Κοίτα ποιοι μιλάνε

Είναι η Ελλάδα κράτος δολοφόνος; Σκοτώνουμε μετανάστες για να ‘χουμε την ησυχία μας; Αδιαφόρησαν οι υπηρεσίες για το πλοιάριο που ήταν υπερφορτωμένο, τους άφησε το σκάφος του Λιμενικού να πνιγούν; Ενα κύμα αγανάκτησης για το κράτος τροφοδοτείται εντέχνως, μετά το προχθεσινό ναυάγιο πλοιαρίου με μετανάστες που προορίζονταν για την Ιταλία, σε περιοχή ελληνικής αρμοδιότητας έρευνας και διάσωσης. Ενα κύμα, που διασπείρεται στο εσωτερικό της χώρας αλλά ήδη περνάει και στο εξωτερικό (ιδιαίτερη η συμβολή του Δημήτρη Παπαδημούλη), συκοφαντεί ακόμα μια φορά την Ελλάδα ως δολοφονικό κράτος. Είναι η συνέχεια ανάλογων φημών, κορυφαία εκ των οποίων ήταν η περίφημη υπόθεση της ανύπαρκτης μικρής Μαρίας, που συνέβαλε τελικά στην αποδόμηση ενός τουλάχιστον ευρωπαϊκού δικτύου υποδοχής και διασποράς ψευδών ειδήσεων για την Ελλάδα.
Η χθεσινή μέρα άρχισε, ακόμα μια φορά, με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να συκοφαντούν τη χώρα στα κανάλια, λέγοντας ότι, απλώς, αυτοί υποβάλλουν ερωτήματα. Οι εφημερίδες τους επιστρέφουν στη διδακτέα ύλη από τα Τέμπη: «είναι έγκλημα…». Ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να βγει φωτογραφία με έναν από τους σωσμένους, για να εμπορευτεί ακόμα μια φορά λύπη και πένθος.
Οι άνθρωποι που, με τις πολιτικές τους, ευθύνονται για δύο τεράστια αίσχη στο Μεταναστευτικό, την Ειδομένη και τη Μόρια, τα πρόσωπα των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ παριστάνουν σήμερα τους τεθλιμμένους. Δεν είδα κανενός τότε να ιδρώνει τ’ αφτί του για δύο χωματερές ανθρώπων, που δημιουργήθηκαν σε ελληνικό έδαφος στο όνομα της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων. Είχα κάνει ρεπορτάζ και από τα δύο εκείνα ιδιότυπα στρατόπεδα. Τον Μάρτιο του 2016 έγραφα ότι «η Ειδομένη είναι ένα στρατόπεδο εξαθλιωμένων στην ελληνική επικράτεια, από τη δικαιοδοσία της οποίας το ελληνικό κράτος παραιτείται εντέχνως για υστερόβουλους λόγους» και επισήμαινα την απουσία του κράτους, την παράδοση του στρατοπέδου στους «αλληλέγγυους», εμπόρους αλληλεγγύης τους χαρακτήριζα τότε και ιδιότυπο παρακράτος.
Τον Φεβρουάριο του 2017, και ενώ απαγορευόταν η είσοδος στη Μόρια (δεν είχε καταφέρει να μπει ούτε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τότε, Κυριάκος Μητσοτάκης), δημοσίευσα στα «ΝΕΑ» ένα ρεπορτάζ που έγινε από απόσταση – με μαρτυρίες εγκλείστων που έλαβα από το τηλέφωνο διασφαλίζοντας την ακρίβειά τους ή με μαρτυρίες πρώην εγκλείστων στη Μόρια και εργαζομένων εκεί. «Ερχονται άνθρωποι βασανισμένοι και τους κάνουμε θηρία», αυτή ήταν η επωδός της μαρτυρίας ενός εργαζομένου σε ΜΚΟ με τον οποίο είχα μιλήσει. Θυμίζω τον τίτλο που είχε βάλει η εφημερίδα: «Κάθοδος στον Αδη» («ΤΑ ΝΕΑ», 5/2/2017). Βρείτε το κείμενο στο σάιτ – και θα καταλάβετε τον σκοπό του σημερινού εμπορίου θλίψης και αγανάκτησης, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές.
Αλλά για να μη νομίζετε ότι αυτά τα λέγανε κάποιοι προκατειλημμένοι δημοσιογράφοι, μάθετε ακόμα ότι πριν από λίγες μέρες, στις 13 Ιουνίου 2023, η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για την απάνθρωπη μεταχείριση στο στρατόπεδο Μόριας το διάστημα 2017 – 2018 και την έλλειψη ενδίκων μέσων ή δικηγόρων προς στήριξη όσων ζητούσαν άσυλο (H.A. and others v. Greece, 4892/18 και 4920/18). Η χώρα μας υπέστη μια ντροπιαστική καταδίκη εξαιτίας της πολιτικής εκείνων οι οποίοι σήμερα υπαινίσσονται ότι οι ελληνικές υπηρεσίες δολοφονούν μετανάστες. Συνεχίστε. Υπάρχει περιθώριο για μεγαλύτερη εκλογική συντριβή.














