Απείθαρχη, ανυπάκουη, αντικοινωνική συμπεριφορά
Σκουπίδια πεταμένα. Δεξιά κι αριστερά στους δρόμους. Πλαστικά. Σακούλες. Ξερόκλαδα. Μέχρι γκαζάκια. Υλη για προσάναμμα. Πυρκαγιές. Τι κι αν έγινε καθαρισμός. Σε μία εβδομάδα τα ίδια. Και στα φαράγγια. Ο,τι άχρηστο. Μέχρι λεκάνες. Στα ωραιότερα τοπία. Καμία βελτίωση. Γιατί άραγε; Οι οδηγοί επικίνδυνοι. Ούτε αλλαγή πορείας. Ούτε όρια στην ταχύτητα. Επικίνδυνοι ελιγμοί. Φορτηγά να τρέχουν υπερβολικά, να προσπεράσουν άλλα. Φταίνε, λένε κάποιοι, τα 400 χρόνια. Ακόμα; Στα πόσα χρόνια γιατρευόμαστε ή καιγόμαστε. Ολα θέμα παιδείας.
Είναι δείγμα πολιτισμού. Ξεκινώντας απ’ τα απλά. Οπως τα σκουπίδια. Ο σεβασμός του πολίτη. Πρωταρχικό στοιχείο. Από εκεί ξεκινά η έννοια της Δημοκρατίας. Τόσο απλά. Ο Αριστοτέλης όταν ρωτήθηκε τι απέκτησε απ’ τη φιλοσοφία απάντησε: το να κάνω, όσα οι άλλοι αναγκάζονται να κάνουν, απ’ τον φόβο των νόμων. Λένε ότι ο Ελληνας είναι απείθαρχος. Εν γνώσει των συνεπειών του νόμου. Εδώ όμως σπάνια υπάρχει τιμωρία. Κι όσο το γνωρίζει τόσο χειροτερεύει. Η συνεχής αστυνόμευση δεν λύνει το πρόβλημα. Εχει καταστεί εγγενές. Λόγω εθιμικής συνέχειας ή ασυνέχειας. Αδιάλειπτης. Η ηλεκτρονική καταγραφή των παραβατών είναι μια λύση. Οπως σ’ όλες τις χώρες. Ακόμα και στην Αλβανία. Το πρόστιμο έρχεται σπίτι. Ούτε σβησίματα. Ούτε χαρίσματα. Εξαγγέλλονται μέτρα αστυνόμευσης μεν. Δεν τηρούνται δε. Κι η παραβατικότητα εξακολουθεί.
Με πολλούς θανάτους και πολλή βρωμιά. Κατακλύζει τη χώρα και τη δυσφημεί. Κυρίως όμως δυσφημεί τους πολίτες της που υφίστανται την κακογουστιά μιας ικανής μειοψηφίας σαφώς αντικοινωνικής. Χωρίς σεβασμό στα στοιχειώδη του πολιτισμού, της Παιδείας που προσλαμβάνεις σχολείο και σπίτι. Πρώτος παιδαγωγός η Πολιτεία για να γίνει στη συνέχεια εθισμός. Χρήσιμος κι αναγκαίος για την εξέλιξη του πνεύματος αλλά και της Δημοκρατίας. Συνειδητοί πολίτες. Αρωγοί στους θεσμούς αλλά και απέναντί τους για την αλλαγή τους. Οταν χρειασθεί. Κι η Πολιτεία οφείλει να σκύβει το αφτί της. Και ν’ ακούει. Και να προχωρεί για μια ευνομούμενη Πολιτεία. Κράτος Δικαίου. Μ’ αρχές και κανόνες. Δικαιώματα κι υποχρεώσεις.














