Πολιτικό ήθος, κοινωνικές ευαισθησίες

Ο Θανάσης Τσούρας έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες ημέρες. Ως παρακαταθήκη μας αφήνει ότι σε όλη του την πολιτική διαδρομή πορεύτηκε με σταθερές αρχές και αξίες. Υπήρξε δραστήριο στέλεχος του αντιδικτατορικού αγώνα και από τους πρωταγωνιστές στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Για τους αγώνες του συνελήφθη και βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Η σεμνότητα και η ταπεινότητα, που τον διέκριναν σε όλον τον δημόσιο βίο, είναι ο λόγος που ουδέποτε αναφέρθηκε δημόσια για τους αγώνες του εκείνη την περίοδο. Σε φίλους του έλεγε ότι «έπραξα το πατριωτικό και δημοκρατικό μου χρέος». Μετά την πτώση της δικτατορίας γίνεται ιδρυτικό μέλος και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Ακολουθεί η ενεργός συμμετοχή του στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Μεταξύ άλλων του ανατίθενται τα καθήκοντα υπουργού και γενικού γραμματέα. Ξεχωρίζει για το πατριωτικό του φρόνημα, τις κοινωνικές του ευαισθησίες, το πολιτικό του ήθος αλλά και την αποτελεσματική του δράση. Σε όλους τους τομείς που κλήθηκε να υπηρετήσει αφήνει θετικό έργο. Είναι οι λόγοι για τους οποίους έχαιρε της αναγνώρισης και της εκτίμησης και των πολιτικών του αντιπάλων, αλλά και της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Πάντα θα τον συνοδεύει η ευαγγελική ρήση: «Τὸν ἀγώνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ της δικαιοσύνης στέφανος».

Είχα την τύχη της συμπόρευσης και μιας ακλόνητης φιλίας μας για σαράντα ολόκληρα χρόνια. Συναντηθήκαμε το 1975 στην Επιτροπή Αυτοδιοίκησης του ΠΑΣΟΚ (ΕΑΤΟΠ), εγώ ως γραμματέας και εκείνος ως αναπληρωτής γραμματέας. Μαζί με τον αείμνηστο Γιώργο Γεννηματά και τα μέλη της Επιτροπής διαμορφώσαμε το πρόγραμμα και στη συνέχεια στο υπουργείο Εσωτερικών υλοποιήσαμε τις πρώτες μεγάλες μεταρρυθμίσεις για την αποκέντρωση, την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τον δημοκρατικό προγραμματισμό. Εκεί σχεδιάσαμε και τη νομοθεσία για την αναγνώριση της Ενιαίας Εθνικής Αντίστασης, την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων και πολλά άλλα.

Ο Θανάσης Τσούρας έφυγε αθόρυβα και σεμνά. Θα είναι όμως για πάντα παρών ως υπόδειγμα πολιτικού ήθους, ως ένα από τα ζητούμενα της πολιτικής μας λειτουργίας. Οδύνη και πόνος συνοδεύει τη λατρευτή του οικογένεια, τη σύζυγό του Βίλμα και τα παιδιά του Αγγελο και Γιάννη. Θλίψη και χωρίς τέλος πόνος είναι για εμένα η φυσική απουσία του αδελφικού μου φίλου. Στις σκέψεις μου και στο υπόλοιπο της ζωής μου θα είναι πάντα παρών.

Ο Μιλτιάδης Ηλ. Παπαϊωάννου είναι πρώην υπουργός.