Μείναμε Ευρώπη αντιΣΥΡΙΖΑ

Τον Ιούνιο του 2015, όποιος είχε μάτια να δει έβλεπε: η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πήγαινε με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στα βράχια. Η διαπραγμάτευση του Βαρουφάκη σερνόταν, η ρευστότητα των τραπεζών τελείωνε και η εμπρηστική ρητορική του Τσίπρα, του Καμμένου, της Ζωής Κωνσταντοπούλου σήμαινε ότι τα ψωμιά της χώρας στην ευρωζώνη, ίσως και στην Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν λίγα. Και το χειρότερο, σε ένα κλίμα ηττοπάθειας για όσους έβλεπαν τη ζοφερή προοπτική να είναι κυρίαρχη.

Ανάμεσα στους πολλούς απελπισμένους που έβλεπαν με απαισιοδοξία τα σενάρια του μέλλοντος, βρέθηκαν και ορισμένοι που σκέφτηκαν να μην πέσει η χώρα χωρίς αντίσταση. Εκτός κομμάτων, με παρέμβαση στα κοινωνικά δίκτυα ή και σε εφημερίδες, συγκεντρώθηκαν σε ένα σπίτι στις 14 Ιουνίου με σκοπό να φτιαχτεί ουσιαστικά ένα αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο που να διεκδικήσει από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να πάψει τους τυχοδιωκτισμούς και πριν απ’ όλα, να εγγυηθεί την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη. Ονόμασαν την κίνηση Μένουμε Ευρώπη και μέσω του Facebook, κυρίως, οργάνωσαν την πρώτη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, που έγινε σαν χθες, στις 18 Ιουνίου 2015. Οσοι κατέβηκαν στο Σύνταγμα πήγαν με δική τους ευθύνη – κανένα ευρωπαϊστικό κόμμα δεν συμμετείχε.

Το Μένουμε Ευρώπη δεν ήταν καν κίνημα. «Ηταν μια σειρά κινητοποιήσεων που έμειναν ορφανές», εξηγεί ένας από τους πρωτεργάτες. Ο στόχος ήταν απλός. Αφενός, να αποκτήσουν φωνή όσοι έβλεπαν τον τοίχο να έρχεται και πιο κοντά, μια φωνή αντίστασης στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αφετέρου, να δουν και οι δανειστές ότι η χώρα δεν ήταν παραδομένη στον λαϊκισμό, ότι υπήρχαν πολίτες που ήταν διατεθειμένοι να αντιταχθούν στις πολιτικές της καταστροφής.

Οι Μένουμε Ευρώπη δεν ήταν μια κίνηση ανατροπής, δεν έμοιαζε σε τίποτα με τους Αγανακτισμένους. Οπως εξηγεί ο ίδιος συνομιλητής μου, «πιστεύαμε πως η όποια διέξοδος υπάρξει, θα προκύψει από το πολιτικό σύστημα – αυτό το απαξιωμένο, αναποτελεσματικό, απωθητικό για πολλούς. Αυτό το πολιτικό σύστημα είχαμε, αυτή η δημοκρατία θα οδηγούσε στη λύση». Σταθερά απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, έκαναν προσπάθειες να προσεγγίσουν τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι. Η ανταπόκριση ήταν χλιαρή. Μεμονωμένα, όμως, κατέβηκαν κάποιοι πολιτικοί στις συγκεντρώσεις – κι ανάμεσά τους ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Οι Μένουμε Ευρώπη είχαν απήχηση – κι έτσι η κίνηση διαχύθηκε σε όλη την Ελλάδα. Κατά τον πρωτεργάτη-συνομιλητή μου, συνολικά 78 άνθρωποι με μοναδική σταθερά την αντίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ και στις μεθοδεύσεις του, κινήθηκαν για τη διοργάνωση κινητοποιήσεων. Χωρίς λεφτά – όπου χρειάστηκε μικροφωνική εγκατάσταση, είτε υπήρξαν προσφορές είτε χρήματα μαζεύτηκαν ρεφενέ.

Οι Μένουμε Ευρώπη ήταν και η κίνηση που σήκωσε το βάρος του «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα. Τα πολιτικά κόμματα εξακολουθούσαν να μη θέλουν ιδιαίτερη εμπλοκή. Δεν εξαιρείται η ΝΔ. Γι’ αυτό όταν, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επανήλθαν στην εξουσία, η ψήφος των Μένουμε Ευρώπη, ακόμα κι αν δεν ήταν στη ΝΔ, εκφράστηκε στις εσωκομματικές εκλογές και κατευθύνθηκε στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ηταν ο μόνος πολιτικός με προγραμματικό λόγο που μπορούσε να δώσει προοπτική εξουσίας στους ευρωπαϊστές και στο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Πολιτεύτηκε με συνέπεια υλοποιώντας και τους δύο στόχους: και την εμβάθυνση της δημοκρατίας σε περιβάλλον ευρωπαϊκής σταθερότητας και την ιδεολογική και πολιτική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ

Γι’ αυτό η νίκη του, στις εκλογές του Μαΐου, ήταν η νίκη του ευρωπαϊκού μπλοκ που, ταυτόχρονα, συγκροτούσε το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Στις εκλογές της επόμενης Κυριακής, συνεχίζει να εκφράζει τις ίδιες δυνάμεις που, επιτέλους, αισθάνονται ότι νικάνε.