Gazeteler

Εκλογές εδώ, αλλά εκλογές είχαν και στην Τουρκία την προηγούμενη Κυριακή. Είμαι βέβαιος ότι όλοι και όλες θα έχετε ήδη διαβάσει κάμποσες αναλύσεις για τα αποτελέσματα και κάποιες εκτιμήσεις για τον β΄ γύρο της «μάχης» για την προεδρία, η οποία πάντως φαίνεται να καταλήγει υπέρ του Ερντογάν.

Μια γλωσσοπερίεργη, ωστόσο, στήλη όπως τα Γλωσσίδια έχει και τα δικά της ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Πολύ λιγότερο σημαντικά βέβαια από το ποιος θα είναι ο πρόεδρος της γειτονικής χώρας τα επόμενα χρόνια, αλλά πάντως κατάλληλα να ελαφρύνουν λίγο την ατμόσφαιρα, μιας και πολύ εκλογολογία έχει πέσει αυτές τις μέρες.

Στο πληρέστατο ένθετο με τον γενικό τίτλο «Τουρκία, ώρα μηδέν», που είχαν «ΤΑ ΝΕΑ» του προηγούμενου Σαββατοκύριακου, βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον (βίτσια είναι αυτά…) το κείμενο με θέμα ποια έντυπα και ποια κανάλια υποστήριζαν ποιον υποψήφιο πρόεδρο. Οντας παλαιός και αμετανόητος εφημεριδάκιας, το ενδιαφέρον μου κίνησαν όχι μόνο τα στοιχεία για το ποιον υποστήριζε κάθε εφημερίδα (gazete) και για την κυκλοφορία της, αλλά και η ονομασία της και τι ακριβώς σημαίνει αυτή. Με την πολύτιμη βοήθεια συνεργάτριάς μου που γνωρίζει άπταιστα την τουρκική γλώσσα, έχουμε λοιπόν και λέμε (ορισμένες φορές «στο περίπου», μιας και η ίδια λέξη μπορεί να έχει άλλη απόχρωση από γλώσσα σε γλώσσα).

Τον Ερντογάν υποστήριζαν οι εφημερίδες: Sabah (Πρωινή), Hürriyet (Ελευθερία), Türkiye (Τουρκία), Milliyet (Εθνος), Posta (Ταχυδρόμος), Akşam (Βραδυνή), Takvim (Ημερολόγιο), Yeni Şafak (Νέα Αυγή), Yeni Akit (Νέα Συμφωνία), Yeni Birlik (Νέα Ενότητα), Analiz (Ανάλυση), Milat (Τομή, Στροφή), Türkün (Του Τούρκου), Diriliş Postasi (Ταχυδρόμος της Ανάστασης), Doğru Haber (Ορθή Είδηση), Yeni Mesaj (Νέο Μήνυμα).

Από την άλλη, τον Κιλιτσντάρογλου υποστήριζαν οι εφημερίδες: Sözcü (Εκπρόσωπος [του Λαού]), Korkusuz (Αφοβος), Karar (Απόφαση), Yeni Çağ (Νέα Εποχή), Cumhuriyet (Δημοκρατία), Evrensel (Παγκόσμιος), Birgün (Ημερησία).

Με λίγα λόγια, μιλάμε για τίτλους που δεν διαφέρουν και πολύ από τους αντίστοιχους των δικών μας εφημερίδων, σημερινών ή παλαιότερων. Οσο για τις κυκλοφορίες τους, έξι από τις εφημερίδες που υποστήριζαν τον Ερντογάν ξεπερνάνε τα 100.000 φύλλα (με πρώτες τη Sabah και τη Hürriyet, που πουλάνε περίπου 170.000 η καθεμία), ενώ μία μόνο από τις ας τις πούμε «κεμαλικές» ξεπερνάει τα 100.000 φύλλα (η Sözcü, με περίπου 140.000). Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι σαφώς περισσότερα ήταν και τα κανάλια που υποστήριζαν τον Ερντογάν, όπως και ότι οι ακόλουθοι του νυν πρόεδρου στα social media είναι αισθητά περισσότεροι απ’ ό,τι εκείνοι του Κιλιτσντάρογλου.

Τέλος, μιας και πιάσαμε τα τουρκικά σήμερα, αρκετά πρωτότυποι και ευρηματικοί (;) είναι στη γειτονική χώρα και οι τίτλοι ορισμένων κομμάτων, σημερινών ή παλαιότερων:  Iyi Parti (Καλό Κόμμα), SAADET (Ευδαιμονία), Doğru Yol Parti (Κόμμα του Ορθού/του Ισιου Δρόμου).

Επιδόρπιο

Μαζί με τις εκλογές έγιναν επίκαιρες και οι γκέισες, ελέω αλειφοπώλη. Γκέι (gei), λοιπόν, στα ιαπωνικά σημαίνει τέχνη και –σα (sha) σημαίνει πρόσωπο. Αρα, γκέισα = πρόσωπο της τέχνης. Οχι τίποτε άλλο, αλλά επειδή μερικοί, ανάμεσά τους και ο αλειφοπώλης, πιστεύουν πως η γκέισα είναι το αντίστοιχο της πόρνης.