Παρακράτος

Eχει μια αδικία, όσο να ‘ναι, αυτό το πράγμα, ένα γαμώτο. Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ γλείφει τις πληγές του και μετράει τους υποψηφίους του για την ηγεσία, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ σκέφτεται ποια στρατηγική πρέπει να ακολουθήσει για να μη χάσει το μομέντουμ και να παραμείνει στο διψήφιο σύμπαν, ο αυτοκράτορας παίρνει τη λίστα με τους κεντροαριστερούς, τσεκάρει πέντε ονόματα, σηκώνει το τηλέφωνο και καλεί κοντά του τους υπερτυχερούς.

Ετσι έκανε βέβαια πάντα, και όταν αισθανόταν ισχυρός, και όταν πιεζόταν. Από άποψη: οι ταμπέλες δεν έχουν πλέον νόημα, οι παλιοί διαχωρισμοί έχουν τελειώσει, η αξία δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο κ.λπ. Και από ανάγκη: μπορεί να ακούγεται λίγο άκομψο, αλλά η Νέα Δημοκρατία δεν έχει και τα ικανότερα στελέχη, πιο πολύ φωνάζουν παρά δουλεύουν, οπότε ο αρχηγός της καταφεύγει σε άλλες δεξαμενές, φροντίζοντας βέβαια πάντα να τηρεί τις ισορροπίες. Μπορεί, έτσι, οι υπουργοί και υφυπουργοί με «πράσινο» παρελθόν να αποτελούν σήμερα μόνο το 17% του συνόλου, είναι όμως συγκεντρωμένοι στα σημαντικότερα υπουργεία (Εξωτερικών, Παιδείας, Υγείας, Δικαιοσύνης, Κοινωνικών Ασφαλίσεων).

Το φαινόμενο αυτό συνιστά εισοδισμό ή απορρόφηση; Με άλλα λόγια, οι κεντροαριστεροί που εντάσσονται σε ένα κεντροδεξιό σχήμα το οδηγούν πιο αριστερά ή μετατοπίζονται οι ίδιοι πιο δεξιά; H απάντηση δεν είναι εύκολη. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης έχει ήδη εξοργίσει τη «βαθιά Δεξιά», αλλά δεν φταίει αυτός, φταίει ο Πρωθυπουργός και η ατάκα του περί «υποχωρήσεων». Ο Κυριάκος Πιερρακάκης, πάλι, γνωρίζει πολύ καλύτερα από την προκάτοχό του τις παγίδες της αξιοκρατίας. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης παρέλαβε από έναν άνθρωπο που δυσκολευόταν να ξεπεράσει το παρελθόν του.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Ζέφης Δημαδάμα. Η πρώην αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του ΚΙΝΑΛ είχε χαρακτηρίσει τον Ιούνιο του 2020 την τότε κυβέρνηση «μια δεξιά κυβέρνηση με συντηρητικό προσανατολισμό, όσο κι αν επιδιώκει να μεταμφιέζεται σε κεντρώα». Η απέχθειά της για τη Νέα Δημοκρατία ήταν τόσο μεγάλη, ώστε έφτασε να δηλώσει τον Νοέμβριο του 2022 ότι «δεν υπάρχει κανένα θέμα συζήτησης με τη ΝΔ, δεν μιλάμε με το παρακράτος της Δεξιάς». Ερωτηθείσα μάλιστα τότε για το ενδεχόμενο συνεργασίας της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, είχε υπενθυμίσει τη ρήση του Νίκου Ανδρουλάκη ότι υπάρχει κι ο Βελόπουλος.

Αλλαι όμως αι βουλαί της Ιστορίας: ο Βελόπουλος ανακοίνωσε ότι δεν θα ψηφίσει στο εξής καμιά νομοθετική πρωτοβουλία επειδή θύμωσε με τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και η Δημαδάμα έγινε γενική γραμματέας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είτε επειδή έκρινε ότι η ΝΔ δεν είναι πια ένα τόσο συντηρητικό κόμμα (μπορεί να επηρεάστηκε, ας πούμε, από την επιστροφή του Καμπόσου και του Δούκα) είτε επειδή αποφάσισε ότι ήρθε η στιγμή να ρίξει όλο της το βάρος για να διαλύσει το παρακράτος της Δεξιάς.

Σε κάθε περίπτωση, ο αυτοκράτορας πάλι κερδισμένος είναι.