Ο διαβόητος «Ηγεμόνας»

Αυτή είναι η τελευταία έμπνευση του Αλέξη Τσίπρα στην απόγνωση της κατρακύλας του. Ο Μητσοτάκης, λέει, θέλει να είναι ηγεμόνας και, γι’ αυτό, έχει ως οδηγό τον «διαβόητο “Ηγεμόνα” του Μακιαβέλι». Τον ακούς και αναρωτιέσαι αν βρισκόμαστε στον 16ο αιώνα. Το συγκεκριμένο έργο του Μακιαβέλι συγκαταλέγεται σε εκείνα που θέτουν τις βάσεις της σύγχρονης πολιτικής σκέψης, οπωσδήποτε κατατάσσεται στα 100 σημαντικότερα βιβλία του πολιτισμού μας (εννοώ του δυτικού – συγγνώμη, αλλά στις μέρες μας είναι απαραίτητη η διευκρίνιση). Ορισμένα σπουδαία πανεπιστήμια μάλιστα, όπως το Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, προσφέρουν ειδικό πρόγραμμα σπουδών, βασισμένο στα 100 μεγάλα βιβλία του πολιτισμού μας. Δεδομένου του ιστορικού και φιλοσοφικού μεγέθους του έργου, το να χαρακτηρίζεις διαβόητο τον «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι είναι όσο βλακώδες θα ήταν να πεις διαβόητο το έργο του Θουκυδίδη ή του Κλάουζεβιτς.

Μάλλον δεν το έχει διαβάσει, διαφορετικά δεν θα έλεγε κάτι τόσο επιπόλαιο και παρωχημένο. (Χρήσιμο, ωστόσο, καθώς μας δίνει μια ιδέα για τη μόρφωσή του.) Δεν θα απέκλεια εντελώς, βέβαια, την πιθανότητα να το έχει διαβάσει – είναι πολύ μικρό άλλωστε και γραμμένο σε σύντομες παραγράφους. Το τραγικό με αυτόν τον άνθρωπο είναι ότι, έπειτα από όσα τον έχω δει να κάνει και να λέει, φοβάμαι ότι και να το διάβασε δεν κατάλαβε πολλά.

Θαυμάζω, λοιπόν, την υπομονή, αλλά και τον καλοσυνάτο, ευπροσήγορο τρόπο του Ακη Σκέρτσου, όταν, χωρίς την παραμικρή σκιά ειρωνείας στον τόνο της φωνής του, καλεί τον Αλέξη Τσίπρα να διαβάσει με μεγαλύτερη προσοχή το Μεσοπρόθεσμο, για να μη λέει πράγματα που δεν ισχύουν. Ειλικρινά τον θαυμάζω και δεν κοροϊδεύω, γατί μέσα του πιστεύει ότι ο Αλέξης απλώς δεν διάβασε προσεκτικά. Και εγώ, ξέρετε, αυτή την ιεραποστολική καλοσύνη τη θαυμάζω, όταν τη βλέπω στους άλλους. Ισως επειδή, δυστυχώς, εγώ δεν τη διαθέτω.

ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ

Παρακολούθησα βεβαίως τη συνέντευξη των «παραγκωνισθέτων» της Πλεύσης Ελευθερίας. (Οπως κάποτε λέγαμε οι «αλύτρωτοι», για όσους δεν μπορούσαν να πάρουν διαζύγιο, μέχρι που τους λύτρωσε το ΠΑΣΟΚ με την αλλαγή της νομοθεσίας.) Με την αφορμή αυτή, όμως, διάβασα με μεγαλύτερη προσοχή και τις θέσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου για το θέμα. Συγγνώμη αν σας δυσαρεστώ, αλλά εμένα με κέρδισε η Ζωή με την αλήθεια της. Θα καταλάβετε γιατί, αν διαβάσετε και εσείς τις δύο τελευταίες παραγράφους της πρώτης απάντηση που έδωσε στις διαμαρτυρίες, θα συμφωνήσετε μαζί μου – το πιστεύω! Ούτε  είναι τυχαίο ότι τα συστημικά ΜΜΕ αποσιώπησαν τις συγκεκριμένες παραγράφους. Ιδού:

«Στις πρώτες θέσεις των ψηφοδελτίων μπήκαν άνθρωποι που πάλεψα προσωπικά να τους πείσω. Ανθρωποι που δεν θα θελήσουν ποτέ να βλάψουν την υπόσχεσή μας για χάρη προσωπικών φιλοδοξιών και θέσεων. Ανθρωποι που διαχρονικά έχουν στάξει αίμα για να φτάσουμε ως εδώ που είμαστε, μια ανάσα για να έχουμε ζωή στη Βουλή. Είμαι περήφανη για την προσωπική επιλογή μου να επενδύσω σε ανθρώπους που δεν θα με προδώσουν ποτέ και που έχουν τεράστια αποθέματα αγάπης μέσα τους, ώστε να αλλάξουμε τον κόσμο. Είμαι χαρούμενη που επαληθεύομαι! Θα αλλάξουμε τον κόσμο με αγάπη».

Ο καθένας μας είναι διαφορετικός, το ξέρω. Αλλά μη μου πείτε ότι αυτό που διαβάσατε δεν σας άγγιξε κάπως; Το λέει και η ίδια η Ζωή, είναι δική της η φράση που χρησιμοποιώ, αλλά το διαπίστωσα από τα δημοσιευμένα κείμενα: Κανένα άλλο κόμμα δεν μιλάει για αγάπη! Δεν θα τους ψηφίσω – να εξηγούμεθα. Με τίποτα! Αλλά άνθρωπος είμαι, συγκινούμαι και εγώ…

ΣΥΝΕΠΕΙΑ

Οι επικριτές του λένε ότι είναι μια γελοία και εξοργιστική αντίφαση να χαρακτηρίζει ο Αλέξης Τσίπρας, ο Φιλαληθέστατος, ως «γραφική» μια επτακομματική Βουλή, επειδή ο ίδιος θα ευθύνεται για τη γραφικότητα. Υπερασπιστής του δεν είμαι, αλλά επ’ αυτού του σημείου διαφωνώ και σας παρακαλώ να ακούσετε τις αντιρρήσεις μου. Ο Αλέξης είναι, πράγματι, εκείνος που θα ευθύνεται, εφόσον μας συμβεί και αυτό. Δεν συνιστά, όμως, αντίφαση με τη στρατηγική του Τσίπρα. Είναι η συνέχεια της στρατηγικής της υπονόμευσης του κοινοβουλευτισμού. Μπορεί η απλή αναλογική να μην αποδυνάμωσε τον Μητσοτάκη, αντιθέτως τον ενίσχυσε, αλλά μια επτακομματική Βουλή πώς μπορεί να είναι σοβαρή; Αυτή είναι η λογική του Τσίπρα και δεν υπάρχει καμία αντίφαση!