Ισπανικό μοντέλο

Ας συμφωνήσουμε προκαταβολικά: Συμβόλαιο με την επιτυχία δεν υπογράφει κανείς και πουθενά. Πολλώ δε μάλλον σε αυτή τη σύνθετη άσκηση που ακούει στο όνομα επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Είναι ιδιαίτερο όμως να παρατηρείς την προσπάθεια κάθε μεγάλου οργανισμού για το επόμενο βήμα προς τα εμπρός. Να καταγράφεις το μεράκι, το όραμα, την αγωνία, τη διάθεση για επένδυση προκειμένου να προκύψει η επαναδιαπραγμάτευση του ρόλου του στην κεντρική αγορά. Και ο Ολυμπιακός βρίσκεται ακριβώς στην αφετηρία μιας τέτοιας απόπειρας εδώ και μερικά 24ωρα. Από τη στιγμή που ο Αντόνιο Κορδόν έφτασε στη χώρα μας και ανέλαβε την ευθύνη σχεδιασμού του (Ερυθρόλευκου) μέλλοντος.

Αλλάζει το ποδόσφαιρο. Αλλάζουν οι ανάγκες του. Αλλάζουν βασικά δεδομένα. Είναι πολύ λογικό όποιος κατανοεί την κατάσταση να θελήσει να αλλάξει και εκείνος. Να συγχρονίσει το ρολόι του με την εποχή. Να αφουγκραστεί τις «τάσεις». Ειδικά μάλιστα στην περίπτωσή μας; Η συγκεκριμένη υπόθεση περνά και από μια ακόμη «λεπτομέρεια». Διότι το προϊόν μπορεί να είναι σταθερά ένα «μονοπώλιο» σε ανάπτυξη με δείκτες που δείχνουν σταθερά πρόοδο σε ολόκληρη την Ευρώπη, στα μέρη μας όμως στην καλύτερη περίπτωση το νιώθεις «στάσιμο». Στη χειρότερη; Μια ρουφήχτρα που σε τραβάει προς τα κάτω για να συναντήσεις τον πάτο της θάλασσας. Το ποδόσφαιρο της ΕΠΟ, της απαξίωσης, της οπισθοδρόμησης. Κάπως έτσι η χώρα μας έχει φτάσει στο Νο 19 του διεθνούς ranking και ας μην ξεγελιέται κανείς από το «εφήμερο» καλοκαίρι που έρχεται με τα πέντε ευρωπαϊκά εισιτήρια και τις ομάδες που θα ξεκινήσουν στα τέλη Ιούλη ή και τον Αύγουστο στα προκριματικά. Σε έναν χρόνο από τώρα θα έρθει η ώρα της εξόφλησης του γραμματίου. Τότε που ο επόμενος πρωταθλητής θα πρέπει να παίξει στον πρώτο προκριματικό γύρο του Champions League και οι υπόλοιποι τρεις με εισιτήριο στα προκριματικά του Conference League.

Επιδραστικός
Τα μετρά σωστά όλα αυτά, όπως φαίνεται, το club Ολυμπιακός. Και κάπου εκεί θα πρέπει να ψάξει κανείς για να εκτιμήσει τη μεγάλη επένδυση που μόλις έκανε στο πρόσωπο ενός τεχνοκράτη σαν τον Αντόνιο Κορδόν. Κάποιον που μπορεί να μην έχει τη φήμη του Μόντσι (Σεβίλλη) στην πατρίδα του, αλλά που το διεθνές ποδόσφαιρο τον αποδέχεται ως ένα από τα πλέον επιδραστικά στελέχη της τελευταίας 20ετίας. Εκείνος που υπέγραψε το μικρό θαύμα της Βιγιαρεάλ των 50.000 κατοίκων. Εκείνος που έφερε στον αφρό τον Κιλιάν Εμπαπέ και που με τη Μονακό κατέκτησε το πρωτάθλημα (της Παρί Σεν Ζερμέν) στη Γαλλία. Ο ίδιος που κράτησε το τιμόνι της κοινοπραξίας HOPEGroup του κινέζου επιχειρηματία Τζον Γιανγκ, στον χαρτοφύλακα του οποίου βρίσκονταν τέσσερις ομάδες: η κινεζική Λιφάν, η πορτογαλική Τοντέλα, η ιταλική Πάρμα και η ισπανική Γρανάδα. Αυτός που για σχεδόν τρεις σεζόν άλλαξε το status της Μπέτις.

Το πρώτο 24ωρο
Και μόνο ότι αυτές τις ημέρες που κουβέντιαζε την πρόταση του Ολυμπιακού είχε ανοιχτή γραμμή με την Μπαρτσελόνα, ή ότι η Αστον Βίλα τελικά έδωσε χθες τη θέση του sports director στον βοηθό του (Αλμπέρτο Μπενίτο) μετά τη δική του άρνηση, εξηγεί το «κόλπο» των Ερυθρολεύκων. Μεταγραφή από το ψηλότερο ράφι που από μόνη της σε γεμίζει προσδοκία, όχι για την κατάκτηση του επόμενου πρωταθλήματος αλλά για έναν καινούργιο διαφορετικό αέρα. Για μια επανεκκίνηση που θα ανοίξει τον επόμενο επιτυχημένο κύκλο του club. Ο Κορδόν ήδη ξεκίνησε, έχοντας πάρει από τον Βαγγέλη Μαρινάκη εντολή «εν λευκώ». Συναντήθηκε με τον πρόεδρο την Κυριακή το βράδυ, είδε ήδη τον Ζοσέ Ανιγκό (που ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα παραμείνει στο οργανόγραμμα διατηρώντας τον τίτλο του διευθυντή της Ακαδημίας) και έχει στα χέρια του τις εισηγήσεις – και τις ανάγκες – του ρόστερ, φέρνει στην Ελλάδα έναν συνεργάτη (Χουάν Ιγνάσιο Ναβάρο), χθες πρόλαβε να βρεθεί και στον Ρέντη προκειμένου να ρίξει μια πρώτη ματιά στο ρόστερ της ομάδας Β΄ (1-1 με την ΑΕΚ Β΄). Ολα σε λιγότερο από 24 ώρες.