Πού είναι η στρατηγική της Βρετανίας για τη βιομηχανία

Το 2011 ο Τζορτζ Οσμπορν χρησιμοποίησε τη δεύτερη ομιλία του για τον προϋπολογισμό για να υποσχεθεί μια καλύτερη Βρετανία. Ο μεταποιητικός τομέας του Ηνωμένου Βασιλείου, αποκομμένος κατά τη διάρκεια της επιταχυνόμενης αποβιομηχάνισης της δεκαετίας του 1980, επρόκειτο να κάνει μια θριαμβευτική επιστροφή. Η Βρετανία επρόκειτο να ξαναπαραγάγει.

Δεν έγινε φυσικά κάτι. Μέχρι το 2016 η ιδεολογική δέσμευση του Οσμπορν για μικρότερο κράτος και η λιτότητα είχαν συμβάλει σε κρίση χάλυβα, σε πτώση των παραγγελιών στις κατασκευές και σε κρίση εμπιστοσύνης στον ιδιωτικό τομέα. Το Brexit, αποσυνδέοντας τη Βρετανία από τη μαζική αγορά στο κατώφλι της, εισήγαγε στη συνέχεια έναν εντελώς νέο κόσμο πόνου για τους κατασκευαστές.

Εξι καγκελάριους αργότερα, η Βρετανία εξακολουθεί να στερείται μιας σωστής βιομηχανικής στρατηγικής και η παραγωγική βάση της χώρας παραμένει ανεπαρκής και μικρότερη. Την περασμένη εβδομάδα, έκθεση-καμπανάκι από τη Make UK – η οποία εκπροσωπεί 20.000 κατασκευαστές σε ολόκληρη τη χώρα – ζήτησε ένα συνεκτικό σχέδιο, προτού ο κλάδος μείνει πίσω σε μια εποχή που διαμορφώνεται από την πράσινη μετάβαση και τις νέες τεχνολογίες. Μιλώντας στην παρουσίαση της έκθεσης, ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Τράπεζας της Αγγλίας Αντριου Χάλνταν περιέγραψε μια νέα «κούρσα εξοπλισμών», καθώς οι χώρες συναγωνίζονταν για να εδραιωθούν στις βιομηχανίες του μέλλοντος.

Μέσω του νόμου για τη μείωση του πληθωρισμού, η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν χρησιμοποιεί 369 δισεκατομμύρια δολάρια (295 δισεκατομμύρια στερλίνες) από ομοσπονδιακά χρήματα για να προσφέρει στην αμερικανική βιομηχανία πλεονέκτημα στην παγκόσμια πράσινη μετάβαση. Η Ευρωπαϊκή Ενωση απαντά με ένα «πράσινο βιομηχανικό σχέδιο» που θα χαλαρώσει τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις και σκοπεύει να δημιουργήσει ένα ταμείο κυριαρχίας της ΕΕ το καλοκαίρι. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, τα κίνητρα που προσφέρονται στους επενδυτές και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού είναι «μια τάξη μεγέθους πιο ελκυστικά από όσο στο Ηνωμένο Βασίλειο».

Καθώς η πολιτική συναίνεση μετατοπίζεται προς την προληπτική κυβερνητική παρέμβαση, η Βρετανία κινδυνεύει να μείνει περαιτέρω πίσω με το να στέκεται ακίνητη. Μπορεί να είναι ήδη πολύ αργά για να δημιουργηθεί μια σημαντική μονάδα κατασκευής μπαταριών, που σημαίνει αβέβαιο μέλλον για την εγχώρια βιομηχανία ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Το δέλεαρ των αμερικανικών επιδοτήσεων κινδυνεύει επίσης να πλήξει τις προοπτικές του νεοφυούς κλάδου πράσινου υδρογόνου της Βρετανίας.

Η Make UK ζήτησε τη σύσταση επιτροπής για την ανάπτυξη μιας μακροπρόθεσμης βιομηχανικής στρατηγικής για τη χώρα. Αυτή είναι μια πρόταση στην οποία πρέπει να δοθεί συνέχεια. Αλλά βραχυπρόθεσμα η κυβέρνηση και ο υπουργός Οικονομικών Τζέρεμι Χαντ πρέπει να διαβάσουν πολύ καλύτερα τα οικονομικά σημάδια των καιρών. Ενας ακμάζων, υποστηριζόμενος μεταποιητικός τομέας μπορεί να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων και στη δημιουργία νέων, ειδικευμένων θέσεων εργασίας σε ολόκληρη τη χώρα. Χωρίς βοήθεια, ο ιδιωτικός τομέας δεν θα το προσφέρει αυτό. Τον περασμένο μήνα, ο  Χάλνταν προσχώρησε στο συμβούλιο οικονομικών συμβούλων του Χαντ. Η τεχνογνωσία του πρέπει να ληφθεί υπόψη.