Χρυσές μεταγραφές στην έρημο
Πώς η Σαουδική Αραβία κάνει... «sportswashing», προσπαθεί δηλαδή να βελτιώσει την αμαυρωμένη φήμη της με τον Κριστιάνο Ρονάλντο, τον Λιονέλ Μέσι, {LF}τον Μπενζεμά και άλλα μεγάλα {LF}ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου
Την εποχή που πνέει ο βίαιος άνεμος Σαμάλ και σαρώνει την αραβική χερσόνησο προκαλώντας σφοδρές αμμοθύελλες, επέλεξε η Σαουδική Αραβία για να εξαπολύσει την αντεπίθεσή της στον κόσμο του αθλητισμού και δη του ποδοσφαίρου. Σαν να θέλει να στείλει το δικό της μήνυμα για όσα θα ακολουθήσουν.
Το γκολφ, η Φόρμουλα 1, η επαγγελματική πυγμαχία, το κρίκετ, ήταν τα ορεκτικά του μεγαλεπήβολου σχεδίου των Αράβων, του Vision 2030, που στόχο έχει τη μετεξέλιξη της οικονομίας της και την αποσύνδεσή της από το πετρέλαιο.
Το κυρίως πιάτο είναι το ποδόσφαιρο. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη ένα τεράστιο πρότζεκτ που ξεκίνησε με την απόκτηση της Νιούκαστλ πριν από δύο χρόνια και θα ολοκληρωθεί όταν η Σαουδική Αραβία γίνει η δεύτερη αραβική χώρα μετά το Κατάρ που θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο – το 2030 ή το 2034.
Το μυθικό συμβόλαιο που προσφέρθηκε στον Κριστιάνο Ρονάλντο, αξίας 200 εκατ. ευρώ ετησίως, το οποίο τον έπεισε να υπογράψει στην Αλ Νασρ σύντομα θα γίνει καθημερινότητα, κονιορτοποιώντας κάθε έννοια ανταγωνισμού στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Είναι τρομακτικό πού μπορούν να φτάσουν οι Αραβες για να πετύχουν τους στόχους τους, όπως έδειξε η έντονη πίεση που άσκησαν στον Λιονέλ Μέσι. Αρχικά του πρόσφεραν 300 εκατ. ευρώ ετησίως, στη συνέχεια τα ανέβασαν στα 400 εκατ., για να φτάσουν στο 1,5 δισ. ευρώ για τριετές συμβόλαιο όταν συνειδητοποίησαν ότι ο Ντέιβιντ Μπέκαμ και οι Αμερικανοί της Ιντερ Μαϊάμι τον έκλεβαν μέσα από τα χέρια τους.
Μεταγραφές αεροδρομίου από το… κράτος
Εκνευρίστηκαν για την ήττα τους αλλά δεν απογοητεύτηκαν. Πήραν ήδη τον Μπενζεμά (Αλ Ιτιχαντ) προσφέροντάς του 300 εκατ. ευρώ για τρία χρόνια, τον Ενγκολό Καντέ με την ίδια αξία συμβολαίου (100 εκατ. ετησίως), προσφέρουν 200 εκατ. ετησίως στον Νεϊμάρ, ενώ στη λίστα τους υπάρχουν ακόμα τα ονόματα των Μαχρέζ, Ομπαμεγιάνγκ, Φιρμίνο, Μόντριτς, Ντι Μαρία, Λιορίς, Σέρχιο Ράμος, Αλμπα, Μπουσκέτς ακόμα και του διαιτητή που σφύριξε τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, Σίμον Μαρτσίνιακ για να τον κάνουν αρχιδιαιτητή.
Τα χρήματα δίνονται από το κρατικό ταμείο επενδύσεων, το περίφημο PIF, το οποίο ελέγχει assets αξίας 620 δισ. δολαρίων.
Οι παίκτες αποκτώνται από την ομοσπονδία της Σαουδικής Αραβίας και μοιράζονται μεταξύ πέντε ομάδων: τις Αλ Χιλάλ, Αλ Νασρ, Αλ Σαμπάμπ, Αλ Ιτιχαντ και Αλ Αχλί.
Σχέδιο ιδιωτικοποίησης για συλλόγους
Τα κλαμπ της Saudi Pro League αυτή τη στιγμή θεωρούνται δημόσια περιουσία και λειτουργούν υπό την εποπτεία του υπουργείου Αθλητισμού. Από τον Σεπτέμβριο μπαίνει σε εφαρμογή το σχέδιο ιδιωτικοποίησής τους προκειμένου να υπερδιπλασιαστεί η αξία τους, φτάνοντας τα 2,13 δισ. δολάρια μέχρι το 2030.
Δεν έχει διευκρινιστεί πόσα κλαμπ θα ιδιωτικοποιηθούν. Το βέβαιο είναι πως το PIF θα πάρει υπό την προστασία του τις τέσσερις δημοφιλέστερες ομάδες, τις δύο του Ριάντ, την Αλ Νασρ και την Αλ Χιλάλ και τις δύο της Τζέντα, την Αλ Ιτιχάντ και την Αλ Αχλί. Ανθρωποι που γνωρίζουν λεπτομέρειες του σχεδίου αναφέρουν πως ο στόχος είναι αυτές οι τέσσερις ομάδες να διαθέτουν στα ρόστερ τους από τρεις κορυφαίους ξένους παίκτες ενώ στις υπόλοιπες θα διαμοιραστούν επιπλέον οκτώ παίκτες.
Μεσοπρόθεσμος στόχος της Saudi Pro League είναι το πλασάρισμά του στα δέκα κορυφαία πρωταθλήματα του κόσμου. Ο «στρατηγός» που έχει αναλάβει την εκτέλεση του σχεδίου είναι ο Βρετανός Γκάρι Κουκ, πρώην στέλεχος της Nike που πέρασε ένα φεγγάρι και από τη Μάντσεστερ Σίτι.
Το ποδόσφαιρο κατέχει τη σημαντικότερη θέση στην αθλητική σάρισα για την επίτευξη του σχεδίου «Vision 2030». Ο 37χρονος de facto ηγέτης της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν προσπαθεί να διαφοροποιήσει την εξαρτώμενη από το πετρέλαιο οικονομία της χώρας προσελκύοντας τουρίστες και επενδύσεις.
Τα τελευταία χρόνια η Σαουδική Αραβία συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που ξοδεύουν τεράστια ποσά για να εξασφαλίσουν τη διοργάνωση σημαντικών αθλητικών γεγονότων.
Ο πετρελαϊκός κολοσσός Aramco είναι ο βασικός χορηγός της Φόρμουλα 1. Το PIF έχει δαπανήσει δισεκατομμύρια για τη δημιουργία του LIV στο γκολφ το οποίο συγχωνεύθηκε με το PGA Tour.
Στο καλάθι τους με τις αθλητικές διοργανώσεις που θα φιλοξενήσουν οι Σαουδάραβες τους επόμενους 18 μήνες υπάρχουν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα άρσης βαρών, το πανάκριβο LIV γκολφ, το χάντμπολ super globe, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ιππασίας και η σειρά Diamond Belt στην πυγμαχία.
Ο επόμενος στόχος είναι το κρίκετ. Το Ριάντ θέλει να δημιουργήσει το πλουσιότερο Τ20 τουρνουά στον κόσμο σε συνεργασία με τους ιδιοκτήτες των ομάδων του πρωταθλήματος της Ινδίας (IPL) το οποίο αυτή τη στιγμή έχει την υψηλότερη τηλεθέαση.
Η Σαουδική Αραβία που αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως το επίκεντρο της νέας τάξης πραγμάτων, θέλει να φιλοξενήσει μέχρι το 2030 25 παγκόσμια πρωταθλήματα όλων των αθλημάτων – και φυσικά το Μουντιάλ.
Καθαρίζοντας τη φήμη μίας χώρας
Ο νεολογισμός «sportswashing» έχει συμπεριληφθεί στα βρετανικά λεξικά τα τελευταία χρόνια, ωστόσο η προσπάθεια μιας χώρας να χρησιμοποιήσει τον αθλητισμό για να βελτιώσει την αμαυρωμένη φήμη της χρονολογείται δεκαετίες.
Η Σαουδική Αραβία έχει κατηγορηθεί κατ’ επανάληψη πως χρησιμοποιεί τα δισεκατομμύριά της για να ξεπλύνει τις επιδόσεις της στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το ποσοστό των εκτελέσεων που πραγματοποιούνται στη Σαουδική Αραβία έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα τελευταία έξι χρόνια θεωρούνται τα πιο αιματηρά στη σύγχρονη ιστορία του βασιλείου.
Σε ιστορικά υψηλά βρίσκονται τα ποσοστά θανατικής ποινής, παρά την ώθηση για εκσυγχρονισμό με εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις και μια επίφαση ατομικών ελευθεριών.
Τα τελευταία στοιχεία αναφέρουν πως από το 2015 μέχρι το 2022 πραγματοποιήθηκαν ετησίως κατά μέσο όρο 129 εκτελέσεις. Πρόκειται για μία αύξηση της τάξης του 82% σε σχέση με την περίοδο 2010-2014.
Η Σαουδική Αραβία είναι επίσης μία από τις 64 χώρες που έχει ποινικοποιήσει το σεξ μεταξύ ομοφυλοφίλων και επιβάλει ακόμα και τη θανατική ποινή.
Οι σαουδάραβες αξιωματούχοι έχουν αρνηθεί σθεναρά τους ισχυρισμούς περί «sportswashing» υποστηρίζοντας πως κάποια από τα κίνητρά τους για την ώθηση που δίνουν στον αθλητισμό είναι και η ενθάρρυνση του πληθυσμού για μεγαλύτερη σωματική άσκηση.














