Ο «καλός» Μπλίνκεν και ο «κακός» Μπάιντεν

Αν δεν επρόκειτο για μια ακόμη γκάφα ή για ένα από τα γνωστά σαρδάμ του Τζο Μπάιντεν, τότε είναι σίγουρο ότι τα επιτελεία της Ουάσιγκτον είχαν αποφασίσει εκ των προτέρων να υποβάλουν το Πεκίνο και προσωπικά τον Σι Τζινπίνγκ στη δοκιμασία του σκωτσέζικου ντους, δοκιμάζοντας τα νεύρα και τις αντοχές τους. Αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι ενώ τη μία ημέρα ο Ντέιβιντ Μπλίνκεν συναντιόταν σε πολύ καλό κλίμα με τον κινέζο πρόεδρο και άφηνε να διαρρεύσει ότι αποκαταστάθηκαν η ηρεμία και η επικοινωνία ανάμεσα στις δύο χώρες, την αμέσως επόμενη ο Μπάιντεν έσπευδε να χύσει την… καρδάρα με το γάλα που είχε καταφέρει να «αρμέξει» ο υπουργός Εξωτερικών του, μια και αποκάλεσε δημοσίως δικτάτορα τον Σι. Φροντίζοντας, ταυτόχρονα, να πατήσει τον «κάλο» του ομολόγου του, καθώς ισχυρίστηκε ότι πιάστηκε απροετοίμαστος και έπαθε σοκ από την πρόσφατη κατάρριψη του κινεζικού (κατασκοπευτικού) αερόστατου πάνω από τον Ατλαντικό επειδή είχε πλήρη άγνοια για το τι συνέβαινε.

Το πιθανότερο βεβαίως – ειδικά καθώς ούτε ο Μπλίνκεν ούτε κανείς άλλος φρόντισε να «μαζέψει» τις δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ, όπως έχει συχνά συμβεί στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις – είναι ότι δεν επρόκειτο ακριβώς για λάθος. Παρ’ όλα αυτά, καμία από τις δύο πλευρές, ούτε το Πεκίνο ούτε η Ουάσιγκτον, δεν φάνηκε διατεθειμένη να δώσει συνέχεια – ή, για την ακρίβεια, να καθορίσει τη συνέχεια και τις επόμενες κινήσεις της με βάση τα όσα είπε ο Μπάιντεν.

Ο ίδιος, άλλωστε, στην κοινή συνέντευξη Τύπου την οποία παραχώρησε το βράδυ της Πέμπτης με τον Ινδό πρωθυπουργό, Ναρέντρα Μόντι, ισχυρίστηκε πως ο χαρακτηρισμός τον οποίο απέδωσε στον Σι δεν πρόκειται να περιπλέξει ή να υπονομεύσει τις σχέσεις με την Κίνα, ενώ περιέγραψε την επίσκεψη Μπλίνκεν στο Πεκίνο ως «εξαιρετική». Αναλυτές, επίσης, θεωρούσαν ότι οι Κινέζοι και προσωπικά ο Σι δεν θα πέσουν στην «παγίδα» και θα επιχειρήσουν να συμπεριφερθούν με ψυχραιμία και ανωτερότητα, παρά τα έντονα επικριτικά σχόλια που έχουν ήδη κάνει για τη δήλωση Μπάιντεν και την απαίτηση να υπάρξει ανασκευή της.

Ολα τα παραπάνω, ωστόσο, κάθε άλλο παρά καθησυχαστικά μπορούν να θεωρηθούν αναφορικά με το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Πολύ περισσότερο καθώς όλοι θυμούνται ότι μία από τις πρώτες κινήσεις που είχε κάνει ο Μπάιντεν απέναντι στον Πούτιν μόλις βρέθηκε στον Λευκό Οίκο ήταν να τον χαρακτηρίσει «δολοφόνο», προδιαγράφοντας έτσι τις προθέσεις του για το μέλλον. Καθώς δε οι πάντες γνωρίζουν τι έχει συμβεί ειδικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, είναι εύλογο να τίθεται το ερώτημα τι πρόκειται να συμβεί εάν η Κίνα αποφασίσει να κινηθεί επιθετικά κατά της Ταϊβάν, που βρίσκεται υπό την προστασία των ΗΠΑ.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να θεωρείται σίγουρο ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Κίνα θα περάσουν από «σαράντα κύματα», με τη διπλωματία να διαδέχεται τα παιχνίδια πολέμου και τανάπαλιν. Και με τον πλανήτη να ελπίζει (μάταια;) ότι θα επικρατήσει η πρώτη.