Οι άλλες… πρωτιές του Αλκαράθ

Γράφτηκαν πολλά το τελευταίο διάστημα για τον Κάρλος Αλκαράθ. Τον τενίστα που επιδιώκει να μονιμοποιηθεί στο Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης και να αφήσει πίσω τους τενίστες – θρύλους, αυτούς που ναι μεν βρίσκονται στα τελευταία… χιλιόμετρα της διαδρομής τους, ωστόσο θέλουν πάντα αυτοί να πουν την τελευταία λέξη. Μπορεί να τους μπει σφήνα ο ισπανός σίφουνας των 20 ετών; Μάλλον ναι! Κι αυτό συνάγεται από ορισμένα στοιχεία που του δίνουν την απαιτούμενη ώθηση:

Ο Αλκαράθ προηγείται στην παγκόσμια κατάταξη και έχει ήδη 9.675 βαθμούς. Πίσω ο Τζόκοβιτς με 8.795 και ακολουθούν Μεντβέντεφ (6.520), Ρουντ (5.005) και Τσιτσιπάς (4.850). Ο νεαρός είναι μπροστά και στα τουρνουά που έχει κατακτήσει την εφετινή σεζόν. Ιδού αναλυτικά τι ακριβώς συμβαίνει: έχει έξι νίκες (Μπουένος Αϊρες, Indian Wells, Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Queen’s, Γουίμπλεντον), έναντι πέντε  του Μεντβέντεφ (Αμστερνταμ, Ντόχα, Ντουμπάι, Μαϊάμι, Ρώμη) και τριών του Τζόκοβιτς (Αδελαΐδα, Αυστραλιανό Οπεν, Ρολάν Γκαρός). Τι έχει κάνει, εξάλλου, ο Αλκαράθ αν βάλουμε τον πήχη στον αριθμό 21; Πριν συμπληρώσει αυτή την ηλικία ο Ματς Βίλαντερ, ένας παίκτης που έμοιαζε με φαινόμενο πιτσιρικάς, είχε πανηγυρίσει τέσσερα γκραν σλαμ, ο Μπιορν Μποργκ τρία και από δύο οι Αλκαράθ, Μπέκερ και Ναδάλ.

Το πλέον ενδιαφέρον όμως είναι να βάλεις τον Κάρλος απέναντι σε άλλους Ισπανούς και πόσα Γκραν Σλαμ αυτοί έχουν σηκώσει. Λοιπόν, ο Ναδάλ έχει 22! Χωρίς αντίπαλο παίζει. Ο Σαντάνα πήρε τέσσερα, δύο ο Αλκαράθ και άλλα τόσα ο Μπρουγκέρα, ενώ από ένα έχουν οι Αλμπέρτο Κόστα, Φερέρ, Τζιμένο, Μόγια και Οράντες.

Ναι, δεν είναι παντού πρώτος ο πρόσφατος νικητής του βρετανικού όπεν. Εχει κάνει όμως αυτό που λέμε «δυνατή εκκίνηση». Κοινώς, έριξε τους σπόρους ώστε να δρέψει καρπούς στην καριέρα που ονειρεύεται. Δεν θέλει να εξελιχθεί σε φωτοβολίδα όπως ο Σουηδός Βίλαντερ. Ζητεί να… ξεκολλήσει από τον Τζόκοβιτς που ακολουθεί και τον πιέζει ώστε να επανέλθει αυτός στην κορυφή και κυρίως να περπατήσει στα μονοπάτια που χάραξε ο σπουδαιότερος συμπατριώτης του: ο Ναδάλ. Από τον μεγάλο Ράφα πασχίζει να πάρει τη σκυτάλη ο Αλκαράθ. Και ναι μεν λέει πως «όσο υπάρχουν Νόλε και Ναδάλ η ιστορία μένει ίδια», μέσα του όπως πιστεύει πολύ πως στο δικό του χέρι είναι να την αλλάξει και να ανοίξει ένα προσωπικό βιβλίο των επιτυχιών!