Μικροί

Στην πολιτική μας θεολογία, η σχέση του Τσίπρα με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι αντίστοιχη εκείνης που διατηρεί ο Ιησούς με τον χριστιανισμό. Αν αφαιρέσεις το κεντρικό πρόσωπο, δεν υφίσταται το αφήγημα. Κάθε μέρα όλο και κάποιος θα αναρωτηθεί αν μπορεί να υπάρξει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Τσίπρα. Εχει, λένε, αποτύπωμα ιδρυτή, είναι ο ηγέτης που οδήγησε το κόμμα στην εξουσία, ο προσωποπαγής πόλος έλξης των ψηφοφόρων. Ομως κανένας δεν σκέφτεται ότι ο λόγος για τον οποίο ο Τσίπρας δείχνει τόσο μεγάλος είναι επειδή, απλώς, περιστοιχίζεται από μικρούς.

Μην τους πιάσουμε έναν προς έναν, αλλά, θα το παραδεχθείτε, κανένας από τους υποψηφίους για την προεδρία του κόμματος δεν έχει βαριά πατημασιά, πολιτικό εκτόπισμα και αύρα που θα σε κάνει να γυρίσεις το κεφάλι προς το μέρος του. Τα είχε όλα αυτά ο Τσίπρας; Το συζητάμε. Μόνο που ο Τσίπρας ήταν προϊόν της εποχής του, δεν τη διαμόρφωσε ο ίδιος. Τελείωσε μαζί με την κρίση και δεν έχει λόγο ύπαρξης σε περιβάλλον κανονικότητας.

Η κρίση ήταν και το ρούχο του ΣΥΡΙΖΑ που τώρα δείχνει γυμνός, μαζί με τα στελέχη του. Δείτε το και αντίστροφα: δεν μπορεί όλοι αυτοί οι κορυφαίοι, οι προβεβλημένοι, να μην είχαν την παραμικρή αίσθηση για το προς τα πού πορεύεται η κοινωνία. Ακόμα και αν είχαν, ούτε ένας εξ αυτών δεν βγήκε να πει μία κουβέντα. Εγιναν ηχώ των τρολ του Twitter. Και να πεις ότι δεν είχαν χρόνο; Επί δέκα χρόνια κινούνται στη σφαίρα της εξουσίας. Ομως δεν κατάλαβαν τίποτα.

Eίναι και κάτι ακόμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως μία ευκαιριακή αρπαχτή της εξουσίας δεν κατάφερε ποτέ να προσελκύσει στελέχη με υψηλή τεχνοκρατική συγκρότηση και πολιτική ενσυναίσθηση. Διακρίθηκαν τα παιδιά του κομματικού σωλήνα. Από τη μία οι αυλικοί του προέδρου και από την άλλη οι ιδεοληπτικοί που ανησυχούν μην ξεφτίσει το αριστερό πρόσημο. Μπορεί από αυτό το περιβάλλον να ξεχωρίσει κάποιος που θα γοητεύσει τους ψηφοφόρους και θα αποσπάσει την εμπιστοσύνη των μετριοπαθών ψηφοφόρων; Δύσκολο ως αδύνατο. Το ντουβάρι του αδιεξόδου είναι μεγάλο και κανένας δεν δείχνει ικανός να το υπερπηδήσει.