Εσωστρέφεια

Δεν το κρύβουν πια ούτε οι Συριζαίοι: το κόμμα δεν τραβάει. Ο,τι κι αν κάνει ο αρχηγός, όσο κι αν προσπαθούν τα στελέχη, το σοκ από τη συντριβή της 21^ης Μαΐου δεν μπορεί να ξεπεραστεί, οι πληγές δεν μπορούν να κλείσουν. Η διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία όχι μόνο δεν φαίνεται να μειώνεται, αλλά μπορεί και να αυξηθεί. Η απόσταση από το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν μεγαλώνει, αλλά μπορεί και να μειωθεί. Εν μέσω του γενικού ζόφου, είναι λογικό να ξεσπούν και εμφύλιες διαμάχες, όπως η επίθεση ενός μέλους της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης εναντίον του Νίκου Φίλη επειδή ο τελευταίος τόλμησε να προφέρει μια κακιά λέξη.

Στόχος της «5^ης Φάλαγγας του ΣΥΡΙΖΑ», έγραψε ο Αγης Τάτσης στο Facebook αναζητώντας τα δέκα λεπτά διασημότητας που δικαιούται, είναι «η διεύρυνση της διαφοράς στις ερχόμενες εκλογές, η παραίτηση – καθαίρεση Τσίπρα και η εκλογή προέδρου της επιλογής τους». Η συνωμοσιολογία δεν έλειψε ποτέ από αυτό το κόμμα. Και η αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων βολεύει πάντα στις ήττες, αφού απομακρύνει τη συζήτηση από τα πραγματικά αίτια. Είναι αλήθεια όμως ότι το πρόσωπο στο οποίο θα στραφούν όλοι οι προβολείς ήδη από το βράδυ της 25^ης Ιουνίου είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε προαναγγείλει «κυρώσεις» αν η διαφορά με τη ΝΔ ήταν 6 μονάδες, σκέφτηκε να παραιτηθεί όταν η διαφορά πέρασε τις 20 και υπαναχώρησε μόνο επειδή έρχονταν νέες εκλογές. Δεν υπάρχει έτσι αμφιβολία ότι αν δεν γίνει κάποιο πολιτικό θαύμα τις δύο επόμενες εβδομάδες, θα αναγκαστεί να θέσει την παραίτησή του στη διάθεση του κόμματος. Το ερώτημα είναι τι θα κάνει μετά.

Το ένα σενάριο είναι να πάει σπίτι του. Θα υποδείξει φυσικά την ή τον διάδοχό του, θα εξακολουθήσει να ασχολείται με το κόμμα που εκείνος οδήγησε στη δόξα, θα κάνει κάθε τόσο μια βαρύγδουπη παρέμβαση και θα αποτελεί πάντα τη θεωρητική χρυσή εφεδρεία σε περίπτωση που τον καλέσει εκ νέου το καθήκον.

Το άλλο σενάριο είναι να διεκδικήσει την επανεκλογή του. Θα έχει αντιπάλους, πραγματικούς ή για τα μάτια του κόσμου. Πιθανότατα θα τους κερδίσει. Και τότε θα κηρύξει γενικό προσκλητήριο για την ανασυγκρότηση της Αριστεράς. Σύμφωνα με τον Γιώργο Σιακαντάρη, συνεργάτη των ΝΕΩΝ και παλιά καραβάνα της Αριστεράς, θα το κάνει διαλύοντας τον ΣΥΡΙΖΑ και ιδρύοντας ένα νέο κόμμα. Θα ισχυριστεί δηλαδή ότι δεν φταίει ο ίδιος, αλλά το κόμμα.

Αλλά θα βρεθεί μπροστά σε δύο εμπόδια. Το ένα λέγεται ΠΑΣΟΚ, έχει ανοδική πορεία και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον στόχο να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση. Το άλλο λέγεται θλίψη / κόπωση / αδιαφορία. Με μια λέξη: εσωστρέφεια. Που για να ξεπεραστεί, προϋποθέτει αυτοκριτική, ειλικρινή, σκληρή, βίαιη αυτοκριτική, κάτι παραδοσιακά πολύ δύσκολο και χρονοβόρο στην Αριστερά.