21 χρόνια κατάληψη

21 χρόνια κατάληψη

Σήμερα αισθάνομαι, βαθιά μέσα μου, περήφανος, Μικρές εστίες αντίστασης στον κρατικό ολοκληρωτισμό εξακολουθούν να παραμένουν ζωντανές δίπλα μας, σπίθες που σιγοκαίνε για να ανάψει κάποτε η μεγάλη φωτιά που θα τινάξει στον αέρα. Περιμένοντας εκείνη τη ΜΕΡΑ, τη μεγάλη, δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να αναδείξω μία τέτοια εστία αντίστασης που σιγοκαίει 21 χρόνια τώρα, στην οδό Θεοτοκόπουλου στο Ηράκλειο. Ενα τεράστιο κτίριο, πρώην κλινική που ονομαζόταν «Ευαγγελισμός», δωρεά φιλοπάτριδων κατοίκων της πόλης, στεγάζει από το 2002 τη φλόγα της αντίστασης στο σάπιο κατεστημένο, και το οφείλουμε αυτό εμείς οι αριστεροί δημοκράτες αντιφασίστες σε κάτι πιονέρους της επανάστασης, που τώρα μπορεί να είναι μεσήλικες με αρθριτικά, κοιλιά και μπιφτέκι στο κεφάλι, αλλά τότε ήταν στην πρωτοπορία. Αυτοί οι σύντροφοι κατέλαβαν το κτίριο, το Πανεπιστήμιο Κρήτης που ασφυκτιά λόγω έλλειψη επαρκών κτιριακών εγκαταστάσεων προτίμησε να κλείσει τα μάτια μπροστά στη μεγάλη αποστολή να διατηρηθεί η φλόγα της αντίστασης άσβεστη, και το Ελληνικό Δημόσιο, αστυνομικές αρχές, υπουργείο Παιδείας, Δήμος Ηρακλείου στάθηκαν αρωγοί – μην πω και χορηγοί – στην προσπάθεια.

Εμείς τώρα, οι αριστεροί δημοκράτες, αντιφασίστες, χαιρετίζουμε, φαντάζομαι με περηφάνια, τα 21 χρόνια της κατάληψης και ευχόμαστε πραγματικά να τα… εκατοστίσει!

Τους «εορτασμούς» σηματοδοτεί πανό τεραστίων διαστάσεων στην πρόσοψη του κτιρίου, το οποίο περήφανα επίσης διαδηλώνει τα ακόλουθα: «Στου χρόνου τη λήθη δε λυγίσαμε, δε σωπάσαμε δεν αφανιστήκαμε, μέσα στης νύχτας την πυκνή βλάστηση. Παραμείναμε με τον άνεμο της πρώτης νιότης», πρόκειται για στίχο από το ποίημα με τίτλο «Μαύρη Σημαία», από την ποιητική συλλογή «Αγία Αναρχία», του αγωνιστή ποιητή Χ. Π. Σοφία, αγνώστων λοιπών στοιχείων σε εμένα. Το πανό, σε μαύρο φόντο, εικονίζει μια φωτιά μέσα στη φωτιά που σιγοκαίει – αυτά που έλεγα προηγουμένως, συνεπαρμένος από τον επαναστατικό οίστρο, που με πιάνει πού και πού.

Παράβαση καθήκοντος

Και τώρα στα σοβαρά: ως πότε θα συνεχίζεται αυτός ο πρωτοφανής εξευτελισμός του ελληνικού κράτους; Εγώ σε αυτήν εδώ τη θέση είχα αναφερθεί στο θέμα, ακριβώς τέσσερα χρόνια πριν, με αφορμή τον… εορτασμό των 17 χρόνων της κατάληψης. Πίστευα ότι η νέα τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη θα έκανε κάτι – δεν θα συνέχιζε δηλαδή την πρακτική των κυβερνήσεων Τσίπρα. Οπότε επανέρχομαι σήμερα, με αφορμή τα… 21 χρόνια της επετείου, εγκαλώντας πλέον τις πρυτανικές αρχές, αφού οι αρχές του κράτους κινούνται με την ταχύτητα βαρυστομαχιασμένου δεινοσαύρου.

Ως πότε λοιπόν το Πανεπιστήμιο Κρήτης δεν θα κάνει αυτό που επιβάλλεται, να ζητήσει δηλαδή εκείνο επισήμως από τις Αρχές να εκκενωθεί το κτίριο για να χρησιμοποιηθεί προς όφελος των φοιτητών του; Ως πότε οι εισαγγελικές αρχές δεν θα ασκούν δίωξη κατά των πρυτανικών αρχών για παράβαση καθήκοντος; Το κτίριο, όταν δωρίστηκε προ 40ετίας από τους δωρητές του στο Πανεπιστήμιο, δωρίστηκε με ρητή αναφορά για το ποια πρέπει να είναι η χρήση του. Το Πανεπιστήμιο Κρήτης, όχι μόνο δεν υλοποίησε ποτέ τη βούληση των φιλοπάτριδων δωρητών, αλλά επιπλέον όλα αυτά τα χρόνια δεν έκανε τίποτε για να εκκενωθεί η κατάληψη και να αξιοποιηθεί το κτίριο. Αν αυτό δεν είναι παράλειψη και παράβαση καθήκοντος, τότε οι όροι έχουν χάσει κάθε έννοια.

Και επειδή όλα αυτά πρέπει να έχουν ονοματεπώνυμο, απευθύνομαι ονομαστικά για το θέμα στον υπουργό Προ.Πο. Νότη Μηταράκη και τον υπουργό Παιδείας Κυρ. Πιερρακάκη, και αναμένω τις απαντήσεις τους επί του θέματος. Και ο πρόεδρος Κυριάκος, που με κάτι τέτοια βγάζει φλύκταινες, ας ρίξει μια ματιά επί του θέματος, όταν με το καλό επιστρέψει από την ξενιτιά.

Φεστιβάλ καταστροφών

Ευκαιρίας δοθείσης, να θίξω και ένα άλλο ζήτημα, το οποίο περνάει στα (εντελώς) ψιλά της επικαιρότητας, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται δεν είναι για εκεί. Πρόκειται για τα επεισόδια που συστηματικά γίνονται κάθε φορά που διοργανώνονται σε διάφορα μέρη της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης «αντιφεστιβάλ». Το τέλος τους το σημαδεύουν συγκρούσεις με αστυνομικές δυνάμεις και καταστροφές περιουσιών αθώων ανθρώπων. Συνήθως αυτά συμβαίνουν αργά το βράδυ. Το περασμένο Σάββατο ήταν η περιοχή του Γαλατσίου που κλήθηκε να πληρώσει τα «σπασμένα» αυτής της άσκησης επαναστατικότητας μερικών δεκάδων αντιεξουσιαστών – μέχρι και στο εργοτάξιο του μετρό επιτέθηκαν τα «ούγκανα» της οπισθοδρόμησης. Το προηγούμενο Σάββατο ήταν η Ιερά Οδός και οι πέριξ του Γεωπονικού Πανεπιστημίου χώροι. Τις προάλλες, ήταν, κλασικά, η ΑΣΟΕΕ, η Πανεπιστημιούπολη στα Ιλίσια και ο προαύλιος χώρος του Αριστοτελείου στη Θεσσαλονίκη.

Καταρχήν, γιατί δίνονται άδειες από τις πρυτανικές αρχές για να πραγματοποιούνται αυτού του είδους οι συναυλίες στους πανεπιστημιακούς χώρους; ΄Η από τους δήμους για αντίστοιχους δικούς τους χώρους, όπως στο Γαλάτσι; Κατά δεύτερον, πώς γίνεται αυτοί οι τύποι να πηγαίνουν στις συναυλίες φορτωμένοι μολότοφ και καπνογόνα, και η αστυνομία να μην παίρνει χαμπάρι τίποτε;

Ο πρόεδρος Κυριάκος, αφού ασχοληθεί με τα μεγάλα, ΝΑΤΟ, ελληνοτουρκικά κ.λπ. ας ρίξει μια ματιά και σε αυτά τα μικρά, τα επουσιώδη, της καθημερινότητας. Ας πούμε ο φουκαράς που του έκαψαν το αυτοκίνητο ή ο άλλος που του έσπασαν και του λεηλάτησαν το μαγαζί, τι φταίνε; Ποιος θα τους αποζημιώσει;

Η καραμέλα του «απόμαχου»…

Πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ ερωτάται αν ο Μητσοτάκης κέρδισε διότι «συνομίλησε επιτυχημένα με το Κέντρο», και απαντά «δεν ξέρω αν αυτό λέγεται συνομιλία, αλλά πάντως μοίρασε πολλά χρήματα. Με τρόπους μάλιστα που ο ίδιος είχε προηγουμένως χλευάσει…». Νέα ερώτηση: μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να συνομιλήσει επαρκώς με τα ευάλωτα κοινωνικά στρώματα (και έχασε);

Απάντηση του πρώην υπουργού: «Εχετε δίκιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατόρθωσε να υπερκεράσει ικανοποιητικά το απίστευτο μπαράζ των συστημικών ΜΜΕ και να συνομιλήσει ουσιαστικά με τα ευάλωτα κοινωνικά στρώματα. Ούτε με τους νέους».

Πολάκης; Μπαααα. Παππάς; ούτε. Τζαννακόπουλος; Τσου… Θεανώ Φωτίου, Θεοδώρα Τζάκρη, Ελένη Αυλωνίτη, έστω; Οχι, όχι. Μην ψάχνεστε άλλο, δεν ωφελεί. Αριστείδης Μπαλτάς, πρώην υπουργός Πολιτισμού, φιλόσοφος υποτίθεται, σε συνέντευξή του στον Δημήτρη Μανιάτη, εδώ σε μας!

Για να αποδειχθεί ότι όποιος αναζητεί στον ΣΥΡΙΖΑ ειδοποιούς διαφορές στα όσα υποστηρίζουν οι φράξιες, οι τάσεις, οι κινήσεις, οι πρωτοβουλίες και οι… διατάσεις, είναι στη λάθος κατεύθυνση. Ολοι (τους) ίδιοι είναι! Την ίδια καραμέλα πιπιλάνε. Την ίδια με του Αλέξη, του… απόμαχου!

Για όλα, και τις έξι συντριπτικές ήττες φταίνε τα «συστημικά» μέσα. Οχι ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ο (πρώην) αρχηγός του. Δεν πρόκειται να συνέλθουν ποτέ αυτοί…

και η… δυσαρέσκεια

Στο μεταξύ ο Αλέξης ο… απόμαχος εμφανίζεται από το έγκυρο επί τα συριζαίικα site ieidiseis ενοχλημένος για όσα συμβαίνουν στο κόμμα της χαράς, και ειδικότερα για το γεγονός ότι συγκρούονται ανελέητα οι διάφορες φράξιες, με αφορμή το χρονοδιάγραμμα των εξελίξεων, αλλά στην πραγματικότητα τον διαμοιρασμό της εξουσίας. Γίνεται λέει λόγος για «δυσαρέσκεια» του… απόμαχου του Σουνίου, αλλά και αποφασιστικότητα! Οτι δεν πρόκειται να αφήσει το κόμμα που έφερε ο ίδιος στην εξουσία «να εμφανίσει σημάδια εκφυλισμού».

Ανατριχιάσαμε…

(Οχι άλλο κάρβουνο, ρε παιδιά, όχι άλλο κάρβουνο…)