Κωδικός «πολιτικές συναινέσεις – κοινωνικές συμμαχίες»

Τη στρατηγική της αναζήτησης συναινέσεων σε πολιτικό επίπεδο και συμμαχιών στο κοινωνικό πεδίο προσπαθεί να δείξει ότι εφαρμόζει και στην πράξη η κυβέρνηση σε συνέχεια της πρόσφατης αποστροφής του Κυριάκου Μητσοτάκη από τη Βουλή ότι αυτές, δηλαδή οι «μεγάλες συναινέσεις και τελικά οι ευρύχωρες συμμαχίες» μπορούν να πραγματοποιούν «ιστορικές τομές».

Και μόνο ο τρόπος με τον οποίο δρομολογείται ο κυβερνητικός βηματισμός μέσα στο καλοκαίρι λέει πολλά για την… τριπλή ανάγκη του Μαξίμου: πρώτον να «μετρήσει» τις προθέσεις και τη στάση των βασικών αντιπάλων του από την αρχή της θητείας ή ακριβέστερα να πιέσει πολιτικά και τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, δεύτερον να δείξει προς την κοινωνία ότι επιζητεί τον διάλογο αλλά χωρίς έκπτωση από την «ταχύτητα» και την «αποφασιστικότητα» και τρίτον να συντηρήσει προς τους πολίτες το «ενωτικό», κοινωνικό προφίλ, που καλλιεργήθηκε από τη ΝΔ και προεκλογικά. Είναι ενδεικτικά οι αρχικές νομοθετικές πρωτοβουλίες, τα πεδία τριβής μεταξύ κυβέρνησης και Κουμουνδούρου (οι ελλείψεις στο ΕΚΑΒ, η ακρίβεια στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια κ.ά.) αλλά και το γάντι που έχει πετάξει η κυβέρνηση προς τη Χαριλάου Τρικούπη, ήδη δύο φορές – στη συζήτηση για τα μη κρατικά πανεπιστήμια και στο θέμα της ψήφου των αποδήμων.

Τα πρώτα νομοσχέδια

Εξάλλου το πρώτο νομοσχέδιο που έβγαλε τελικά η κυβέρνηση σε δημόσια διαβούλευση δεν αφορούσε το «επιτελικό κράτος» (το οποίο παραπέμπεται για το φθινόπωρο, τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος του), αλλά την άρση κάθε περιορισμού για το δικαίωμα των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους εκτός επικράτειας Ελλήνων να ψηφίζουν από τον τόπο διαμονής τους. Αυτό αποφασίστηκε στο πλαίσιο (και) μιας προσπάθειας, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, να ανοίξει ο δρόμος για να διορθωθούν «στρεβλώσεις ή εκκρεμότητες» του παρελθόντος. Το δεύτερο νομοσχέδιο αφορά τις οικονομικές δεσμεύσεις, όχι μόνο για την επιδιωκόμενη ενίσχυση της εικόνας «αξιοπιστίας» της κυβέρνησης, αλλά επιπλέον και για να προβληθεί εκ νέου το πρωθυπουργικό μήνυμα ότι «είμαστε βαθιά λαϊκή παράταξη και στεκόμαστε δίπλα σε κάθε συμπολίτη μας».

Πολιτικός στόχος του Μαξίμου είναι να φέρει τους πολιτικούς αντιπάλους του προ των ευθυνών τους σε θεματολογία που την παρουσιάζει ως υπερκομματική. Χαρακτηριστικό το ερώτημα «θέλουν να ψηφίζουν μόλις 18.000 άνθρωποι ή θέλουν να ψηφίζει ένας σημαντικά μεγαλύτερος αριθμός;» που διατύπωναν χθες πηγές του υπουργείου Εσωτερικών, καρφώνοντας ουσιαστικά τον ΣΥΡΙΖΑ ότι κινείται και πάλι αρνητικά στο θέμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού. Σε δύσκολη θέση όμως θέλει να φέρει η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, μιλώντας για «στοίχημα συνέπειας», κατά τα λεγόμενα του κυβερνητικού εκπροσώπου, για τις πολιτικές δυνάμεις. Το ΠΑΣΟΚ μαζί με την Ελληνική Λύση είχε στηρίξει πριν από ενάμιση χρόνο την ίδια πρωτοβουλία και τώρα είναι καταρχήν θετικό ζητώντας ωστόσο και λύσεις επί της διαδικασίας.

Εμφαση στο «κοινωνικό πακέτο»

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση με την έμφαση που δίνει στο «κοινωνικό πακέτο» στοχεύει στο να μη χάσει τη συνομιλία με τη μεσαία τάξη και τους πιο αδύναμους καθώς και σε μια αντίσταση στην πολιτική πίεση με την οποία την απειλούν τα προβλήματα της καθημερινότητας. «Ξεκινάμε από την οικονομία» είπε ο Μαρινάκης (EΡΤ) «γιατί θεωρούμε ότι είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ η περαιτέρω τόνωση των νοικοκυριών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των νέων γονέων, των ανθρώπων που έχουν περισσότερο ανάγκη, των συνταξιούχων, των δημοσίων υπαλλήλων, που μετά από 14 χρόνια θα δουν αυξήσεις – με συγκεκριμένες παρεμβάσεις οι οποίες ενέχουν και το στοιχείο των έκτακτων συνθήκων». Στο ίδιο πεδίο δείχνουν να εστιάζουν την κριτική τους τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ, διεκδικώντας και εκείνοι απήχηση σε ευρύτερα ακροατήρια.