνο που αυτό το καλοκαίρι είναι διαφορετικό. Και όχι μόνο επειδή ξεπερνά τη λογική το να θέλει ο οποιοσδήποτε Βορειοευρωπαίος να τσουρουφλίζεται σε θερμοκρασίες που κανονικά παραπέμπουν σε Ιράκ. Η Αθήνα μόλις βίωσε το πιο καυτό της Σαββατοκύριακο Ιουλίου εδώ και 50 χρόνια. Θερμικές κάμερες σε drones έχουν καταγράψει θερμοκρασίες 70C στην άσφαλτο. Η Ελλάδα βιώνει το δεύτερο «κύμα καύσωνα» σε ισάριθμες εβδομάδες, ένα τρίτο βρίσκεται καθ’ οδόν, πυρκαγιές μαίνονται.

Καθώς γράφω, οφείλω να λογαριάσω τον εαυτό μου στους τυχερούς. Τις τελευταίες ημέρες, όπως σχεδόν όλοι, καταπονήθηκα από τη ζέστη (σε μία περίπτωση, αναγκάστηκα να αποσυρθώ με ναυτία από ρεπορτάζ στην κατάμεστη από τουρίστες Ακρόπολη), αλλά δεν είδα το σπίτι μου να καίγεται, ούτε έχασα όλα μου τα επίγεια αγαθά, ούτε είδα συγγενή μου να εισάγεται για νοσηλεία, ούτε αναγκάστηκα να αντιμετωπίσω τον χαμό κάποιου κατοικίδιου – όπως και στο παρελθόν, πολλά ζώα χάθηκαν στις περισσότερες από 100 πυρκαγιές γύρω από την ελληνική πρωτεύουσα, στην Πελοπόννησο και σε νησιά όπως η Ρόδος.

Η δυσάρεστη αλήθεια είναι τόσο ξεκάθαρη όσο και ο κατακόκκινος ήλιος που δύει κάθε βράδυ στον αττικό ουρανό. Από την Ισπανία έως την Κύπρο, η Μεσόγειος καίγεται. Μία περιοχή που θεωρούνταν ότι θα εξελιχθεί σε hotspot της υπερθέρμανσης του πλανήτη τις επόμενες δεκαετίες βάζει τούρμπο, πριν από την ώρα της, για την κλιματική οικοθήκη που φοβούνταν οι ecowarriors, οι «πολεμιστές του κλίματος».

Και τα πράγματα, μας λένε, θα γίνουν χειρότερα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό, οι καύσωνες ενδέχεται να έχουν ήδη «εξαπλασιαστεί από τη δεκαετία του 1980», πρέπει όμως να προετοιμαστούμε για το γεγονός ότι θα γίνουν ακόμα πιο συχνοί και έντονοι.

Αυτό ίσως εξηγεί γιατί σχεδόν όλοι όσοι γνωρίζω στην Αθήνα ονειρεύονται διακοπές σε βορειότερα κλίματα. Ονειρα που αναμένεται να ενταθούν αν οι βόρειοι λάτρεις της ζέστης συνεχίζουν να μεταναστεύουν νότια κάνοντας ταξίδια που ποτέ δεν μπορεί να είναι φιλικά προς το κλίμα.

Η Ελενα Σμιθ είναι ανταποκρίτρια της «Guardian» στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο