Υποκρισία

Δημοτική Ενότητα Καλαβρύτων: οι «Σπαρτιάτες» έλαβαν ψήφους 113. Δημοτική Ενότητα Διστόμου: οι «Σπαρτιάτες» έλαβαν ψήφους 73. Δύο νούμερα που προκαλούν την οιμωγή της μνήμης, του πολιτισμού και της δημοκρατίας. Συγκεφαλαιώνουν την παλινόρθωση της Ακρας Δεξιάς ως πρώτιστα πολιτικού, ιστορικού και εκπαιδευτικού προβλήματος. Οχι πως η νομική αντιμετώπιση είναι αμελητέα ή παρακαμπτέα.

Τις αιτίες του προβλήματος προσπαθούν, ωστόσο, κάποιοι, τούτες τις ώρες μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, να παραχαράξουν και να αντιστρέψουν προκλητικά. Υποστηρίζουν δηλαδή ότι η προσπάθεια νομοθετικής αντιμετώπισης, που από την αντιπολίτευση μόνο το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής από θέση αρχής και ανυστερόβουλα υποστήριξε ως το τέλος, είναι υπεύθυνη για την είσοδο των «Σπαρτιατών» στη Βουλή.

Λένε κάποιοι πως με τη συνταγματικά προβληματική διάταξη που ψηφίστηκε δόθηκαν επιχειρήματα στον Κασιδιάρη να εμφανιστεί ως θύμα δίωξης. Με την πρόταση νόμου που οι ίδιοι εισηγήθηκαν γινόταν χρήση της καταδίκης για εγκλήματα των άρθρων 187 και 187^Α του Ποινικού Κώδικα, στην οποία και η νομοθετική διάταξη και κυρίως οι διαδοχικές αποφάσεις του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου για την ανακήρυξη των συνδυασμών απέβλεψαν και απέκλεισαν το κόμμα Κασιδιάρη. Επιπλέον όμως προέβλεπε περιπτώσεις αποκλεισμού πολύ πιο ευρείς και, στη γενικότητά τους, κατάφωρα αντίθετες όχι μόνο στο άρθρο 29 του Συντάγματος αλλά και σε άλλες πλέον θεμελιώδεις διατάξεις του, όπως η ελεύθερη συνείδηση και έκφραση.

Λένε κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι προερχόμενοι, αν όχι συντονιζόμενοι, από τη γνωστή δεξιά συνιστώσα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ότι το Σύνταγμά μας έχει επιλέξει και επιτρέπει μόνο τυπικό έλεγχο της εξυπηρέτησης της ελεύθερης λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος από τα κόμματα. Αυτές τις δικαστικές και πανεπιστημιακές γραφίδες επικαλέστηκε ο Κασιδιάρης για να εμφανίσει τον εαυτό του, αντί για εχθρό της δημοκρατίας, θύμα και τελικώς προστάτη της. Αγνοούσαν άραγε όσοι υποστήριζαν τα παραπάνω ποιες είναι οι πολιτικές συνέπειες μιας τόσο κάθετης αποδοκιμασίας της νομοθετικής πρωτοβουλίας για την απαγόρευση της καθόδου Κασιδιάρη και της περιένδυσης της αποδοκιμασίας αυτής με το κύρος τους;

Οπως όμως αποδείχτηκε από τα πράγματα, χάρη στη διάταξη αυτή και κατόπιν ενδελεχούς επεξεργασίας της από τον Αρειο Πάγο αποτράπηκε ο κατάδικος χρυσαυγίτης να εκλεγεί βουλευτής και να εμφανίζεται ως επικεφαλής κοινοβουλευτικής ομάδας. Η διάταξη άλλωστε παρείχε σε όλες τις δικαστικές και διοικητικές Αρχές τη δυνατότητα να παράσχουν στοιχεία, άρα και στις εισαγγελικές Αρχές.

Κατά την άποψή μας, η ίδια διάταξη παραβιάστηκε με την ανακήρυξη του κόμματος «Σπαρτιάτες» χωρίς αυτό να έχει δικαίωμα κατάρτισης συνδυασμών, δεδομένου ότι η πραγματική ηγεσία του, που είναι ο κατάδικος Κασιδιάρης, δεν πληροί τα κριτήρια του νόμου. Πρόκειται περί παράβασης στην ενέργεια της εκλογής και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κατ’ ένσταση ελέγχου εκ μέρους του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, ενόψει ασφαλώς και των αδιαμφισβήτητων οψιγενών γεγονότων και αποδείξεων.

Ο Μανόλης Ι. Βελεγράκης είναι δικηγόρος ΑΠ, διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακούς τίτλους στο Δημόσιο Δίκαιο και το Διοικητικό Οικονομικό Δίκαιο του Πανεπιστημίου Paris II. Είναι γραμματέας του Τομέα Θεσμών του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής.