Εκλογική επικράτηση για δύο τετραετίες
Στην πολιτική δεν μπορεί κάποιος να προβλέψει με βεβαιότητα τις εξελίξεις και μάλιστα όταν προϋποθέτουν μελλοντικά εκλογικά αποτελέσματα. Με αυτή την επιφύλαξη, θα διακινδυνεύσω την πρόβλεψη ότι η εκλογική επικράτηση της ΝΔ με διαφορά είκοσι μονάδες από τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 21ης Μαΐου συνιστά αποτέλεσμα με δυναμική που προεξοφλεί τη νίκη της όχι μόνο στις προσεχείς εκλογές της 25ης Ιουνίου αλλά και στις μεθεπόμενες, όποτε γίνουν αυτές. Προεξοφλεί δηλαδή την παραμονή της ΝΔ στην εξουσία για τις επόμενες δύο τετραετίες.
Η εκλογική επικράτηση της προηγούμενης Κυριακής αποτελεί προσωπική επιτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η ανάδειξή του στη θέση του προέδρου της ΝΔ τον Ιανουάριο του 2016 έδειξε ότι γνωρίζει και να χαράζει και να εφαρμόζει με σύστημα και επιμονή εκείνη τη στρατηγική που του επιτρέπει να εξέρχεται νικητής στις δύσκολες μάχες. Εκτοτε απέκτησε και διατήρησε τη δημοσκοπική υπεροχή έναντι του ΣΥΡΙΖΑ και το 2019 εξήλθε νικητής σε αλλεπάλληλες εκλογικές μάχες.
Το ότι η αξιωματική αντιπολίτευση βοήθησε με τον τρόπο της τη ΝΔ να επιτύχει τον πρόσφατο εκλογικό θρίαμβο είναι αναμφισβήτητο. Ομως, σε τέτοιες περιπτώσεις μετράει όχι μόνο η ανεπάρκεια του πολιτικού αντιπάλου αλλά και η ικανότητα της άλλης πλευράς να επωφεληθεί από αυτήν. Εξάλλου, χωρίς τη συνολική στρατηγική της κυβερνητικής τετραετίας, χωρίς την αποτελεσματική αντιμετώπιση των αλλεπάλληλων κρίσεων, χωρίς τον ψύχραιμο χειρισμό δυσάρεστων γεγονότων όπως οι αποκαλούμενες «υποκλοπές» και το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, χωρίς τη συγκεκριμένη πολιτική στο οικονομικό, αναπτυξιακό και κοινωνικό πεδίο, το αποτέλεσμα των εκλογών της 21ης Μαΐου θα ήταν πολύ διαφορετικό. Στην περίοδο της Μεταπολίτευσης δεν υπάρχει προηγούμενο πρωθυπουργού που να αντιμετώπισε τόσο πολλές κρίσεις στη διάρκεια της θητείας του αλλά στις εκλογές, αντί να υποστεί ο ίδιος την αναμενόμενη φθορά, να συντρίβεται ο αντίπαλός του.
Μετά τον πρόσφατο εκλογικό θρίαμβο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πλέον απόλυτος κυρίαρχος όχι μόνο στην κεντρική πολιτική σκηνή αλλά και στο εσωτερικό του κόμματός του. Η διαπάλη μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για την επίζηλη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι βέβαιο ότι θα είναι λυσσώδης και θα έχει μακρόχρονη διάρκεια. Αυτό θα δώσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη την ευκαιρία να χαράξει με μεγαλύτερη άνεση τη στρατηγική του όχι μόνο για την επόμενη αλλά και για τη μεθεπόμενη τετραετία. Εσωτερική αμφισβήτηση των ενεργειών και των επιλογών του δύσκολα θα υπάρξει. Η αποχώρηση του Κώστα Καραμανλή από την ενεργό πολιτική σηματοδότησε το κύκνειο άσμα της λεγόμενης «καραμανλικής» πτέρυγας της ΝΔ, με θλιβερή επωδό την άρνηση του τέως πρωθυπουργού να κάνει έστω και μια τυπική δήλωση μετά την εκπλήρωση της εκλογικής του υποχρέωσης.
Οσον αφορά τις προσεχείς εκλογές, τα πράγματα δείχνουν πολύ ευκολότερα για τη ΝΔ ή πιο απλά φαίνεται ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κάνει περίπατο (θεωρώ δεδομένο ότι η στρατηγική του θα παραμείνει η ίδια). Και αυτό γιατί είναι ολοφάνερο από τις δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του ότι κανείς τους δεν έχει αντιληφθεί γιατί υπέστησαν τέτοια εκλογική συντριβή. Θα συνεχίσουν λοιπόν με την ίδια τοξική, μηδενιστική, οπισθοδρομική και αντιμεταρρυθμιστική τακτική, μόνο που αυτή τη φορά θα την ασκούν στο πελώριο κενό που άφησε η αλήστου μνήμης «προοδευτική διακυβέρνηση». Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ανωμαλία στον χώρο μιας κανονικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, διότι είναι απολίθωμα μιας ανώμαλης περιόδου. Δεν μπορεί να αναιρέσει την ίδια του τη φύση κάνοντας αυτοκριτική, δεν μπορεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα ή, για να παραφράσω τα λόγια του αρχηγού του, «δεν εκσυγχρονίζεται, μόνο καταργείται».
Ο Μιχαήλ Πασχάλης είναι ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης














