ΕΣΥ: Κάλπαζε ο ιδιωτικός τομέας επί ΣΥΡΙΖΑ!

Είναι ίσως το πιο άγριο, το πιο βάρβαρο περιστατικό που όχι μόνο με έχει συγκλονίσει, αλλά και απογοητεύσει ως άνθρωπο, ως πολίτη, ως Ελληνα: να γίνονται κάθε φορά προεκλογική παντιέρα από τα κόμματα εκατόμβες θυμάτων, που είχαν προκαλέσει τα ίδια με πράξεις και παραλείψεις, με ναυάγια («Εξπρές Σάμινα», για παράδειγμα, παλαιότερα), πυρκαγιές (Ηλεία, Μάτι, Μάνδρα – Βίλια κ.λπ.), σιδηροδρομικούς εκτροχιασμούς (ματωμένα Τέμπη κ.λπ.) ή οικονομικές, κοινωνικές, χρηματοπιστωτικές και υγειονομικές κρίσεις (ακρίβεια, υπερφορολόγηση, υπερχρέωση, ανεργία, Μνημόνια, κορωνοϊός κ.λπ.), και να ζητούν μάλιστα και τα… ρέστα, δηλαδή σαν να μην είχαν κυβερνήσει ποτέ!

Ο ίδιος αυτός βαρβαρισμός και στρουθοκαμηλισμός επαναλήφθηκε και με τα τελευταία θύματα του ΕΣΥ και, ιδιαίτερα, με τα τερτίπια του ΕΚΑΒ, τα οποία έχουν γίνει αντιπολιτευτική ρομφαία και μάλιστα με καταγγελίες από κόμματα που κυβερνούσαν μέχρι πριν από τέσσερα χρόνια. Αναφέρομαι στις επισκέψεις κλιμακίων του ΣΥΡΙΖΑ στην Κω, μετά το γνωστό περιστατικό δυστυχούς έλληνα πολίτη θύματος του εκεί ΕΚΑΒ, και του προέδρου του και πρωθυπουργού (τονίζω: πρωθυπουργού) της χώρας μέχρι πριν από περίπου τέσσερα χρόνια Αλέξη Τσίπρα στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο, όπου δήλωσε ότι η Ελλάδα «έχει το μεγαλύτερο ποσοστό δαπανών στην ιδιωτική υγεία από όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ, ήτοι 35% σε σχέση με 15%, ενώ η κατά κεφαλήν δαπάνη για τη δημόσια υγεία είναι δύο φορές μικρότερη», κάτι που, όπως τόνισε, αποτελεί «τεράστιο πεδίο κερδοσκοπίας στον χώρο της υγείας».

Δηλαδή, επανέλαβε αυτό που είχε καταγγείλει πριν γίνει κυβέρνηση (7 Ιανουαρίου του 2008) με ερώτηση βουλευτών του στη Βουλή, ότι δηλαδή υπάρχει υποχρηματοδότηση της υγείας για να «εκχωρούνται συνεχώς (Νόμος 3580/2007) λειτουργίες στον ιδιωτικό τομέα και σε κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, υπονομεύοντας το δημόσιο σύστημα υγείας»!

Ολα αυτά και πολλά άλλα είναι αληθή. Το ερώτημα όμως είναι τούτο: αφού τα γνώριζε και τα κατήγγελλε μάλιστα και στη Βουλή το 2008, γιατί ως κυβέρνηση δεν τα βελτίωσε; Το ερώτημα αυτό γίνεται εκκωφαντικό μετά τη διαπίστωση ότι όχι μόνο δεν τα βελτίωσε, τα επιδείνωσε κιόλας, και μάλιστα χωρίς να δοκιμάζεται η κυβέρνησή του από ενεργειακή και υγειονομική κρίση. Συγκεκριμένα:

n Η υποχρηματοδότηση της υγείας όχι μόνο συνεχίστηκε, αλλά και επιδεινώθηκε την περίοδο 2016-2019, αφού από 23,1 δισ. ευρώ ή 9,7% του ΑΕΠ το 2009 (όταν μάλιστα είχε κάνει ερώτηση στη Βουλή για το θέμα αυτό!) διαμορφώθηκε γύρω στα 15 δισ. ευρώ ή στο 8% του ΑΕΠ επί κυβερνήσεώς του!

n Ο ιδιωτικός τομέας της υγείας, για τον οποίο ισχυριζόταν στη Βουλή το 2008 ότι ενισχύεται από την υποχρηματοδότηση, θεριεύει ακόμα περισσότερο από το 2016 έως το 2019 με συμμετοχή ρεκόρ 41,1% το 2018, έναντι 30,3% το 2009.

n Η ίδια διαπίστωση ισχύει και για τα ιδιωτικά νοσοκομεία, καθώς η συμμετοχή τους από 6,5% το 2009 εξακοντίστηκε στο 15,7% το 2018!!!

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί και η διαπίστωση ότι αυτές οι καταγγελίες για υποχρηματοδότηση και ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα γίνονται την (προεκλογική) στιγμή κατά την οποία η κυβέρνηση της ΝΔ εμφανίζεται να έχει βελτιώσει όλη την παραπάνω εικόνα της χρηματοδότησης της υγείας που της παρέδωσε. Συγκεκριμένα, η χρηματοδότηση της υγείας από 14,6 δισ. ευρώ ή 7,9% (2018) διαμορφώθηκε στα 16,7 δισ. ευρώ ή 9,2% του ΑΕΠ το 2021 (δηλαδή πλησίασε εκείνη του «επάρατου» 2009), η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα από 41,1% (2018) συρρικνώθηκε στο 37,7% το 2021 και η συμμετοχή των ιδιωτικών νοσοκομείων από 15,7% (2018) συρρικνώθηκε πάλι στο 13,8% το 2021!!!

Τώρα, στην ερώτηση γιατί στον ευαίσθητο οικονομικά και κοινωνικά αυτό τομέα, παρά την έστω κι αυτή μικρή βελτίωση σε σχέση με τον αντίστοιχο μέσο όρο της ΕΕ, εξακολουθεί το ΕΣΥ να έχει τις γνωστές απογοητευτικές επιδόσεις σε προσφορά προς τον έλληνα πολίτη, την απάντηση έχουν δώσει πολλές σημαντικές, αλλά ακατάλληλες για στρουθοκαμήλους μελέτες (το Προφίλ Υγείας του ΟΟΣΑ και του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα Συστήματα και τις Πολιτικές Υγείας σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Εκθεση Πισσαρίδη και ιδιαίτερα οι εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου), ότι δηλαδή «είναι στραβό το κλήμα, το τρώει και η ανοργανωσιά»…