Τι λένε για εμάς, χωρίς εμάς

Το τραγικό ναυάγιο της Πύλου δεν απασχόλησε την εγχώρια επικαιρότητα παραπάνω από μια εβδομάδα. Εξακολουθεί όμως να απασχολεί τα μεγαλύτερα διεθνή ΜΜΕ. Την τελευταία εβδομάδα μόνο επανήλθαν στο θέμα με μεγάλα ερευνητικά ρεπορτάζ οι «New York Times» και η «Washington Post», με υλικό από μαρτυρίες, δορυφορικά συστήματα παρακολούθησης πλοίων και σκαφών, διαρροές αξιωματούχων, ως και εικόνες που κατέγραψαν οι κάμερες αεροσκάφους ναυτικής παρακολούθησης του Frontex.

Ολα τα δημοσιεύματα συγκλίνουν στο ότι κάτι κάναμε στραβά. Οι «New York Times» (όχι κάποιο ΜΜΕ της ριζοσπαστικής Αριστεράς ή ύποπτης εθνικής προπαγάνδας) δεν δίστασαν να βάλουν τον τίτλο «Ολοι ήξεραν ότι το πλοίο με τους μετανάστες ήταν καταδικασμένο. Κανείς δεν βοήθησε». Αλλά – για την οικονομία της συζήτησης – ας μην υιοθετήσουμε το συμπέρασμά τους. Ας πούμε απλώς ότι κάτι δεν πήγε καλά. Κατά τον νέο αρμόδιο υπουργό Δημήτρη Καιρίδη, το πρόβλημα είναι ότι από τα δημοσιεύματα «δημιουργείται ένα κλίμα» και ότι «υπάρχουν οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες θα χτίσουν αφηγήματα πάνω σε όλα αυτά». Ενώ ξεκαθάρισε ότι «δεν θα καθορίζουν οι λαθρέμποροι ποιος θα μπαίνει στη χώρα». Σωστά. Αλλά αυτό δεν εξηγεί απολύτως τίποτα.

Και σίγουρα δεν απαντά αυτό που ακούστηκε από επίσημα χείλη. Στο Ευρωκοινοβούλιο χθες, στην επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (LIBE), ο εκτελεστικός διευθυντής του Frontex Χανς Λέιτενς επιβεβαίωσε ότι ο Frontex είχε εντοπίσει το μοιραίο σκάφος, ότι είχε ενημερώσει και προσφέρει βοήθεια στις Αρχές που δεν ανταποκρίθηκαν ποτέ. «Προτείναμε δυο φορές να στείλουμε ένα από τα δικά μας drones παρακολούθησης», είπε, «προσφέραμε βοήθεια», πρόσθεσε, «αλλά δεν υπήρξε καμιά απάντηση από τις ελληνικές Αρχές».

Ολα αυτά – επαναλαμβάνω – αναλύονται στον ξένο Τύπο, μακριά μας, χωρίς εμάς. Οφείλονται απαντήσεις όμως, όχι μόνο σε οικογένειες κάπου στο Πακιστάν και αλλού που δεν θα θάψουν το πτώμα των ανθρώπων τους. Αλλά και σε όλους τους έλληνες πολίτες, είτε δείχνει να τους ενδιαφέρει το θέμα είτε όχι. Διότι όταν αυτά γράφονται και ακούγονται για τις «ελληνικές Αρχές», δεν είναι αυτές οι «Αρχές» μια αφηρημένη έννοια. Αφορούν από τον καθένα που επιχειρεί φορώντας στολή με το ελληνικό εθνόσημο ως τον κάθε υψηλό αξιωματούχο και η συμπεριφορά όλων αυτών αφορά εκ των πραγμάτων, εκ της θέσης τους, όλους μας.